مهاجر آلبانیایی که برای ساخت نخستین مسجد نیوزیلند خانه‌اش را وثیقه گذاشت

شکری کراسنیقی، مهاجر آلبانیایی‌تبار اهل کوزوو، یکی از چهره‌های اثرگذار در شکل‌گیری نهادهای اسلامی نیوزیلند بود که برای ساخت نخستین مسجد اختصاصی مسلمانان این کشور، خانه خود را به‌عنوان وثیقه مالی در اختیار پروژه قرار داد. او در کنار فعالیت‌های گسترده دینی و اجتماعی، در سازمان‌دهی جامعه مسلمانان نیوزیلند، توسعه نظارت بر محصولات حلال و حمایت از پناهجویان آلبانیایی کوزوو نیز نقش داشت و سرانجام به پاس خدماتش به جامعه مسلمانان و مهاجران آلبانیایی، نشان خدمات ملکه را دریافت کرد.

خبرگزاری شبستان، گروه بین‌ الملل: مسیر زندگی شکری کراسنیقی، مهاجر آلبانیایی‌تبار اهل کوزوو، نمونه‌ای از تلاش و فداکاری مسلمانان مهاجر برای ایجاد و توسعه نهادهای دینی در کشورهای محل اقامتشان است. او در نیوزیلند نقش مهمی در تأسیس نخستین مسجدی داشت که به‌طور اختصاصی برای عبادت مسلمانان در این کشور ساخته شد؛ مسجدی در منطقه پونسونبی شهر اوکلند که ساخت آن با مشارکت و حمایت مالی اعضای جامعه مسلمانان امکان‌پذیر شد.

بر اساس اسناد تاریخی منتشرشده از سوی فدراسیون انجمن‌های اسلامی نیوزیلند (FIANZ)، کراسنیقی به همراه چهار عضو دیگر کمیته ساخت مسجد، شامل عبدالرحیم رشید، سعید علوی، محمد یعقوب پاتل و محمد حسین صاحب، خانه خود را برای تضمین تعهدات مالی مربوط به پروژه در رهن قرار داد.

انجمن مسلمانان نیوزیلند (NZMA) عملیات ساخت این مسجد را در ۳۰ مارس ۱۹۷۹ آغاز کرد. در مراسم آغاز پروژه، سلیمان اسماعیل بیکو، نخستین رئیس این انجمن، پس از اقامه نماز جمعه و در حضور جمعیت زیادی از مسلمانان، نخستین بتن‌ریزی را در محل محراب مسجد انجام داد؛ رویدادی که در تاریخ رسمی این انجمن ثبت شده است.

در زمان آغاز ساخت‌وساز، انجمن مسلمانان نیوزیلند ۲۰ هزار دلار نیوزیلند در اختیار داشت. اجرای پروژه نیز به شرکت «اسپیر کانستراکشنز اند دولوپمنت» سپرده شد و هزینه‌های آن با کمک‌های مالی مسلمانان داخل و خارج از کشور تأمین شد.

در آگوست ۱۹۷۹، نخستین نماز تراویح در مسجد جدید برگزار شد؛ مسجدی که به یکی از نمادهای ماندگار تلاش جمعی مهاجران مسلمان برای ایجاد زیرساخت‌های دینی و تثبیت حضور اسلامی در نیوزیلند تبدیل شد.

از کوزوو تا نیوزیلند؛ زندگی یک مهاجر پرتلاش

شکری کراسنیقی در ۱۷ اکتبر ۱۹۳۱ در شهر پریشتینا، در کوزوو، متولد شد. او در سال ۱۹۵۰ زادگاه خود را ترک کرد و سرانجام در اول می ۱۹۵۱ با کشتی پناهجویان «گویا» وارد نیوزیلند شد. این اطلاعات در زندگی‌نامه منتشرشده او از سوی فدراسیون انجمن‌های اسلامی نیوزیلند آمده است.

او پس از ورود به نیوزیلند، فعالیت حرفه‌ای خود را با مشاغلی همچون کشاورزی و عملیات حفاری آغاز کرد. در سال ۱۹۶۰ نیز رستورانی با نام «آلبانیا» در منطقه پانمور تأسیس کرد و در ادامه وارد فعالیت‌های تجاری دیگری شد.

کراسنیقی از سال‌های نخست اقامت خود، حضوری فعال در فعالیت‌های سازمان‌یافته مسلمانان داشت. او در اول ژانویه ۱۹۵۶ در کنفرانسی که به ابتکار انجمن مسلمانان نیوزیلند برگزار شد، شرکت کرد و به یکی از اعضای فعال کمیته اجرایی این انجمن تبدیل شد. وی بعدها دو بار، در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۷، ریاست این مجموعه را بر عهده گرفت.

پیشینه شکل‌گیری انجمن مسلمانان نیوزیلند به سال ۱۹۵۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که گروهی از مسلمانان در اوکلند، پس از برگزاری نماز عید فطر در فروشگاه سلیمان اسماعیل بیکو، گرد هم آمدند و تصمیم گرفتند نهادی برای سامان‌دهی امور دینی و اجتماعی مسلمانان تأسیس کنند.

این انجمن در سال ۱۹۵۶ میزبان نشستی با حضور مسلمانانی از تبارهای ترک، یوگسلاو، بلغار، آلبانیایی و هندی بود؛ رویدادی که از نمونه‌های اولیه همکاری میان جوامع مسلمان با پیشینه‌های قومی متفاوت در جامعه نیوزیلند به شمار می‌رفت.

از مدیریت نهادهای اسلامی تا دریافت نشان سلطنتی

فعالیت‌های کراسنیقی به سطح محلی محدود نماند. در ۱۵ آوریل ۱۹۷۹، او به‌عنوان نخستین رئیس فدراسیون انجمن‌های اسلامی نیوزیلند انتخاب شد؛ انتصابی که نقش او را از فعالیت در جامعه مسلمانان اوکلند به مشارکت در سازمان‌دهی امور مسلمانان در سطح ملی گسترش داد.

او همچنین در توسعه فعالیت‌های مرتبط با صنعت حلال مشارکت داشت. کراسنیقی در سال ۱۹۸۰ مجوز صدور گواهی حلال برای محصولات صادراتی به عربستان سعودی را دریافت کرد و در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۵ نیز به‌عنوان نخستین ناظر حلال فدراسیون در جزیره شمالی نیوزیلند منصوب شد.

در سال ۱۹۹۲، عنوان حامی افتخاری انجمن مسلمانان نیوزیلند به او اعطا شد و یک سال بعد، در سال ۱۹۹۳، از مسئولیت‌های مدیریتی و فعالیت‌های رهبری در نهادهای اسلامی کناره‌گیری کرد.

حمایت از پناهجویان کوزوو و پیوند با سرزمین مادری

با وجود استقرار طولانی‌مدت در نیوزیلند، کراسنیقی ارتباط خود را با زادگاهش و مسائل مردم کوزوو حفظ کرد.

در جریان بحران کوزوو در سال ۱۹۹۹، او تلاش کرد دولت نیوزیلند را برای پذیرش ۶۵۰ پناهجوی آلبانیایی متقاعد کند؛ اقدامی که نشان‌دهنده تداوم پیوند او با سرزمین مادری و توجهش به سرنوشت جامعه آلبانیایی‌تبار بود.

سرانجام، در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۲، به پاس خدماتش به جامعه مسلمانان و مهاجران آلبانیایی، نشان خدمات ملکه (QSM) به او اعطا شد.

زندگی شکری کراسنیقی روایتی از نقش مهاجران مسلمان در ساخت نهادهای دینی، تقویت همبستگی اجتماعی و خدمت به جامعه میزبان است؛ مسیری که در آن، تعهد به حفظ هویت دینی و فرهنگی با مشارکت مدنی، فعالیت‌های اقتصادی و حمایت از نیازمندان و پناهجویان پیوند خورده است.

کد خبر 1912219

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha