خبرگزاری شبستان، گروه بین الملل: جام جهانی فوتبال امسال، با وجود غیبت تیم ملی فلسطین در این مسابقات و در شرایطی که ناظران آن را سرکوب فزاینده اعتراضات و ابراز همبستگی با فلسطین در چندین کشور توصیف میکنند، به عرصهای برجسته برای ابراز همبستگی با مسئله فلسطین تبدیل شده است.
دیوید وین، نویسنده آمریکایی، در مقالهای که در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ در نشریه فارین پالیسی منتشر شد، اعلام کرد که نمایش حمایت از فلسطینیها که در طول مسابقات شاهد آن بودیم، یکی از الهامبخشترین لحظات تاریخ آن است، به ویژه که این نمایشها در حالی رخ دادند که جنگ در نوار غزه همچنان بر افکار عمومی جهانی سایه افکنده است.
وین خاطرنشان کرد: هواداران، بازیکنان و مربیان کشورهای متعددی از جمله مصر، اسکاتلند، برزیل، کره جنوبی، مراکش، مکزیک، ترکیه، نروژ، سنگال، بوسنی و هرزگوین، الجزایر و اسپانیا و شاید ۴۸ کشور شرکتکننده، علناً حمایت خود را از فلسطینیها ابراز کردند و بر حق زندگی، آزادی و بازگشت آنها تأکید کردند.
بر اساس این مقاله، نمایش همبستگی فراتر از هواداران به خود ورزشگاهها نیز کشیده شد، جایی که پرچمهای فلسطین در سکوها برافراشته شده و توسط بازیکنان و مربیان در طول مسابقات حمل میشدند.
شعارهای «فلسطین آزاد» در داخل ورزشگاهها و خیابانهای اطراف طنینانداز شد، در حالی که هزاران هوادار پیراهن تیم ملی فلسطین را پوشیده بودند.
علاوه بر این، برخی از تماشاگران بنرهایی با عنوان «اسرائیل را از فیفا اخراج کنید» و «کارت قرمز برای اسرائیل» را در دست داشتند، که اشاره به کارت قرمز است.
این مقاله همچنین به اعطای یک «جایزه صلح» نمادین به ترامپ توسط رئیس فیفا، اندکی قبل از پیوستن آمریکا به اسرائیل در جنگ علیه ایران، میپردازد؛ جنگی که نویسنده آن را غیرقانونی و از نظر تاریخی منفور توصیف میکند.
وین تأکید کرد که برافراشتن پرچمهای فلسطین یا شعار دادن در ورزشگاهها به تنهایی واقعیت موجود را تغییر نخواهد داد.
وی خاطرنشان کرد: در جریان این مسابقات عملیات نظامی اسرائیل در نوار غزه ادامه داشت که منجر به شهادت دهها فلسطینی شد و ایالات متحده به حمایت نظامی خود از اسرائیل ادامه داد.
نویسنده به عنوان مثال، شهادت محمد الوحیدی، نماینده یک سازمان بشردوستانه مصری که در غزه فعالیت میکرد، به همراه دو کودک و یک نفر دیگر، قبل از مسابقه بین آرژانتین و مصر را یاد آوری کرد.
در این مقاله اشاره شده است که الوحیدی یکی از بیش از هزار فلسطینی، از جمله صدها زن و کودک است که طبق گزارشها از زمان اعلام آتشبس رسمی در سال گذشته توسط رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدهاند.
نویسنده از دینا الکرد، روزنامهنگار فلسطینی، نقل قول کرده است که این رویدادهای ورزشی به تنهایی نمیتوانند به رنج فلسطینیها پایان دهند.
وی توضیح داد: خانوادههای فلسطینی صرفاً به این دلیل که برخی افراد پرچمی را در ورزشگاه برافراشتهاند، خانههای خود را پس نخواهند گرفت.
نویسنده همچنین به موضع حسام حسن، سرمربی تیم ملی مصر، اشاره میکند که او را یکی از شجاعترین و پیگیرترین چهرههای ورزشی در ابراز همبستگی با فلسطینیها توصیف میکند.
حسن در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت که قبل از اینکه عرب، مسلمان، مسیحی یا هر چیز دیگری باشد، یک انسان است.
وی افزود: میخواهد از فوتبال، بزرگترین قدرت نرم جهان، برای ارسال پیامی مبنی بر اجازه زندگی در صلح به مردم فلسطین استفاده کند و از ورزشکاران و روزنامهنگاران در سراسر جهان خواست تا به انتشار این پیام کمک کنند.
حسن در پایان این سوال را مطرح میکند که آیا این پیام شایسته است که موضوع اصلی بحث در طول تماشای مسابقات، در کافهها و در میان خانوادهها در طول و بعد از فینال جام جهانی باشد، و این مسابقات را فرصتی برای برجسته کردن آرمان فلسطین به مخاطبان گسترده جهانی میداند.
نویسنده خاطرنشان کرد: شخصاً با پوشیدن پیراهنی با رنگهای فلسطین و استفاده از وقت خود برای تماشای مسابقات برای جمعآوری کمکهای بشردوستانه در نوار غزه، همبستگی خود را ابراز خواهد کرد.
وین مقاله خود را با نقل قولی از دینا الکرد، روزنامهنگار فلسطینی، به پایان رساند که وقتی پرچمهای فلسطین را در ورزشگاههای جام جهانی در اهتزاز دیده، نوعی امید را احساس کرده است. این امید در انتظار راهحلی سریع یا آسان نیست، بلکه در این احساس است که فلسطینیها تنها نیستند و آرمان آنها هنوز وجود دارد و فراموش نشده است.
نظر شما