به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از واس،در شماری از خانه‌های جدید، عناصری مانند «روشان» های چوبی با نقوش هندسی، طاق‌ها، درهای چوبی تزیین‌شده، مشربیه‌ها، حیاط‌های داخلی و رنگ‌های خاکی و سنگی به‌کار رفته‌اند؛ جزئیاتی که یادآور بافت تاریخی محله‌های مکه مکرمه هستند.
این گرایش در پی افزایش توجه به طراحی‌هایی است که هویت مکان را بازتاب می‌دهند. برای بخشی از مالکان و طراحان، انتخاب سبک معماری دیگر فقط موضوعی زیبایی‌شناختی یا کاربردی نیست، بلکه بیانگر تعلق به مکه مکرمه و حفظ ویژگی‌های معماری آن است.
روشان‌های مکی از برجسته‌ترین عناصر احیاشده به شمار می‌روند؛ سازه‌هایی با ظرافت‌های چوبی و تزیینات متنوع که علاوه بر زیبایی، در حفظ حریم خصوصی و تنظیم نور و هوا نقش دارند. استفاده از طاق‌ها در ورودی‌ها و پنجره‌ها و تزیین نماها با عناصر معماری سنتی حجاز نیز از همین رویکرد پیروی می‌کند.
برخی طرح‌های جدید، حیاط داخلی خانه مکی را نیز بازآفرینی کرده‌اند؛ فضایی خانوادگی در مرکز خانه که میان حریم خصوصی و تهویه طبیعی تعادل ایجاد می‌کند. مجلس‌های سنتی، سقف‌های تزیین‌شده و درهای چوبی با نقوش حجازی نیز در این طراحی‌ها حضور دارند.
همزمان، شماری از طراحان عناصر سنتی را با فناوری‌های نوین ترکیب می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که نمای بیرونی از خانه‌های قدیمی مکه الهام می‌گیرد، اما در تقسیم فضا، نورپردازی، عایق حرارتی و سامانه‌های تهویه از راهکارهای مهندسی معاصر استفاده می‌شود تا راحتی و پایداری بدون خدشه به هویت بصری ساختمان تأمین شود.
بازتاب میراث مکی تنها به نما محدود نیست و در فضای داخلی نیز با تزیینات گچی، کارهای چوبی دستی، صنایع‌دستی سنتی و انتخاب مبلمان و رنگ‌های هماهنگ با معماری قدیمی دیده می‌شود؛ فضایی که نسل‌های جدید را با میراث معماری خود آشنا می‌کند.
علاقه‌مندان به معماری و میراث، احیای سبک مکی را یکی از راه‌های حفظ هویت شهری در برابر گسترش سریع شهر و تنوع الگوهای نوین ساخت‌وساز می‌دانند و بر مستندسازی عناصر سنتی و به‌کارگیری آنها در طرح‌های جدید برای انتقال مهارت‌های زیبایی‌شناختی و حرفه‌ای به نسل‌های آینده تأکید دارند.
این روند همچنین توجه به معماری حجازی را به‌عنوان بخشی از هویت فرهنگی جامعه افزایش داده است؛ معماری‌ای که با تنوع تزیینات، شیوه‌های ساخت و سازگاری با شرایط اقلیمی و اجتماعی شناخته می‌شود و می‌تواند با زبان امروز بازآفرینی شود.
خانه سنتی مکه به عنوان یکی از برجسته‌ترین گواهی‌های معماری تاریخ مکه و زندگی اجتماعی ساکنان آن شناخته می‌شود. خانه‌های قدیمی با طبقات متعدد، نماهای مزین به مشبک‌های چوبی، پنجره‌ها و مشربیه‌ها (پرده‌های مشبک)، حیاط‌های داخلی و مجلس‌ها (اتاق‌های پذیرایی) که به عنوان فضاهایی برای تعامل اجتماعی و پذیرایی از مهمانان عمل می‌کردند، مشخص می‌شدند.
این خانه‌ها منعکس‌کننده ماهیت و تنوع فرهنگی جامعه مکه بودند و معماری آنها تحت تأثیر محیط حجازی و تبادلات فرهنگی و تجاری بود که این شهر در طول اعصار شاهد آن بوده است.
این امر منجر به یک هویت معماری منحصر به فرد شد که جزئیات آن در حافظه جمعی ساکنان مکه زنده مانده است و اکنون راه خود را به خانه‌های مدرن باز می‌کند و جوهره میراث را با نیازهای زمان حال در هم می‌آمیزد.
نظر شما