«انگار خوردم»؛ حکایت عجیب مسجدی در استانبول

در قلب محله تاریخی «فاتح» استانبول، مسجدی کوچک با نامی متفاوت، هر رهگذری را به خود جذب می‌کند؛ مسجد «انگار خوردم» (Yedim Sanki) که روایت ساخت آن به مردی فقیر بازمی‌گردد که سال‌ها با چشم‌پوشی از غذاهای گران‌قیمت و پس‌انداز هزینه آنها، رویای ساخت خانه‌ای برای عبادت را محقق کرد.

به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از العربی الجدید، در میان صدها مسجد تاریخی استانبول، مسجدی کوچک در محله «فاتح» با نامی متفاوت و داستانی الهام‌بخش، توجه گردشگران و علاقه‌مندان به تاریخ را به خود جلب کرده است؛ مسجدی که به زبان ترکی «یدیم سانکی» (Yedim Sanki) و به فارسی «انگار خوردم» نام دارد.

این مسجد در کوچه «کرباجی نام» و در نزدیکی مسجد فاتح قرار گرفته و نام آن برگرفته از شیوه زندگی بنیان‌گذارش، «خیرالدین کچجی»، مردی فقیر و پارسا در قرن هجدهم میلادی است.

بر اساس روایت‌های تاریخی، خیرالدین آرزو داشت مسجدی بنا کند، اما توان مالی چنین کاری را نداشت. او تصمیم گرفت هر زمان که در بازار با غذاهای گران‌قیمت، شیرینی یا میوه روبه‌رو می‌شود، به جای خرید آنها با خود بگوید: «انگار خوردم» و پول آن را در صندوقی پس‌انداز کند.

این مرد سال‌ها به این شیوه زندگی کرد و با صرفه‌جویی در هزینه خوراک، سرمایه‌ای فراهم آورد که با آن زمینی به مساحت حدود ۱۲۰ متر مربع خرید و مسجدی ساده و کوچک بنا کرد. از آن زمان، اهالی محله نیز به یاد این داستان، نام «انگار خوردم» را بر این مسجد گذاشتند.

«اسماعیل اوزون»، از روحانیان این مسجد، می‌گوید: خیرالدین افندی با وجود فقر، هرگز از آرزوی خود دست نکشید و معتقد بود ساخت مسجد، صدقه‌ای جاری و عملی ماندگار نزد خداوند است. او با سال‌ها پس‌انداز توانست رویای خود را به واقعیت تبدیل کند.

اوزون می‌گوید که مسجد اولیه در آتش‌سوزی بزرگی که محله فاتح را در سال‌های پایانی امپراتوری عثمانی، حدود سال ۱۹۱۸، دربر گرفت، به‌شدت آسیب دید و تنها دیوارهای بیرونی آن باقی ماند.

پس از این حادثه، ساکنان محله با کمک‌های مردمی، بدون استفاده از بودجه اوقاف، مسجد را دوباره ساختند و آن را با یک گنبد سربی و یک مناره بازسازی کردند.

با وجود بازسازی، اهالی محله تلاش کردند سادگی مسجد حفظ شود. آخرین مرمت اساسی این بنا نیز در سال ۱۹۶۹ انجام شد و امروز طبقه همکف آن به وضوخانه و دیگر فضاهای خدماتی اختصاص دارد و شبستان اصلی در طبقه بالا قرار گرفته است؛ فضایی ساده و بدون تزئینات پرشکوهی که در بسیاری از مساجد عثمانی دیده می‌شود.

«کنعان بوستان»، یکی از نمازگزاران این مسجد، می‌گوید: با اینکه مسجد باشکوه فاتح تنها چند صد متر با اینجا فاصله دارد، بسیاری از ساکنان قدیمی محله ترجیح می‌دهند در مسجد «انگار خوردم» نماز بخوانند؛ زیرا آن را خانه معنوی خود می‌دانند و این حضور را ادای احترام به خیرالدین، بنیان‌گذار نخستین مسجد، تلقی می‌کنند.

وی افزود: اهالی محله پیش از ماه رمضان و مناسبت‌های مذهبی مسجد را با گلاب شست‌وشو می‌دهند و همواره تلاش می‌کنند روح سادگی، قناعت و پرهیز از تجمل که فلسفه شکل‌گیری این مسجد بوده، حفظ شود.

امروزه مسجد «انگار خوردم» علاوه بر جایگاه مذهبی، به یکی از جاذبه‌های فرهنگی و گردشگری استانبول تبدیل شده است؛ مسجدی که نام و داستان متفاوت آن، در میان هزاران مسجد ترکیه، روایتگر ارزش قناعت، پس‌انداز و تحقق یک آرزوی بزرگ با امکاناتی اندک است.

در ترکیه که «سرزمین مناره‌ها» توصیف می‌شود، ۸۵ هزار مسجد دارد و در استانبول بیش از سه هزار و ۶۸۴ مسجد، قونیه سه هزار و ۱۱۵ مسجد و آنکارا دو هزار و ۹۵۵ مسجد وجود دارد.

کد خبر 1894475

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha