حجت الاسلام «رحیم کارگر»، رئیس پژوهشکده آینده‌پژوهی و مهدویت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در گفت وگو با خبرنگار مهدویت خبرگزاری شبستان اظهار کرد: گاهی تصور می‌کنیم ظهور امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) واقعه ای مربوط به لحظه ای است که ندای آسمانی شنیده شود، نشانه های حتمی محقق شود و امام از مکه قیام کند؛ گویا تاریخ تا آن لحظه در یک مسیرعادی حرکت می‌کند و ناگهان ورق برمی‌گردد. اما آیا می‌توان رویدادی با چنین ابعاد جهانی را مستقل از وضعیت انسان، جامعه، قدرت و تمدن تصور کرد؟
وی تصریح کرد: ظهور، در اعتقاد شیعه، وعده الهی برای برپایی عدالت و پایان‌دادن به سلطه فراگیر ظلم است؛ اما فهم درست این وعده، نیازمند پاسخ به این پرسش مهم است که جهانِ پیش از ظهور چه مسائلی دارد و انسانِ منتظر باید برای چه نوع تحولی آماده باشد؟
دنبال کردن اخبار آخرالزمان، آمادگی برای ظهور نمی آورد
حجت الاسلام کارگر با اشاره به اشتباه بزرگ منتظران در عصر غیبت گفت: اشتباه بزرگ این است که ما همه توجه خود را به رمزگشایی از حوادث بیرونی معطوف کنیم، اما از تحولات درونی و اجتماعی غافل بمانیم. ممکن است کسی اخبار آخرالزمان را دنبال کند، درباره سفیانی، یمانی و نشانه‌های آسمانی اطلاعات فراوانی داشته باشد، اما در زندگی شخصی گرفتار بی‌عدالتی، درمحیط اجتماعی فردی بی‌مسئولیت و در برابر رنج دیگران بی‌تفاوت باشد. چنین شناختی، هر چقدرهم گسترده باشد، هنوز به آمادگی حقیقی برای همراهی با عدالت مهدوی تبدیل نشده است.
وی خاطرنشان کرد: انتظار، نه انکار واقعیت‌های تلخ جهان است و نه تماشای منفعلانه حوادث. بلکه توانایی تشخیص حق از باطل، حفظ امید در شرایط دشوار، مقاومت در برابر فساد، اصلاح خویشتن و مشارکت در ساختن جامعه‌ای عادلانه است. جامعه منتظر باید بتواند در برابر دروغ، تبعیض، تحقیر انسان و تباهی اخلاقی بایستد؛ زیرا نمی‌توان خواهان جهانی سرشار از عدالت بود، اما در مقیاس زندگی خود به بی‌عدالتی رضایت داد.
هر بحران سیاسی، جنگ یا دگرگونی جهانی نشانه ظهور نیست
رئیس پژوهشکده آینده‌پژوهی و مهدویت پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی تاکید کرد: از سوی دیگر، نباید هر بحران سیاسی، جنگ یا دگرگونی جهانی را نشانه قطعی ظهور معرفی کرد. تاریخ بارها شاهد فروپاشی قدرت‌ها، آشفتگی جوامع و تغییر نظم‌های بین‌المللی بوده است. وظیفه یک پژوهشگر مهدوی، تشخیص مستند میان «روایت معتبر»، «تحلیل تاریخی» و «برداشت احتمالی» است؛ نه تبدیل هر خبر هیجان‌انگیز به یک نشانه تازه. آینده‌نگری مهدوی زمانی ارزشمند است که هم امید را حفظ کند و هم عقلانیت را.
حجت الاسلام کارگر خاطرنشان کرد: شاید مهم‌ترین پرسش برای انسان منتظر این است که اگر عدالت، مسئولیت‌پذیری و حقیقت‌جویی آرمان حکومت مهدوی است، امروز چه مقدار از این ارزش‌ها در وجود ما و در مناسبات جامعه ما تحقق یافته است؟
وی در پایان گفت: ظهور را نباید تنها به محاسبه زمان تنزل داد؛ همان‌گونه که انتظار را نمی‌توان به تماشای نشانه‌ها محدود کرد. آینده موعود، افق امید و عدالت است؛ و سهم ما در این افق، این است که بدون ادعای دانستن زمان ظهور، برای حقیقت آن، آماده‌تر، در برابر ظلم مسئول‌تر و در ساختن زندگی صالحانه جدی‌تر شویم.
نظر شما