کنشگری بیش از ۵۰۰ مسجدِ در طرح توسعه محله‌محوری

حسینی با اشاره به تجربه‌های موفق در ایران و جهان، بر نقش محوری نهادهای محلی، به‌ویژه مساجد، تأکید کرد و گفت: برای مثال وقتی ما قصد اجرای طرحی نظیر «خانه مانا» برای جوانان را داریم، به جای ایجاد یک ساختار موازی، سراغ مسجدی در آن محدوده می‌رویم که فعالیت‌های اجتماعی دارد.

دکتر «سید جواد حسینی»، رئیس سازمان بهزیستی امروز سه شنبه ( ۲۲ تیر) در نشست خبری هفته بهزیستی در پاسخ به سوال خبرنگار اجتماعی خبرگزاری شبستان با اشاره به برنامه های این سازمان در حوزه محله محوری اظهار کرد: یکی از دغدغه‌های همیشگی در پروژه‌های توسعه شهری و اجتماعی، بحث «تداخل وظایف» و «عدم هماهنگی» میان نهادهای مختلف است. بسیاری از شهروندان نگران‌اند که طرح‌های پراکنده دستگاه‌های مختلف، تنها منجر به تزاحمات و اتلاف منابع شود. اما پاسخ به این پرسش در چیستیِ مفهوم «محله‌محوری» نهفته است

وی در تحلیل ریشه‌های این چالش، با اشاره به تجربیات پس از انقلاب، بیان کرد: معتقدم مفهوم محله‌محوری در ایران به درستی درک نشده است.

حسینی با تفکیک دو رویکرد اشتباه، تصریح کرد: اولین نگاه اشتباه این است که تصور شود دولت باید مستقیماً وارد جزئیات فعالیت‌های محله‌ای شود؛ واقعیت این است که دولت از نظر ظرفیت و توان اجرایی، محدودیت‌هایی دارد؛ هرچند هر جا که دولت بتواند خدمات خود را مستقیماً در دسترس محلات قرار دهد، اتفاقاً بسیار سودمند است، اما این به معنای محله‌محوری نیست. نگاه دوم نیز خطا است؛ اینکه صرفاً با تشکیل ساختارها و شوراهای محلی (که گاه فاقد ماهیت واقعی هستند)، ادعای محله‌محوری کنیم. این ساختارها لزوماً به معنای مشارکت واقعی جامعه نیستند.

حسینی با معرفی «رویکرد سوم»، الگوی مطلوب را بر پایه «اتکا به خود» و «مداخله هدفمند» تعریف کرد و افزود: محله‌محوری واقعی یعنی یادگیری این مهارت که چگونه با اتکا به نیروهای داخلِ خودِ محله، مردم را از حالت  فعل به حالت کنشگری سوق دهیم. هدف این است که مردم بتوانند تشکل‌های خود را شکل دهند، مشکلات محل را عمیق‌تر بشناسند، اولویت‌بندی کنند و خود وارد فرآیند مداخله شوند. در این مدل، نقش دولت و سایر نهادها، از اجراکننده محض به حامی و پشتیبان تغییر می‌کند.

وی با اشاره به تجربه‌های موفق در ایران و جهان، بر نقش محوری نهادهای محلی، به‌ویژه مساجد، تأکید کرد و گفت: ما بررسی‌های گسترده‌ای داشته‌ایم؛ بیش از ۵۰۰ مسجد از ظرفیت‌های لازم برای فعالیت‌های محله‌ای برخوردارند. برای مثال وقتی ما قصد اجرای طرحی نظیر «خانه مانا» برای جوانان را داریم، به جای ایجاد یک ساختار موازی، سراغ مسجدی در آن محدوده می‌رویم که فعالیت‌های اجتماعی دارد. ما با آن‌ها وارد گفتگو می‌شویم و می گوییم ما طرحی برای جذب جوانان داریم؛ اگر تمایل دارید، بیایید این طرح را در بستر خودتان پیاده کنید و ما از شما حمایت می‌کنیم؛ و اگر تمایل ندارید، ما طرح را اجرا می‌کنیم اما با هدف جذب جوانان در همان منطقه توسط شما (مسجد محله) با این نوع نگاهِ مکمل و نه جایگزین، تداخلات و تظاحمات به سادگی از میان می‌روند.

کد خبر 1894125

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha