به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از القدس العربی، خشونت شهرکنشینان صهیونیستی در مناطق مختلف کرانه باختری دیگر پدیدهای تازه نیست، بلکه به بخشی ثابت از واقعیت زندگی فلسطینیان تبدیل شده است.
این اقدامات که از حمله به شهروندان، تخریب منازل و اموال، نابودی مزارع و محصولات کشاورزی تا مسدود کردن راهها و ایجاد کانونهای جدید شهرکسازی را در بر میگیرد، سالهاست به شکلی مستمر ادامه دارد.
در کنار این خشونتها، آنچه بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته، نقش نهادهای مختلف اسرائیلی در حمایت مستقیم یا غیرمستقیم از این اقدامات است. از ارتش و پلیس گرفته تا دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی، همگی متهم هستند که یا از مداخله برای جلوگیری از این حملات خودداری میکنند یا با فراهم کردن بسترهای لازم، به تداوم آن یاری میرسانند.
نقش دستگاه قضایی در تداوم خشونتها
دستگاه قضایی رژیم صهیونیستی نیز در این روند سهم دارد. در بسیاری از موارد، عاملان حملات و تجاوزهای شهرکنشینان با پیگرد قضایی جدی مواجه نمیشوند و حتی در مواردی که جنایتها ابعاد گسترده و غیرقابل انکاری پیدا میکند، برخورد با عاملان آن بسیار محدود است.
نمونهای از این رویکرد، تصمیمات متناقض درباره مصادره اراضی فلسطینیان برای احداث یک جاده ۲۲ کیلومتری بود؛ موضوعی که ابتدا با تعلیق مواجه شد، اما چند هفته بعد به بهانه «ضرورت امنیتی فوری» دوباره مورد تأیید قرار گرفت.
حمله به مسجد برقا؛ فراتر از ارعاب ساکنان
در تازهترین مورد، گروهی از شهرکنشینان به روستای برقا در شرق رام الله یورش بردند و پس از آتش زدن یک خودرو، به مسجد روستا حمله کردند.
مهاجمان با تخریب درهای مسجد و ایجاد حریق در ورودی آن، مکانی را هدف قرار دادند که در زمان حمله، تعدادی از نمازگزاران در آن حضور داشتند.
چنین اقدامی صرفاً با هدف ترساندن ساکنان و وادار کردن آنان به ترک خانهها و زمینهایشان انجام نشده، بلکه مستقیماً یک نماد دینی را هدف قرار داده است.
به همین دلیل، این حمله از سوی بسیاری به عنوان جلوهای آشکار از تبعیض مذهبی و نفرتپراکنی دینی ارزیابی شده است؛ اقدامی که نشان میدهد خشونت شهرکنشینان تنها متوجه افراد و اموال نیست، بلکه نمادهای اعتقادی و هویت فرهنگی جوامع هدف را نیز در بر میگیرد.
از فلسطین تا لبنان؛ هدف قرار دادن نمادهای دینی
این رویکرد تنها به مساجد محدود نشده است. چند هفته پیش از حادثه برقا، یک نظامی اسرائیلی در روستای دبل در جنوب لبنان اقدام به تخریب مجسمه حضرت مسیح(ع) کرد؛ در حالی که نظامی دیگری از این صحنه فیلمبرداری میکرد.
این حادثه در کنار گزارشهای متعدد درباره غارت منازل و اموال شهروندان لبنانی در مناطق جنوبی، تصویری گستردهتر از رفتار نیروهای اسرائیلی در مناطق اشغالی و جنگی ارائه میدهد.
روزنامه اسرائیلی هاآرتص نیز در گزارشهایی به مواردی از سرقت و غارت اموال ساکنان جنوب لبنان توسط نظامیان اسرائیلی پرداخته است.
واکنش محدود جامعه جهانی
با وجود آنکه نهادهایی مانند سازمان ملل و سازمانهای حقوقی مانند عفو بینالملل طی سالهای اخیر هزاران مورد از نقض حقوق فلسطینیان و سایر شهروندان منطقه را مستند کردهاند، منتقدان معتقدند واکنش جامعه جهانی همچنان محدود و ناکافی بوده است.
در همین چارچوب، تصمیم اخیر وزرای خارجه اتحادیه عرب مبنی بر اعمال تحریم علیه تنها سه شهرکنشین و چهار نهاد شهرکسازی صهیونیستی از سوی بسیاری از فعالان حقوق بشری اقدامی ناکافی در برابر حجم گسترده تخلفات و خشونتها عنوان شده است.
حمله به مسجد برقا در کرانه باختری و تعرض به مجسمه حضرت مسیح(ع) در روستای دبل لبنان، اگرچه در دو جغرافیای متفاوت رخ دادهاند، اما یک پیام مشترک دارند؛ اینکه خشونت شهرکنشینان و برخی اقدامات نیروهای اسرائیلی تنها به اشغال سرزمین یا فشار بر ساکنان محدود نمیشود، بلکه نمادهای دینی و فرهنگی را نیز هدف قرار میدهد. از این رو، این حوادث بیش از هر چیز بازتابدهنده پیوند میان خشونت شهرکسازی و تبعیض دینی و نژادی در سرزمینهای اشغالی و مناطق درگیر مناقشه است.
نظر شما