به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، اعتکاف، واژهای ساده با معنایی عمیق است؛ فرصتی کوتاه برای فاصله گرفتن از هیاهوی روزمره و گام گذاشتن در مسیری که هم دل را آرام میکند و هم ذهن را روشن. در این روزها، مسجد جامع سعدی به نقطهای تبدیل شد که نوجوانان و خانوادهها کنار هم آمدند تا تجربهای متفاوت از زندگی روزمره را لمس کنند؛ جایی که صدای قرآن و زمزمه دعا با گعدهها و گفتوگوهای دوستانه تلفیق شد و معنویت با شور و نشاط جوانانه همراه گشت.
امسال اعتکاف مسجد جامع سعدی برای من فقط چند روز ماندن در مسجد نبود؛ شروع یک حالِ خوب بود. حالوهوایی که از همان لحظه نشستن کنار مادرم در شبستان مسجد شکل میگیرد؛ وقتی کنار هم قرآن میخوانیم، نماز میخوانیم و آرامشی را تجربه میکنیم که در شلوغی روزهای معمول زندگی کمتر میشود پیدایش کرد. برای نوجوانانی که در میان تکالیف مدرسه و دغدغههای روزمره گرفتارند، اعتکاف محیطی آموزشی و اجتماعی فراهم میکند؛ محیطی که در آن میتوانند هم از راهنمایی بزرگترها بهره ببرند و هم با همسالان خود تعامل کنند، دغدغههایشان را مطرح کنند و راه درست انتخاب مسیر زندگی را بیاموزند.
در این فضا، مسجد پایگاه رشد شخصیتی، فرهنگی و اجتماعی میشود. از جلسات قرائت قرآن گرفته تا بحثهای آزاد، از کلاسهای آموزشی و مشاوره تا دورهمیهای مطالعاتی، همه و همه به گونهای طراحی شده بودند که هر نوجوان، با هر علاقه و نیاز، بتواند سهمی از تجربه اعتکاف را برای خود برداشت کند.
اعتکاف در مسجد جامع سعدی، فرصتی برای کشف دوبارهی خود، تجربهی آرامش و آشنایی با ارزشهای دینی و اجتماعی بود؛ تجربهای که میتواند مسیر زندگی یک نوجوان را تغییر دهد و اثرش تا سالها در ذهن و قلب او باقی بماند.
امسال اعتکاف مسجد جامع سعدی برای من فقط چند روز ماندن در مسجد نبود؛ شروع یک حالِ خوب بود. حالوهوایی که از همان لحظه نشستن کنار مادرم در شبستان مسجد شکل میگیرد؛ وقتی کنار هم قرآن میخوانیم، نماز میخوانیم و آرامشی را تجربه میکنیم که در شلوغی روزهای معمول زندگی کمتر میشود پیدایش کرد.
برای منِ نوجوان، همین همراهی با مادرم و هممسیر شدن با او، خودش بخش مهمی از معنای اعتکاف است؛ انگار داریم با هم تمرین میکنیم چطور در زندگی، کنار هم بمانیم و درست انتخاب کنیم.
برای منِ نوجوان، همین همراهی با مادرم و هممسیر شدن با او، خودش بخش مهمی از معنای اعتکاف است؛ انگار داریم با هم تمرین میکنیم چطور در زندگی، کنار هم بمانیم و درست انتخاب کنیم.در میان برنامههای اعتکاف، بعضی لحظهها برایم رنگ دیگری دارد. یکی از دوستداشتنیترین بخشها، دورهمیهای مطالعاتی ما نوجوانهاست؛ جایی که کتاب «حاج قاسمی که من میشناسم» را با هم میخوانیم.
در گوشهای مشخص از مسجد جمع میشویم، مطالعه میکنیم، نظر میدهیم و گاهی بحثهایمان از کتاب، به زندگی و دغدغههای درسیمان میرسد. اینجا مسجد جامع سعدی جایی است که هم دلمان آرام میگیرد و هم ذهنمان فعال میشود.
چیزی که این تجربه را برایم کاملتر کرد، حضور یک مشاور در کنارمان بود. اینکه میتوانم بدون ترس، هر سؤالی که توی ذهنم هست بپرسم؛ از دغدغههای ساده نوجوانی گرفته تا انتخاب مسیر آینده. احساس میکنم شنیده میشوم و کسی هست که بدون قضاوت، کمکم کند بهتر خودم را بفهمم.
هر روز هم جلسهای با حاجآقا داشتیم؛ جلسههایی که در آن درباره مسائل روز صحبت میشد. او کمک میکرد اتفاقهایی را که اطرافمان میافتد، فقط از روی خبر و فضای مجازی قضاوت نکنیم، بفهمیم پشت هر ماجرا چه تحلیلی وجود دارد. برای من، این بخش اعتکاف یعنی یاد گرفتن فکر کردن بود؛ یاد گرفتن اینکه در دنیای شلوغ امروز، چطور آگاهتر تصمیم بگیرم.
اعتکاف امسال مسجد جامع سعدی برای من ترکیبی بود از آرامش، یادگیری و همدلی. تجربهای که نشان داد مسجد میتواند جایی باشد برای رشد؛ جایی که هم کنار خانواده معنا پیدا میکنیم، هم کنار دوستان بالغتر میشویم و هم یک قدم به خودِ بهترمان نزدیکتر.
نظر شما