شهریار متعلق به همه مردم ایران است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در تبریز، غلامعلی حدادعادل در نشست علمی «شهریار، شاعر مردم ایران» که به مناسبت بزرگداشت روز ملی زبان و ادبیات فارسی و سالگرد استاد شهریار در بنیاد پژوهشی شهریار تبریز برگزار شد، اظهار داشت: بیشتر مردم، اشعار کهن شهریار را پسندیده و خوانده‌اند، اما شهریار شاعری نبود که درهای شعر خود را به روی شعر نو و نوآوری ببندد و آن را نفی کند.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی افزود: شهریار نه تنها با شعر نو بیگانه نبود، بلکه درباره آن نظریه‌پردازی کرده و در مکتب‌های شعری بحث می‌کرد، با شاعران نوپرداز معاصر خود نیز ارتباط داشت و از جمله با هوشنگ ابتهاج رابطه نزدیکی داشت و درواقع همه او را قبول دارند.

حدادعادل با اشاره به پیوند شهریار با باورهای دینی و مذهبی مردم ایران، گفت: شهریار با عموم مردم ایران در اعتقادات مذهبی، دینی و معنوی هم‌نوا و هم‌داستان بود و در مقابل عامه ملت خود قرار نداشت؛ از این رو در اشعارش درباره پیامبر اسلام(ص)، امام حسین(ع) و امیرالمومنین(ع) سروده‌هایی دارد.

وی ادامه داد: شهریار در شعر خود ارادتش به اهل بیت(ع) را به روشنی بیان کرده و این پیوند عمیق با باورهای مردم، یکی از وجوه مهم شخصیت ادبی او است. شهریار، شاعری ترک‌زبان بود و به زبان ترکی افتخار می‌کرد و بهترین اشعار خود را به این زبان سرود، اما در عین حال زبان فارسی را نیز عزیز می‌داشت.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی افزود: شهریار توجه داشت که زبان فارسی در طول قرن‌ها مردم ایران را با وجود گویش‌ها و زبان‌های مختلف به یکدیگر پیوند داده است از این رو، در وجود او دلبستگی به هر ۲ زبان ترکی و فارسی جمع شده بود. برای مردم ایران موضوع این نیست که شهریار فارس است یا ترک، بلکه او شاعری متعلق به همه مردم ایران است.

حدادعادل با اشاره به علاقه رهبر انقلاب به اشعار شهریار، اظهار کرد: ایشان به شعر فارسی و ترکی شهریار علاقه زیادی داشتند و از شعرهای او لذت می‌بردند و و به‌ ویژه روحیه و مردانگی شهریار پس از انقلاب و مواضع او در آن دوره مورد توجه ایشان بود. رهبر شهید انقلاب، منظومه حیدربابایه سلام را برای من می‌خواندند و درباره ظرافت‌های آن توضیح می‌دادند و سبک شهریار را تحلیل می‌کردند.

وی با اشاره به نامگذاری بنیاد پژوهشی شهریار، گفت: زمانی که در تبریز تصمیم گرفتیم فعالیت ادبی انجام دهیم، در فرهنگستان به این نتیجه رسیدیم که بنیاد خود را به نام شهریار مزین کنیم. اگر کسی بپرسد در تبریز چه می‌خواهید انجام دهید، پاسخ این است که می‌خواهیم راه شهریار را ادامه دهیم؛ همان‌گونه که زبان ترکی و ادبیات شعر و ادب ترکی و فارسی در وجود شهریار جمع شده بود و نوعی اعتدال و پیوند ایجاد کرده بود، ما نیز می‌خواهیم این رویکرد را در بنیاد شهریار ادامه دهیم.