خبرگزاری شبستان، گروه بینالملل: حملات شبهنظامیان شهرکنشین با حمایت ارتش رژیم صهیونیستی در سراسر کرانه باختری اشغالی، گمانهزنیهای تازهای را دامن زده است مبنی بر اینکه این خشونتهای غیرقابلتحمل ممکن است به تشدید قابلتوجه تنشها منجر شود. اگرچه مقامات رژیم صهیونیستی آشکارا برای دامن زدن به خشونت تلاش کردهاند، اما خود نیز واقفاند که ادامه این مسیر خطرات بزرگی به همراه دارد.
«یسرائیل کاتس»، وزیر دفاع کابینه «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی به ارتش دستور داده است تا طرحی برای واگذاری رسمی کنترل شهرکنشینان غیرقانونی رژیم صهیونیستی در کرانه باختری به پلیس تدوین کنند.
این اقدام، «ایتامار بنگویر»، وزیر امنیت تندرو را مسئول مدیریت امور امنیتی در این سرزمین اشغالی خواهد کرد؛ فردی که همین ماه گذشته خواستار تبدیل شهرهای کرانه باختری به وضعیتی مشابه غزه شده بود.
پیش از این، بخش عمده تلاشهای رژیم صهیونیستی برای پاکسازی قومی این سرزمین بر منطقهای موسوم به «منطقهC» متمرکز بود که حدود ۶۰ درصد از مساحت کرانه باختری اشغالی را تشکیل میدهد. منطقه C تحت اشغال کامل نظامی رژیم صهیونیستی قرار دارد و محل سکونت بیش از ۵۰۰ هزار شهرکنشین غیرقانونی است که امنیت آنها توسط ارتش تامین میشود.
حدود ۳۰۰ هزار فلسطینی نیز در این منطقه زندگی میکنند؛ منطقهای که بر اساس توافقنامههای بحثبرانگیز اسلو، امضاشده میان رژیم صهیونیستی و سازمان آزادیبخش فلسطین در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۹۰ ایجاد شده است. جمعیت کل فلسطینیهای کرانه باختری در حال حاضر حدود ۳.۵ میلیون نفر است.
این سیستم دهههاست که برقرار است؛ سیستمی که در آن قرار بود تشکیلات خودگردان فلسطین کنترل امنیتی و مدنی منطقهA» ، ۱۸» درصد از اراضی و کنترل مدنی منطقه«B»یعنی ۲۲ درصد از اراضی را در اختیار داشته باشد.
آنچه این وضعیت را در گذر زمان امکانپذیر ساخت، ایجاد سیستمی توسط رژیم صهیونیستی بود که با همکاری نزدیک متحدانش در تشکیلات خودگردان، سرزمینهای اشغالی را به دهها منطقه محصور و جداافتاده تقسیم کرد.
بیشتر فلسطینیها در شهرهای بزرگ کرانه باختری یا حومه آنها ساکن هستند. بنابراین، شهرهایی مانند رامالله، نابلس و الخلیل ظاهرا تحت کنترل نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان قرار دارند، هرچند رژیم صهیونیستی هر زمان که بخواهد وارد این مناطق میشود و با تشکیلات خودگردان هماهنگی میکند.
اگرچه حملات شهرکنشینان و گسترش شهرکها مدتهاست که یک مسئله مهم در داخل سرزمینهای اشغالی بوده است، اما وضعیت در سالهای اخیر به سرعت رو به وخامت گذاشته است. این روند پیش از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در حال رشد بود، اما از آن زمان به بعد به شدت افزایش یافته است. اکنون، شبهنظامیان مسلح و آموزشدیدهای وجود دارند که یک کمپین هماهنگ برای آوارگی گسترده را اداره میکنند.
مناطقی که دیگر برای فلسطینیها امن نیستند
طبق گزارش گروه حقوق بشر «بتسلم»، حملات روزانه شهرکنشینان سفر، به ویژه پس از تاریکی هوا را در کرانه باختری بسیار دشوارتر کرده است و قتل عامهای معمول با استفاده از آتشسوزی برای سوزاندن خانهها و زمینهای کشاورزی آغاز میشود. شهرکنشینان اسرائیلی همچنین فلسطینیها را اعدام میکنند، اغلب در حالی که ارتش رژیم صهیونیستی نظارهگر است، بدون هیچ پیامدی.
در حال حاضر، خانههای روستای قصرا ، واقع در منطقه B، توسط نیروهای شبهنظامی شهرکنشینان اسرائیلی محاصره شدهاند، زیرا ارتش رژیم صهیوینستی تصمیم گرفته به آنها کمک کند و حتی به خانوادهها دستور داده است که روستای خود را تخلیه کنند.
منطقه B دیگر امن نیست و تشکیلات خودگردان به یک پیمانکار فرعی بیشرمانه برای ارتش رژیم صهیونیستی تبدیل شده است.
گروههای مقاومت فلسطین در سال ۲۰۲۱ از اردوگاه پناهندگان جنین، اردوگاه پناهندگان نور الشام و شهر قدیمی نابلس شروع به ظهور کردند و این روند در ابتدا به مناطق اطراف و اردوگاههای پناهندگان در سراسر قلمرو گسترش یافت.
نیروهای امنیتی تشکیلات خودگردان فلسطین تصمیم گرفتند با رژیم صهیونیستی همکاری کنند تا نیروهای بیشماری را به قتل برسانند و دیگران را دستگیر کنند.
ارتش رژیم صهیونیستی سپس دست به پاکسازی قومی در اردوگاههای پناهندگان «جنین» و «نور شمس» اقدام کرد و دهها هزار نفر را آواره کرد تا این مناطق را به نسخههای کوچکی از غزه تبدیل کند. رژیم صهیونیستی حتی یک یگان نظامی ویژه متشکل از شهرکنشینان به نام «مرز صحرا» تشکیل داده است.
از زمان آغاز نسلکشی در غزه، نرخ بیکاری در کرانه باختری جهشی شدید داشته و از حدود ۱۲ درصد به تقریبا ۳۲ درصد رسیده است. تشکیلات خودگردان فلسطین، با وجود همکاری با رژیم صهیونیستی و تلاش برای مقصر دانستن حماس در سرنوشت غزه و امتناع از تشکیل جبهه واحد فلسطینی، اکنون از درآمدهای مالیاتی خود محروم شده و عملا توسط کارفرمایان اسرائیلیاش به گروگان گرفته شده است.
اگرچه جمعیت کرانه باختری در طول این نسلکشی عملا هیچ اقدامی برای قیام در حمایت از مردم غزه انجام ندادهاند، اما وخامت سریع شرایط زندگی خودشان میتواند در نهایت منجر به تشدید شدید تنشها شود. تشکیلات خودگردان دچار فسادی عمیق است و در کرانه باختری به عنوان نهادی همدست و وابسته به اشغالگران شناخته میشود؛ این در حالی است که تورم رو به افزایش است، ایست بازرسیها در همه جا ایجاد شده، روستاها تحت محاصره و قرنطینه قرار گرفتهاند و حملات شهرکنشینان نیز تداوم دارد.
کابوس «اف پی وی» برای رژیم صهیونیستی
بخشی از طرح رژیم صهیونیستی همواره مهندسی وضعیتی بوده است که منجر به تشدید بزرگ تنشها شود تا سپس از واکنش تلافیجویانه فلسطینیها به عنوان بهانهای برای یک کارزار پاکسازی قومی گسترده استفاده کند؛ اما این سناریو را نمیتوان دقیقا به همان شیوه غزه اجرا کرد. آنچه مانع اسرائیلیها میشود، یک مسئله اصلی امنیت شهرکهای یهودینشین است.
پیش از این، هستههای کوچک و محلی مقاومت فلسطین تنها قادر به انجام اقدامات تدافعی و گاهی حملات تهاجمی محدود بودند. با این حال، ورود یک سلاح خاص به این معادله میتواند وضعیت را به کلی دگرگون کند: پهپادهای دارای قابلیت دید اولشخص (FPV).
رژیم صهیونیستی در مقابله با پهپادهای «اف پی وی»که توسط حزبالله به سمت مواضعش شلیک میشوند، شکست مفتضحانهای خورده و ضعف بزرگی از خود نشان داده است. در کرانه باختری اشغالی، این پهپادها میتوانند معادلات را به طور اساسی تغییر دهند.
در غزه و لبنان، برد پهپادهای «اف پی وی» محدود است و به همین دلیل تنها زمانی کارایی دارند که نیروهای نظامی رژیم صهیونیستی وارد این مناطق شوند؛ اما در کرانه باختری اشغالی، شرایط کاملا متفاوت خواهد بود.
یکی از چالشهای اصلی گروههای مقاومت در آنجا این است که در صورت مشارکت در مقاومت مسلحانه، به سرعت شناسایی میشوند و ساخت راکت یا تسلیحات پیشرفتهتر نیز برای چنین گروههایی کاری دشوار است.
اگر گروههای مقاومت در کرانه باختری به پهپادهای با قابلیت دید اولشخص دست یابند، این بدان معناست که تیمهای کوچک میتوانند عملیاتهای مخفیانهای را علیه شهرکها و ایستهای بازرسی و همچنین خودروهای نظامی یا تجمعات سربازان بهآسانی و از فاصلهای امن (که مانع از شناسایی آنها میشود) اجرا کنند. مونتاژ این پهپادها نسبتا ساده و کمهزینه است و ردیابی قطعات آنها برای قطع زنجیره تامین و توقف تولید، بسیار دشوار میباشد.
پیشتر ثابت شده است که در کرانه باختری تخصص فراوانی در زمینه ساخت و مونتاژ مواد منفجره وجود دارد؛ این تنها مؤلفه دیگری است که برای تبدیل پهپاد به سلاحی مرگبار که رژیم صهیوینستی قادر به سرنگونی آن نیست، مورد نیاز است.
این تهدید بالقوه توجه نهادهای امنیتی رژیم صهیوینستی را به خود جلب کرده است، زیرا راهکاری برای مقابله با این معضل وجود ندارد.
در بحبوحه تشدید تنشهای گسترده در کرانه باختری اشغالی، ورود پهپادهای «اف پی وی» به میدان نبرد بسیار محتمل است. اگر این امر بهدرستی مدیریت شود، میتواند ماهیت مبارزه مسلحانه در فلسطین اشغالی را دگرگون سازد.
با این حال، اجرای چنین راهبردی با استفاده از پهپادها با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی منطقه و نزدیکی گروههای مقاومت فلسطینی به شهرکهای صهیونیستنشین ممکن است زمانبر باشد، چرا که نیازمند اجرای صحیح و زمانبندی دقیق است.
ملاحظات پیش روی این گروهها شامل عواملی همچون تعداد هستههای عملیاتی در دسترس، آموزش نیروها، تامین امن قطعات پهپاد و حجم زرادخانهای است که قادر به ساخت آن خواهند بود.
در این میان، رعایت اصل پنهانکاری حیاتی است؛ زیرا یکی از بزرگترین چالشهای هر گروه مسلح در کرانه باختری، محیط خصمانهای است که آنها را ناچار میکند نه تنها از نیروهای اسرائیلی، بلکه از نیروهای تشکیلات خودگردان فلسطین نیز پنهان بمانند.
نظر شما