انتخاب نخستین رئیس دولت منطقه خودمختار بانگسامورو در فیلیپین

پارلمان منطقه خودمختار بانگسامورو در فیلیپین، عبدالروف ماکاکوا را به‌عنوان رئیس دولت منطقه انتخاب کرد؛ انتخابی که نخستین نشست پارلمان این منطقه با اکثریت جمعیت مسلمان پس از پایان دوره اداره انتقالی را رقم زد.

به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از عربی۲۱، پارلمان منطقه خودمختار بانگسامورو در فیلیپین، روز جمعه عبدالروف ماکاکوا، ۶۹ ساله، را با کسب اکثریت آرای نمایندگان به‌عنوان رئیس دولت منطقه انتخاب کرد. این نشست، نخستین جلسه پارلمان بانگسامورو پس از پایان دوره اداره انتقالی این منطقه به شمار می‌رود.

فردیناند مارکوس، رئیس‌جمهوری فیلیپین نیز در این نشست که با هدف تثبیت روند سیاسی و تقویت صلح در منطقه‌ای صورت گرفت، حضور یافت.

مارکوس در این مراسم گفت: به‌دست آوردن حق حکومت بر خود، به‌تنهایی دستاورد بزرگی بود. برگزاری آرام و بدون مشکل نخستین انتخابات پارلمانی در بانگسامورو نیز یک پیشرفت تاریخی دیگر محسوب می‌شود. اکنون دشوارترین مرحله کار آغاز شده است.

پایان دهه‌ها محرومیت مسلمانان مورو

بانگسامورو پس از برگزاری همه‌پرسی سال ۲۰۱۹ و رأی موافق به استقرار نظام خودمختاری برای مسلمانان منطقه، چندین سال تحت اداره انتقالی قرار داشت. این تحول پس از دهه‌ها تبعیض، سرکوب و محرومیت مسلمانان مورو صورت گرفت.

اقلیت مسلمان مورو از زمانی که سرزمین مستقل آنها در میانه قرن بیستم، به‌دست دولت استعمارگر آمریکا به فیلیپین ملحق شد، با تبعیض، نفرت‌پراکنی و آزار و اذیت روبه‌رو بوده‌اند. در پی این الحاق، مردم مورو به اقلیتی در ساختار سیاسی و جغرافیایی بزرگ‌تر تبدیل شدند.

رودریگو دوترته، رئیس‌جمهور پیشین فیلیپین، در سال ۲۰۱۸ قانون تأسیس منطقه خودمختار بانگسامورو را امضا کرد. این اقدام به بیش از نیم قرن رنج و درگیری پایان داد؛ منازعه‌ای که ده‌ها هزار کشته بر جای گذاشته بود.

موروها چه کسانی هستند؟

عنوان «مورو» به مسلمانانی اطلاق می‌شود که در جزیره میندانائو، جزیره پالاوان، مجمع‌الجزایر سولو و دیگر جزایر جنوبی فیلیپین زندگی می‌کنند.

جمعیت مردم مورو حدود ۱۰ میلیون نفر برآورد می‌شود که نزدیک به ۱۱ درصد جمعیت فیلیپین را تشکیل می‌دهند. آنان در قرن چهاردهم میلادی به اسلام گرویدند و امروزه عمدتاً در استان‌های ماگوئینداناو، لاناو دل سور، سولو، تاوی‌تاوی و باسیلان سکونت دارند.

واژه «مورو» به معنای مغربی است و از واژه لاتین «ماورو» گرفته شده که در امپراتوری روم باستان برای اشاره به ساکنان منطقه موریتانیا، شامل بخش‌هایی از الجزایر، موریتانی و مراکش امروزی، به کار می‌رفت. اسپانیایی‌ها بعدها این عنوان را برای شماری از اقلیت‌های مسلمان، از جمله گروه‌هایی که با مهاجران اندلسی تبعیدشده به مستعمرات برون‌مرزی درآمیخته بودند، به کار بردند.

اسلام طی قرن‌ها و تحت تأثیر بازرگانان عربی که از شبه‌جزیره عربستان، به‌ویژه مناطق جنوبی آن، به این سرزمین سفر می‌کردند، در میان مردم منطقه گسترش یافت. پیوندهای خانوادگی و ازدواج میان جوامع محلی و مسلمانان نیز در گسترش این دین نقش داشت.

از میانه قرن پانزدهم، اسلام از مناطق ساحلی به نواحی کوهستانی و بخش‌های داخلی گسترش یافت و به‌تدریج وارد نهادهای آموزشی و سپس ساختارهای اداری شد.

چهار دهه درگیری و تلاش برای خودمختاری

مردم مورو تا میانه قرن بیستم در سرزمینی مستقل زندگی می‌کردند، اما پس از الحاق این مناطق به فیلیپین در دوران استعمار آمریکا، به اقلیتی در یک کشور بزرگ‌تر تبدیل شدند.

پس از آن، گروه‌هایی از مردم مورو از طریق مذاکرات سیاسی برای بازپس‌گیری استقلال تلاش کردند، اما ناکامی این تلاش‌ها موجب شد برخی گروه‌ها مبارزه مسلحانه را در پیش بگیرند.

حملات علیه مسلمانان منطقه به خشونت‌هایی با ابعاد پاکسازی قومی تبدیل شد و در واکنش به این وضعیت، شماری از اعضای این اقلیت در دهه ۱۹۷۰ «جبهه آزادی‌بخش اسلامی مورو» را تشکیل دادند و برای دفاع از خود دست به سلاح بردند.

درگیری میان دولت فیلیپین و این جبهه طی چهار دهه بیش از ۱۲۰ هزار کشته بر جای گذاشت و حدود دو میلیون نفر را آواره کرد.

نخستین دیدارهای طرف‌های درگیر در سال ۱۹۹۷ آغاز شد و با شروع مذاکرات صلح در سال ۲۰۱۲، توافق آتش‌بس به دست آمد.

جبهه آزادی‌بخش اسلامی مورو در مذاکراتی که با میانجیگری مالزی برگزار شد، از مطالبه تشکیل یک کشور مستقل در میندانائو عقب‌نشینی کرد و دو طرف بر ایجاد منطقه‌ای خودمختار با نام «بانگسامورو» توافق کردند.

با انتخاب رودریگو دوترته به ریاست‌جمهوری فیلیپین، مذاکرات صلح شتاب بیشتری گرفت. او در وعده‌های انتخاباتی خود بر پایان‌دادن به بحران این منطقه تأکید کرده بود.

جبهه آزادی‌بخش اسلامی مورو پیش‌نویس قانون اساسی بانگسامورو را به رئیس‌جمهور جدید ارائه کرد و پس از بررسی‌های پارلمانی، کنگره فیلیپین در سال ۲۰۱۸ نسخه نهایی این قانون را تصویب کرد؛ قانونی که خودمختاری منطقه میندانائو و جزایر اطراف آن را به رسمیت شناخت.

اکنون با انتخاب رئیس دولت منطقه‌ای، بانگسامورو وارد مرحله تازه‌ای از اداره خودمختار شده است؛ مرحله‌ای که آزمون اصلی آن، تثبیت صلح و اداره سیاسی منطقه پس از دهه‌ها درگیری خواهد بود.

کد خبر 1912031

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha