خبرگزاری شبستان، گروه بینالملل: مصر رسما شکایتی را در خصوص تصمیمگیریهای ناعادلانهای که به زعم بسیاری منجر به شکست این تیم مقابل آرژانتین در جام جهانی شد، ثبت کرده است. این مسابقه موج جدیدی از درخواستها برای پاسخگویی را به راه انداخته و «جانی اینفانتینو»، رئیس فیفا با تقاضاهایی برای استعفا روبروست، اما آنچه مصر با آن مواجه شد، تنها بخش کوچکی از رفتاری است که فیفا در قبال مردم غزه در پیش گرفته است.
شعار «سیاست را از ورزش جدا کنید» پیامی بسیار آشناست که مکررا از طریق رسانههای اصلی به جهانیان القا شده است. حتی خود فیفا نیز ظاهرا ملزم به رعایت اصول بیطرفی بوده و همواره کوشیده است تا خود را نهادی مبرا از هرگونه ایراد و انتقاد نشان دهد، اما عملکرد آنها ثابت کرده است که دخالت سیاست در ورزش کاملا مجاز است؛ البته مشروط بر اینکه صحبت از چه نوع سیاستی در میان باشد.
فیفا در جریان مسابقات جام جهانی هیچ ابایی از ترویج «سیاستهای هویتمحور» نداشته است؛ تا جایی که حتی تصمیم گرفت مسابقه میان مصر و ایران را به عنوان «بازی ویژه حمایت از حقوق دگرباشان» انتخاب کند؛ اقدامی که با زیرکی تمام برای رقابتی میان دو کشور با اکثریت مسلمان برنامهریزی شد و عملا به تفرقهافکنی دامن زد.
فیفا همچنین ضمن اعلام همبستگی با «کییف» بلافاصله پس از تهاجم روسیه به اوکراین، آن کشور را به طور کامل از تمامی رقابتها محروم کرد. اما زمانی که نوبت به مجازات رژیم صهیونیستی به خاطر ارتکاب نسلکشی در غزه و کشتار مستقیم فوتبالیستهای فلسطینی رسید، فیفا نه تنها از تعلیق یا محرومیت اسرائیلیها خودداری کرد، بلکه تصمیم گرفت حمایت خود را از این رژیم اشغالگر دوچندان کند.
در ماه فوریه، فیفا حتی با «شورای صلح» بدنام «دونالد ترامپ»، رئیس جمهوری آمریکا همکاری کرد و مبلغ ۷۵ میلیون دلار را به پروژههایی اختصاص داد که قرار بود صرف ساخت آکادمیها و ورزشگاههای جدید فوتبال در نوار غزه شود. در ظاهر، این اقدام ممکن است حرکتی بشردوستانه به نظر برسد و فیفا نیز دقیقابا همین عنوان، سرمایهگذاری خود را به افکار عمومی معرفی کرد، اما «شورای صلح» نهادی بیطرف نیست؛ بلکه به دنبال اجرای الگویی برای بازسازی این منطقه است که عملا حکم زمینبازی یک میلیاردرِ را دارد و هدف نهایی آن، تصاحب کامل این سرزمین محاصرهشده و سلب مالکیت آن از ساکنان بومیاش است.
رئیس فیفا حتی در مراسم رونمایی از طرح «شورای صلح» شرکت کرد و در آنجا آشکارا کلاهی با نشان آمریکا بر سر گذاشت و سپس «جایزه صلح فیفا» را به ترامپ اهدا کرد.
پس از آن نوبت به خود جام جهانی رسید؛ رویدادی که حواشی نژادپرستانه پیرامون آن، حتی پیش از آغاز مسابقات کلید خورده بود.
اینفانتینو در برابر بیعدالتیهای بیشمار و تصمیمات جانبدارانه آمریکا ایستادگی نکرد؛ بلکه ترجیح داد با لغو کارت قرمزی که به یکی از بازیکنان تیم ملی آمریکا داده شده بود، رضایت ترامپ را جلب کند.
آنچه در جریان مسابقه میان آرژانتین و مصر رخ داد نیز خود مصداق بارزی از بیعدالتی بود و به اتهامات گستردهای مبنی بر تبانی و تضییع حق مصریها و از دست رفتن فرصتی بزرگ برای آنها منجر شد.
بدیهی است که ایران نیز به دلیل تصمیم آمریکا مبنی بر عدم صدور مجوز برای اقامت بیش از چند روزِ تیم این کشور در خاک آمریکا، آشکارا در موقعیت نامساعدی قرار گرفت.
اما، بزرگترین تخلف فیفا بیتردید مشارکت آن در طرح شورای صلح است. در پروژهای که فیفا بر روی آن سرمایهگذاری میکند، هیچگونه مشورت یا حتی کسب اجازهای از فلسطینیها درباره محل احداث زیرساختهای فیفا صورت نمیگیرد و این کار از طریق نهادی انجام میشود که حتی یک عضو فلسطینی در هیئتمدیره خود ندارد و در پی برپایی نوعی دیکتاتوری عملی در این سرزمین است؛ طرحی که به خاطر نسلکشی به صهیونیستها پاداش میدهد و دونالد ترامپ را به تصمیمگیرنده اصلی درباره سرنوشت این منطقه تحت محاصره تبدیل میکند.
اگرچه فیفا تلاش میکند این اقدام را حرکتی با ماهیت بشردوستانه و خیریه جلوه دهد، اما در عمل این کار هیچ شباهتی به چنین اقداماتی ندارد. فیفا بهجای اختصاص کمکهای مستقیم یا همکاری با نهادهای رسمی سازمان ملل، توافق کرد تا سرمایههای خود را در اختیار نهادی قرار دهد که تحت کنترل دولتی است؛ دولتی که تامینکننده تسلیحات لازم برای تداوم بمباران غزه میباشد.
این در حالی است که نهاد شورای صلح در به چالش کشیدن هزاران مورد نقض آتشبس توسط رژیم صهیونیستی در غزه از جمله کشتار بیش از یک هزار غیرنظامی ناتوان مانده است.
بدتر آنکه این نهاد به دنبال کسب مصونیت قانونی برای تمامی اعضا و وابستگان خود است تا بدینوسیله از پاسخگویی در قبال کشتار یا مجروح کردن فلسطینیها مصون بمانند؛ اقدامی که عملا به آنها مجوز کشتار میدهد. این همان پروژهای است که «جانی اینفانتینو» آن را ستوده، به آن بالیده و آشکارا برایش تبلیغ کرده است.
دیگر هیچکس نمیتواند با استدلالی موجه مدعی شود که سیاست باید از ورزش جدا بماند؛ دستکم تا زمانی که فیفا به رفتارهای بهشدت سیاسیکارانه خود کاملا پایان دهد، ساختار خود را اصلاح کند و آشکارا از مردم غزه عذرخواهی نماید.
نظر شما