به گزارش خبرگزاری شبستان از استان قم، حضرت جوادالائمه علیهالسلام، پس از شهادت پدر بزرگوارشان امام رضا علیهالسلام در سن هشتسالگی، بهتصریح پیشوایان گذشته و با تعیین امام رضا علیهالسلام عهدهدار منصب امامت شدند و به مدت ۱۷ سال عهدهدار این منصب الهی بودند و در سن ۲۵ سالگی نیز به نقل منابع معتبر تاریخی به شهادت رسیدند که بررسی مختصر این دوران میتواند نکات ارزشمند و منحصربهفردی را در صفحات تاریخ خاندان عصمت و طهارت به ما بیاموزد؛ چراکه حضرت در دوران کودکی به امامت رسیدند؛ اما تا هنگام شهادت وقایعی را رقم زدند که برگ زرینی در تاریخ امامت است.
امامت در سنین کودکی
اولین ویژگی منحصربهفرد و خاص این دوران که باعث میشود مدتزمان امامت امام جواد علیهالسلام از دیگر ائمه معصومین متمایز شود، به امامت رسیدن و زعامت شیعیان توسط حضرت در سنین کودکی است که در نوع خود مسبوق به سابقه نبوده و برای نخستینبار این انتصاب الهی صورت گرفت و واکنشهای متفاوتی در جامعه ایجاد و موجب شد پیرامون این اتفاق وقایع مختلفی نیز رقم بخورد.
امتحان خواص شیعه و بروز شبهات
بستر سیاسی جامعه برای حاکمان وقت فرصتی ایجاد کرد تا بتوانند به بهانه سن کم امام جواد علیهالسلام شبهات و اختلاف میان عموم شیعیان حتی علما و خواص شیعه ایجاد نمایند؛ اما قدرت بالغه الهی بر تمامی قدرتها غلبه نمود و نهتنها حاکمان نتوانستند این نور الهی را منزوی و خاموش کنند؛ بلکه دوران ۱۷ساله امامت امام جواد علیهالسلام به یکی از دورانهای خاص و بیبدیل تبدیل گشت.
در میان خواص شیعه که از مدینه دور بودند همواره این سؤال و شبهه مطرح بود که آیا یک کودک خردسال توان و ظرفیت عهدهداری زعامت شیعه و امامت الهی را دارد و میتواند در برابر ادیان و گروههای مختلف و منحرف مقابله نماید یا نه؟
ازسویدیگر بروز این شبهات و سؤالات در جامعه میتوانست یک فرصت طلایی برای حاکمان وقت ایجاد نماید؛ اما از آنجایی که امام معصوم متصل به علم الهی است در مدتزمان کم علم و دانش امام جواد علیهالسلام بر همگان آشکار گشت و دوست و دشمن به این علم بینظیر واقف شدند.
مناظرات فقهی و علمی با علمای ادیان و فرقههای انحرافی
از مهمترین اقدامات زیربنایی امام جواد علیهالسلام در راستای شبههزدایی و همچنین تقویت جایگاه و منصب الهی امامت برگزاری مناظرات علمی و فقهی با علمای ادیان مختلف و همچنین فرقههای دیگر در انظار عمومی و همچنین جلسات و نشستهای تخصصی بود که باعث شد وجهه علمی حضرت و همچنین حقانیت مکتب تشیع و امامت در جامعه آشکار شود و این مسائل همان برگهای زرینی بود که دشمنان درکی از این موضوعات نداشتند.
ظلمستیزی و مبارزه با ظالمان
امام جواد علیهالسلام از همان دوران کودکی که به امامت رسیدند و تا زمان جوانی که به درجه رفیع شهادت نائل شدند هیچگاه در برابر ظلم ظالمان و حاکمان وقت سکوت نکرده و سبکرفتاری ایشان بر پایه ظلمستیزی و مبارزه با ظلم و ستم و یاری مظلومان بود که این سبکرفتاری یک الگوی رفتاری برای نسل امروز جامعه بهخصوص نسل جوان است.
امروزه مشاهده میکنیم جوانان ایرانزمین در صحنههای مختلف در میدان هستند و در برابر ابرقدرتهای پوشالی و مستکبران عالم سکوت نکردهاند و فریاد «هیهات منا الذله» سر میدهند و الگویی برای جوانان دیگر کشورها شدهاند؛ ما این سلوک رفتاری را مدیون انوار مقدس ائمه معصومین هستیم.
سخاوتمندی و مواسات نسبت به فقرای جامعه
گرچه تمامی اهلبیت(ع) نور واحد هستند و به سخاوت شهرت دارند؛ اما یکی از القاب مهم امام نهم «جوادالائمه» است که نشاندهنده روحیه مردمی و سخاوت کمنظیر حضرت در دوران امامت نسبت به مستمندان جامعه است. همین مسئله نیز یک الگوی مناسب برای مواسات در جامعه بهخصوص در همین ایام خاص جنگی است؛ چراکه دشمنان سعی میکنند مردم مجاهد ایران را از جبهههای مختلف تحتفشار قرار دهند و تابآوری مردم را دچار خدشه کنند.
شهادت مظلومانه امام جواد علیهالسلام
از نکات مهم دیگر دوران زندگی امام جواد علیهالسلام مسئله شهادت است که در تاریخ به ثبت رسیده است. معتبرترین نقل مربوط به شهادت امام جواد علیه السلام این است که بعد از اینکه مأمون عباسی، امام رضا علیهالسلام را با دسیسه و نیرنگ به شهادت رساند برای اینکه خود را در میان افکار عمومی جامعه تبرئه کند دخترش (ام الفضل) را به عقد امام جواد علیهالسلام درآورد تا هم امام شیعیان را تحتنظر و کنترل داشته باشد و هم از طریق تولد فرزند بتواند خود را حامی شیعیان نشان دهد؛ اما به لطف الهی امام جواد علیهالسلام از دختر مأمون عباسی بچهدار نشدند و همسر دیگر امام جواد علیهالسلام فرزند به دنیا آوردند تا اینکه معتصم عباسی وقتی به خلافت رسید با دسیسه و همکاری امالفضل و با خوراندن انگور مسموم حضرت را به شهادت رساند.
نظر شما