به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه، ماموستا سید ایوب حیدری، امام جمعه شهر نالوس، در خطبه‌های نماز جمعه این هفته با استناد به آیات قرآن کریم، طمع زیاد به دنیا را «زنجیر ذلت» و آفتی بزرگ و خطرناک خواند که متأسفانه امروز اکثر مردم با آن گرفتار شده‌اند و تأکید کرد: دنیا مرکب است، نه مقصد؛ آنکه دنیا را مرکب گرفت به مقصد رسید و آنکه دنیا را مقصد گرفت در همان پل فرود آمد و از قافله بازماند.
وی با توصیه به تقوا و یادآوری گذرا و ناپایدار بودن دنیا اظهار داشت: دنیا سرایی است گذرا و ماندگاری ندارد و خانه‌ای است که هر کس در آن به دنیا آمد باید کوچ و آن را ترک کند؛ اما آگاه باشید که این حقیقت را نه با شنیدن، که با دیدن باید فهمید. طمع دنیا همان زنجیری است که مردان را در میدان مردانگی به خاک می‌کشد و شیران را به گدایان درگاه خلق بدل می‌کند.
وی با استناد به آیه «زُیِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِینَ وَالْقَنَاطِیرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَیْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِکَ مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا ۖ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ» — محبت خواهش‌های نفسانی از زنان و فرزندان و اموال انباشته از طلا و نقره و اسبان نشان‌دار و چهارپایان و کشتزار برای مردم آراسته شده است؛ اینها بهره زندگی دنیاست و حال آنکه سرانجام نیکو نزد خداست — گفت: خداوند همه اینها را متاع دنیا می‌خواند، یعنی کالایی که در بازار آخرت خریداری نمی‌شود؛ پس چرا عمر را در بهای چیزی می‌سوزانیم که بهایش را نمی‌پردازند؟
امام جمعه نالوس با اشاره به آیه ۲۰ سوره حدید «اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِینَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَیْنَکُمْ وَتَکَاثُرٌ فِی الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ» — بدانید که زندگی دنیا چیزی جز بازی و سرگرمی و آرایش و فخرفروشی در میان شما و افزون‌خواهی در مال و فرزند نیست — و آیه ۱۸۵ سوره آل‌عمران «وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ» — و زندگی دنیا جز کالای فریب نیست — تصریح کرد: این آیات دعوت به ترک دنیا نیست، دعوت به آزادی از دنیاست؛ دنیا مرکب است، نه مقصد؛ پل است، نه منزل. آنکه دنیا را مرکب گرفت به مقصد رسید و آنکه دنیا را مقصد گرفت در همان پل فرود آمد و از قافله بازماند.
وی با بیان اینکه طمع نه فقط در مال و منال است، بلکه طمع در مقام، طمع در ستایش و طمع در برتری‌جویی بر دیگران همه از یک ریشه‌اند، با استناد به فرموده حضرت علی (ع) «الطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ» — طمع، بردگی همیشگی است — گفت: شیر میدان حقیقت آن است که چشم از دست خلق بدوزد و دل به درگاه خالق بسپارد؛ کسی که طمع دارد در برابر هر که چیزی دارد خم می‌شود و کسی که خدا را دارد در برابر هیچ‌کس خم نمی‌شود.
ماموستا حیدری در پایان تأکید کرد: باید در دنیا برای آخرت کار کنیم تا ذخیره آن را بسیار زیاد کنیم و طمع و حرص دنیای فانی را ترک کنیم که جز خسران آخرت چیز دیگری نیست.
نظر شما