شبستان

خبرگزاری شبستان-کرمان؛ طاهره بادامچی:  

در حالیکه یکصد و چهل و شش شب از آغاز «شب‌های اقتدار» می‌گذرد؛ گوشه‌ای از میدان آزادی کرمان به میعادگاهی برای انس و الفت با امام عصر (عجل‌الله تعالی فرجه الشریف) تبدیل شده است.

جمعی از ارادتمندان و عاشقان و دغدغه‌مندان حضرت حجت ارواحناله‌الفداء خیمه‌ای برافراشتند و ذیل آن با چالش‌هایی ساده اما عمیق توانسته‌اند نسلی را با مفاهیم غیبت و ظهور درگیر کنند؛ چالش‌هایی که صرفاً  پرسش و پاسخ نیستند، بلکه پل‌هایی برای ارتباط قلبی هستند.   

پیام‌های مهدوی در کاغذهای تا شده درون ظرفی قرار داده شده  و افراد با نیت، کاغذی را برمی‌دارند و گاه یک جمله، مسیر دل او را برای همیشه تغییر می‌دهد.

در گوشه‌ای از این میعادگاه، استغاثه به زیبایی معنا شده است: «فریادِ دل انسانی که فهمیده تنهایی یعنی بی‌امامی».  

از نقش مردم ایران در ظهور و پیوند تحولات منطقه‌ای (مانند تقابل با صهیونیسم) با ظهور، تا معنای یاران واقعی و دنیای پس از ظهور همه سوالاتی است که ذهن کودکان و نوجوانان را به تکاپو وامی‌دارد.

وقتی از این نسل پرسیده می‌شود که «دوست داری در حکومت امام زمان چه نقشی داشته باشی؟» پاسخ‌ها فراتر از سن و سال آن‌ها است.

نوجوانی آرزو دارد پلیس «امر به معروف و نهی از منکر» شود تا جامعه‌اش را اصلاح کند. دیگری آرزو دارد «دستیار امام» باشد و می‌نویسد «امام را به قدر خدا دوست دارم».

آرزوهای لطیف و خالصانه

حلما دهقانی، ۱۱ ساله آرزو دارد خواهر امام زمان باشد تا بتواند از ایشان محافظت کند و کارهای روزمره‌شان را انجام دهد؛ او با نگاهی سرشار از مهر می‌گوید: می‌خواهم غذایشان را درست کنم و خانه‌شان را تمیز کنم.

فاطمه مهدی‌زاده، ۱۱ ساله نگاه مسئولانه او به یاران امام در لشکر، ستودنی است؛ او آرزو دارد امام به او بسپارد تا مراقب آسیب ندیدن کودکان در لشکر باشد.

پری‌ماه پورنامدار، ۸ ساله هم با همه سادگی کودکانه‌اش نوشته: دوست دارم امام هر کاری که برایش سخت است و نمی‌تواند انجام دهد، به من بسپارد.

شاخصه‌های منتظر واقعی از نگاه نوجوانان

فاطمه طالبی‌زاده، ۱۲ ساله: از نگاه او، منتظر واقعی کسی است که قبل از آمدن امام، کاری کند که در لیست یاران ایشان قرار بگیرد.

ثنا عبداللهی‌فرد هم شاخصه‌های یک منتظر را در «سرباز بودن»، «دوست داشتن امام» و «ملت شهادت بودن» خلاصه می‌کند.

حسنا میرزایی دنیای بعد از ظهور را دنیایی می‌بیند که در آن دشمنی، فقر و ناراحتی جای خود را به شادی و عدالت جهانی داده و آمریکا و اسرائیل نابود می‌شوند.

کودک و یا نوجوان دیگری هم ذیل سوال به نظرت منتظر واقعی کیه؟ نوشته: کسی که برای وطن خودش هر شب تجمع می‌کنه و دعا می‌خواند؛ کسی که دعا برای رزمندگان می‌خواند، من هر شب دعا می‌کنم، کسی که جان‌فدا می‌نویسد تا جان خودش را فدا کند. من هم نوشتم؛ الله اکبر.

شکوفایی فطرت‌های مهدوی

این روایت پرده از احساسات پاک و لطیفی برمی‌دارد که در نهاد کودکان و نوجوانان ما نهفته است؛ این «امام‌دوستی» که در فطرت آن‌ها ریشه دارد، نشان می‌دهد که نسل جدید با وجود تمامی هجمه‌های فرهنگی، همچنان تشنه معنویت و عدالت مهدوی است.

این میعادگاه خیابانی، اکنون به یک کارگاه تربیتی تبدیل شده است.

وظیفه بزرگترها، جهت‌دهی و هدایت این احساسات پاک است تا این بذرها، نه در حرف که در عمل به درختانی تنومند در باغ مهدویت تبدیل شوند.

این نوجوانان، نه تنها منتظران ظهور، بلکه زمینه‌سازان ظهورند؛ ان‌شاءالله که این آرزوها با ظهور حضرت حجت (عجل‌الله تعالی فرجه) به حقیقت بپیوندد.