به گزارش خبرگزاری شبستان، گاردین گزارش داد: کادر فنی تیم فوتبال ایرلند هنگام پخش سرود رژیم اسراییل ، پشت کردند، بازیکنان ایرلند همگی بازوبندهای مشکی بسته بودند و در آغاز مسابقه هیچ تبادل پرچم و دست دادنی صورت نگرفت و هر دو تیم با عجله از دایره مرکزی به سمت گروههای خود رفتند.
این روزنامه گاردین افزود: به نوعی، جو حاکم بر ورزشگاه "دبرتسن" یادآور مسابقات دوران همهگیری کرونا بود. سکوها تقریباً خالی بو و فضا سنگینیِ خفقانآوری داشت . اسرائیل که میزبان اسمی بازی محسوب میشد، اجازه حضور گروه کوچکی از هواداران — حدود ۱۵۰ نفر — را داشت که تمام تلاششان را میکردند تا پرشور و هیجانزده ظاهر شوند. در آن سوی میدان، گروه ایرلندیها حضور داشتند؛ حدود دوازده نفر که با وجود تصمیم فدراسیون فوتبال ایرلند مبنی بر عدم دریافت سهمیه بلیت برای هواداران مهمان، خود را به داخل ورزشگاه رسانده بودند.
این نشریه انگلیسی تاکید کرد: بازی روز شنبه نزدیک بود متوقف شود، زمانی که دروازهبان "گوین بازونو" خود را از فهرست تیم کنار کشید و این تصمیم او باعث ایجاد بحثهای احساسی بین بازیکنان و کادر مدیریتی شد. بنابراین هالگریمسون تیمی را انتخاب کرد که جیمی دان، مدافع تیم، ظاهراً دروازهبان سوم بود و همچنین " فین آزاز"، مهاجم اصلی تیم، را در یکی از پنج تعویض تیمی که با کوزوو شکست خورد، روی نیمکت نشاند. مادر "آزاز"، تابعیت اسرائیلی دارد و گزارش شده است که مهاجم ساوتهمپتون در بحث روز شنبه مشارکت پرشوری داشته است.
روزنامه راستگرا و صهیونی دیلی تلگراف که نتوانست حمایت خود را از تیم اسراییل پنهان کند نوشت: مزخرفات نمایشی ایرلند در مسابقه با اسرائیل، نگرانکننده و نامرتب بود. بازیکنان هنگام پخش سرود ملی سر خود را خم کردند، دست ندادند و برای مسابقه لیگ ملتها بازوبندهای مشکی بستند که به عنوان نشانهای از قدردانی از تمام جانهای از دست رفته در درگیری غزه طراحی شده بود. به عبارت مودبانه، این پیام، یک آشفتگی بود.
برای مثال، بازوبندها را در نظر بگیرید. اگر اینها واقعاً نمادهایی سنجیده برای یادبود جانباختگان اسرائیلی و فلسطینی در جریان سه سال جنگ اخیر بودند، چرا جک مویلان پس از به ثمر رساندن گل سوم ایرلند در این پیروزی قاطع، بازوبند خود را پاره کرد و آن را مقابل چشمان دویست هوادار اسرائیلی که برای تماشای بازی آمده بودند، تکان داد؟ این حرکتی نمایشی و بیمعنی بود که او را مضحک جلوه میداد. این رفتار همچنین با دستورالعمل یوفا مبنی بر ممنوعیت هرگونه اظهارنظر سیاسی بازیکنان در زمین مسابقه، در تضاد آشکار و ناخوشایندی قرار داشت. اما در واقع، تمام جنبههای این مسابقه بهشدت عجیب و دلهرهآور بود.
ساکنان دبرتسن - دومین شهر بزرگ مجارستان حتی خبر نداشتند که در آن سوی حصارهای امنیتیِ شدید، مسابقهای در جریان است. با وجود اینکه این بازی رسماً بازی خانگی تیم اسرائیل محسوب میشد، تنها حدود دویست هوادار اسرائیلی برای تماشای آن آمده بودند. حس غالب این بود که تلاش میشود این رویداد از انظار عمومی دور نگه داشته و بلافاصله از حافظه جمعی پاک شود. هیچ عکس تیمی از ایرلند گرفته نشد.
دروازهبان تیم، گوین بازونو، تصمیم به کنارهگیری گرفته بود، چرا که معتقد بود کشتن انسانهای بیگناه کار نادرستی است.
نظر شما