به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، گاهی یک ساختمان، یک روز و یک لحظه، رنگ دیگری به خود میگیرد؛ آنگونه که دیوارها نیز روایتگر اندوه میشوند. پیش از ظهر شنبه ۱۳ تیرماه، ساختمان مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در خیابان شهید قندی، میزبان وداعی بود که در آن، قابهای سینما با اشک هنرمندان درآمیخت.
از نخستین گام که وارد محوطه میشدی، همه چیز حکایت از یک داغ بزرگ داشت. تصاویر رهبر شهید انقلاب بر دیوارها نقش بسته بود و صدای سخنان ماندگار ایشان درباره هنر و سینما، در فضای مجموعه طنینانداز میشد؛ گویی هنوز با همان آرامش همیشگی با هنرمندان سخن میگفتند.
بوی گلاب در هوا پیچیده بود و نوحههای حماسی، سکوت سنگین جمعیت را میشکست. بر گوشه چشم بسیاری از سینماگران، قطرههای اشکی نشسته بود که بیآنکه سخنی گفته شود، از عمق اندوهشان خبر میداد. در میان این فضای آکنده از دلتنگی، نوای ماندگار «خداحافظ ای داغ بر دل نشسته» در محوطه پیچید و بغضهای فروخورده را شکست؛ نوایی که بدرقهای شد برای مردی که سالها تکیهگاه و پشتیبان فرهنگ و هنر این سرزمین بود.
پرچمها در دستان سینماگران آرام آرام به حرکت درآمد. نسیم، پارچههای سهرنگ را به رقص درآورده بود و جمعیت، گام به گام، رهسپار بدرقه «آقای شهید ایران» شد. این تنها یک راهپیمایی نبود؛ روایت عشق و وفاداری جامعه سینمایی به مردی بود که همواره از فرهنگ، هنر و سینمای متعهد سخن گفته بود.
شکوه این حضور، در چهرههای آشنا جلوهای دیگر داشت. سینماگران، مدیران و کارکنان سازمان سینمایی، دوشادوش یکدیگر آمده بودند تا در آخرین وداع، سهم خود را از این بدرقه تاریخی ادا کنند.
در این آیین، چهرههایی چون انسیه شاهحسینی، حبیب ایلبیگی مدیرعامل مؤسسه سینماشهر، رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، مجتبی بهزادیان مدیرکل نظارت و ارزشیابی، دکتر اسماعیلی معاون پژوهشی سازمان سینمایی، مرتضی رزاقکریمی کارگردان و تهیهکننده، محمد طیب معاون بینالملل سازمان سینمایی، حامد جعفری مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و جمعی دیگر از هنرمندان و مدیران فرهنگی حضور داشتند.
آن روز، ساختمان مرکز گسترش، تنها محل تجمع سینماگران نبود؛ صحنه ثبت فصلی از تاریخ سینمای ایران بود؛ فصلی که در آن، اهالی هنر با چشمانی اشکبار، اما استوار، مردی را بدرقه کردند که نامش برای همیشه در حافظه فرهنگ و هنر این سرزمین ماندگار خواهد ماند.
نظر شما