خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- بعضی قرارها را نمی‌توان با ساعت و زمان سنجید؛ قرارهایی که نه از جنس دیدارهای روزمره، بلکه از جنس دلتنگی، عشق و ارادت‌اند. قرارهایی که آدم‌ها را از هیاهوی زندگی جدا می‌کنند و به نقطه‌ای می‌رسانند که سکوتش هزاران حرف ناگفته دارد؛ جایی که نام شهیدان بر دل‌ها سنگینی می‌کند و عطر حضورشان، آرامش را به جان‌های بی‌قرار هدیه می‌دهد.
این بار کهف‌الشهدا بیرجند میزبان چنین قراری بود؛ شبی متفاوت که مردم و به‌ویژه نسل جوان، راهی خانه شهدای گمنام شدند تا در جوار پیکرهای مطهر مردانی آرام بگیرند که سال‌ها پیش، بی‌هیچ چشمداشتی از جان خود گذشتند و امروز، اگرچه نام و نشان برخی از آنان همچنان ناشناخته است، اما یاد و راهشان در قلب مردم زنده مانده است.
در ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) و در روزهایی که یاد رهبر شهید انقلاب و شهدای والامقام در دل مردم زنده است، برنامه «شب‌های دلتنگی» فرصتی فراهم کرد تا نسل امروز در کنار ستاره‌های بی‌نشان بنشیند، از غربت و عظمت آنان یاد کند و با آرمان‌های شهدا تجدید عهد و پیمان داشته باشد.
حاضران شب گذشته تا سپیده‌دم میهمان شهدای گمنام بودند؛ شبی که در آن، مرز میان نسل‌ها رنگ باخت و جوانانی که سال‌ها پس از دوران دفاع مقدس متولد شده‌اند، در کنار مردانی قرار گرفتند که برای حفظ امنیت، عزت و سربلندی ایران، از عزیزترین سرمایه خود گذشتند.
کهف‌الشهدا؛ قرارگاه دلتنگی‌های عاشقانه
کهف‌الشهدا برای بسیاری از مردم، تنها یک مکان زیارتی نیست؛ پناهگاهی برای دل‌هایی است که در شلوغی روزگار به دنبال لحظه‌ای آرامش می‌گردند. حضور در کنار شهدای گمنام، فرصتی است برای مرور خاطرات مردانی که شاید هیچ‌گاه نامشان را ندانیم، اما نتیجه ایثار و فداکاری‌شان را در امنیت و آرامش امروز لمس می‌کنیم.
در شب‌های دلتنگی، مردم با دل‌هایی آکنده از ارادت به دیدار این شهیدان آمدند؛ برخی با شاخه‌های گل، برخی با اشک و دعا و برخی تنها با سکوتی که گویاتر از هزاران کلمه بود.
این حضور، تصویری از پیوند عمیق مردم با فرهنگ شهادت را به نمایش گذاشت؛ پیوندی که با گذشت سال‌ها نه‌تنها کمرنگ نشده، بلکه در قالب برنامه‌های معنوی و حضور نسل جدید در یادمان‌های شهدا، جلوه‌های تازه‌ای پیدا کرده است.
از غربت شهدای گمنام تا روایت مردانی که بی‌نام نماندند
سیدجواد موسوی‌خواه روایتگر در حاشیه این برنامه و در روایت خود از شب‌های دلتنگی، با اشاره به جایگاه شهدای گمنام و ضرورت زنده نگه داشتن یاد و خاطره آنان اظهار کرد: شهدای گمنام، جوانانی بودند که در دوران دفاع مقدس از همه تعلقات دنیایی خود گذشتند و برای دفاع از اسلام، انقلاب و سرزمینشان به میدان رفتند؛ جوانانی که بسیاری از آنها سال‌ها پس از شهادت، پیکرهای مطهرشان پیدا شد و به آغوش ملت بازگشتند.
وی افزود: این شهدا شاید برای ما نام و نشان مشخصی نداشته باشند، اما هرکدامشان هویت و داستانی بزرگ دارند؛ جوانانی که روزی در کنار خانواده‌هایشان زندگی می‌کردند، آرزو داشتند، برای آینده برنامه داشتند، اما هنگامی که پای دفاع از وطن و اعتقاداتشان به میان آمد، از همه چیز گذشتند.
موسوی‌خواه با بیان اینکه حضور در کنار شهدای گمنام فرصتی برای بازخوانی ارزش‌های دفاع مقدس است، گفت: ما امروز وظیفه داریم این فرهنگ را به نسل جدید منتقل کنیم؛ چراکه جوانان و نوجوانان باید بدانند امنیت و آرامشی که امروز از آن برخورداریم، به آسانی به دست نیامده و پشتوانه آن، خون پاک شهیدانی است که از جان خود گذشتند.
وی ادامه داد: برگزاری چنین برنامه‌هایی می‌تواند زمینه‌ای برای ارتباط عمیق‌تر نسل امروز با فرهنگ ایثار و شهادت باشد؛ به‌ویژه زمانی که جوانان خودشان در این فضا حضور پیدا می‌کنند، در کنار شهدا می‌نشینند و با حال و هوای معنوی این مکان‌ها ارتباط برقرار می‌کنند.
جوانانی که شب را در جوار ستاره‌های بی‌نشان صبح کردند
یکی از جلوه‌های زیبای شب‌های دلتنگی، حضور پررنگ نسل جوان در کنار شهدای گمنام بود؛ جوانانی که شاید سال‌های دفاع مقدس را تجربه نکرده باشند، اما با حضور در چنین محافلی نشان می‌دهند که هنوز هم دلشان با آرمان‌های شهدا گره خورده است.
موسوی‌خواه در ادامه با اشاره به اهمیت حضور نسل جدید در برنامه‌های مرتبط با شهدا بیان کرد: نباید تصور کنیم که فرهنگ ایثار و شهادت تنها متعلق به نسلی است که دوران جنگ را تجربه کرده است؛ این فرهنگ متعلق به همه نسل‌هاست و باید به شکلی زنده و ملموس به جوانان منتقل شود.
وی افزود: وقتی جوانان ساعت‌ها در کنار شهدای گمنام می‌مانند، وقتی با اشتیاق در برنامه‌های معنوی حضور پیدا می‌کنند و برای زیارت و توسل به این مکان‌ها می‌آیند، نشان می‌دهد که ارتباط نسل جدید با شهدا همچنان برقرار است و این پیوند باید تقویت شود.
به گفته وی، حضور شبانه مردم در کهف‌الشهدا و ماندن تا سپیده‌دم، جلوه‌ای از همین دلدادگی و علاقه به شهیدان بود؛ حضوری که نشان داد هنوز هم یاد شهدا می‌تواند دل‌های بسیاری را از نسل‌های مختلف کنار یکدیگر جمع کند.
تجدید عهد با آرمان‌های شهدا در ایام فاطمیه
هم‌زمانی این محفل معنوی با ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س)، حال و هوای ویژه‌ای به برنامه بخشیده بود. حضرت زهرا(س) در فرهنگ شیعه، نماد ولایت‌مداری، دفاع از حق، صبر و ایستادگی در مسیر حقیقت هستند و همین مفاهیم، پیوندی عمیق با فرهنگ ایثار و شهادت دارند.
در این شب، حاضران ضمن توسل به حضرت فاطمه زهرا(س)، یاد شهدای انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و رهبر شهید انقلاب را گرامی داشتند و با آرمان‌های آنان تجدید پیمان کردند.
موسوی‌خواه با اشاره به اهمیت زنده نگه داشتن یاد شهدا در شرایط امروز جامعه گفت: شهدا برای دفاع از ارزش‌هایی به میدان رفتند که امروز نیز باید از آنها پاسداری کنیم. تجدید بیعت با شهدا به معنای آن است که در زندگی فردی و اجتماعی خود، ادامه‌دهنده راه و منش آنان باشیم و اجازه ندهیم ارزش‌هایی که برای آن خون داده شده، به فراموشی سپرده شود.
وی تأکید کرد: یاد شهدا نباید تنها به مناسبت‌ها و مراسم محدود شود، بلکه باید در رفتار، اخلاق، مسئولیت‌پذیری و سبک زندگی ما نمود پیدا کند.
شب‌هایی که دلتنگی به قرار عاشقی تبدیل می‌شود
شب‌های دلتنگی در کهف‌الشهدا بیرجند، روایتی از پیوند دل‌های مردم با مردانی بود که سال‌ها پیش از میان آنان رفتند، اما همچنان در زندگی و باورهایشان حضور دارند.
شب گذشته، زمان در کنار شهدای گمنام معنای دیگری داشت؛ ساعت‌ها گذشت و حاضران همچنان میهمان مردانی بودند که سال‌ها پیش، بی‌نام و نشان به دل خاک سپرده شدند، اما امروز نامشان با واژه‌هایی چون ایثار، شجاعت، ایمان و آزادگی گره خورده است.
سپیده که سر زد، شاید شب‌نشینان از کنار مزار شهدا برخاستند، اما آنچه با خود بردند، تنها خاطره یک حضور شبانه نبود؛ بلکه یادآوری مسئولیتی بزرگ بود؛ مسئولیت پاسداری از آرمان‌هایی که شهیدان برای آن جان خود را فدا کردند.
کهف‌الشهدا بار دیگر نشان داد که شهدا هرچند از چشم‌ها پنهان شده‌اند، اما از دل‌ها نرفته‌اند؛ ستاره‌هایی بی‌نشان که حتی در تاریکی شب نیز راه را روشن می‌کنند و هنوز هم می‌توان در کنارشان، آرامش، امید و معنای تازه‌ای از زندگی را جست‌وجو کرد.
نظر شما