خبرگزاری شبستان؛ گروه فرهنگ و اجتماع: در روزهایی که آنتن شبکه یک سیما با مجموعه صفا با خانواده رنگ و بویی تازه گرفته است، بیش از گذشته میتوان درباره جایگاه این سریال در میان تولیدات خانوادگی رسانه ملی سخن گفت. اثری که از پنجم خردادماه روی آنتن رفته و حالا در نخستین روزهای پخش، نشانههای روشنی از ظرفیت خود برای تبدیل شدن به یکی از مجموعههای مورد توجه مخاطبان را بروز داده است. صفا با خانواده به کارگردانی منوچهر هادی و تهیهکنندگی مصطفی تنابنده، محصول سیمافیلم است؛ مجموعهای کمدی ـ اجتماعی که با اتکا به ترکیب سنجیده عوامل، انتخاب درست بازیگران و رویکردی خانوادهمحور، تلاش کرده است بار دیگر طنز شریف و قابل همراهی را به متن زندگی روزمره مخاطب تلویزیون بازگرداند.
آنچه در همان مواجهه نخست با صفا با خانواده جلب توجه میکند، تلاش سازندگان برای خلق فضایی گرم، آشنا و صمیمی است؛ فضایی که بهجای تکیه صرف بر شوخیهای گذرا، سعی میکند کمدی را از دل موقعیتهای انسانی و روابط خانوادگی استخراج کند. این ویژگی، امتیاز مهمی برای مجموعهای است که از شبکه یک سیما پخش میشود و طبیعتاً باید با طیف گستردهای از مخاطبان، از نسل جوان تا والدین و سالمندان، ارتباط برقرار کند. صفا با خانواده در این مسیر، نه به دام لودگی افتاده و نه از طراوت و نشاط لازم برای یک اثر شبانه تلویزیونی فاصله گرفته است. همین تعادل، نخستین دستاورد قابل اعتنای سریال به شمار میآید.
منوچهر هادی در مقام کارگردان، در این مجموعه نشان داده است که به منطق جذب مخاطب در رسانه فراگیر تلویزیون آگاه است. او در صفا با خانواده بیش از آنکه به پیچیدگیهای فرمی متوسل شود، بر روانی روایت، زنده بودن موقعیتها و حفظ ارتباط مستمر با مخاطب تمرکز کرده است. نتیجه این نگاه، شکلگیری مجموعهای شده که قصه را بدون حاشیهرویهای زائد پیش میبرد و در عین حال میکوشد در هر قسمت، انگیزه لازم برای پیگیری قسمت بعدی را حفظ کند. این ویژگی در آثار کمدی ـ اجتماعی اهمیتی دوچندان دارد، زیرا اگر ضرباهنگ روایت دچار افت شود، همراهی مخاطب نیز به سرعت کاهش مییابد. صفا با خانواده تا اینجای پخش، از این حیث عملکردی قابل قبول و امیدوارکننده داشته است.
نقش فیلمنامه در موفقیت چنین مجموعهای انکارناپذیر است. متن این سریال که بر اساس فیلمنامهای از بابک کایدان و پدرام کریمی شکل گرفته، تلاش کرده است با تکیه بر شناخت درست از مختصات زندگی امروز، موقعیتهایی خلق کند که هم آشنا باشند و هم قابلیت نمایشی داشته باشند. یکی از نقاط قوت اثر، آن است که شخصیتها صرفاً تیپهایی برای خنداندن نیستند، بلکه هر کدام حامل بخشی از واقعیتهای اجتماعیاند. از شکاف و سوءتفاهم میان نسلها گرفته تا پیچیدگیهای روابط خانوادگی و اقتضائات زندگی شهری، همه در قالبی شیرین و قابل لمس وارد روایت شدهاند. همین امر سبب شده است که مخاطب، ضمن تجربه لحظاتی مفرح، نسبت خود را با موقعیتها و آدمهای داستان نیز پیدا کند.
ترکیب بازیگران، یکی دیگر از نقاط اتکای اصلی صفا با خانواده است. حضور احمد مهرانفر در کنار آشا محرابی و بهرنگ علوی، از همان ابتدا به سریال وزنی رسانهای و جذابیت اولیه بخشیده است. مهرانفر با تسلطی که در خلق موقعیتهای کمیک دارد، یکی از موتورهای محرک اثر به شمار میرود و آشا محرابی نیز با تجربه و دقت همیشگی خود، به استحکام بافت بازیها کمک کرده است. در کنار این چهرههای شناختهشده، حضور بازیگران جوانتری چون روحالله زمانی، فاطیما بهارمست، نفس بازغی و آرش سلامی، به سریال انرژی و تنوع بخشیده است. همچنین لادن ژاوهوند و بهنام شرفی با جنس بازی خاص خود، به ایجاد فراز و فرودهای نمایشی اثر کمک کردهاند. این همنشینی نسلها، در سطح روایت نیز به سود سریال عمل کرده و امکان پرداختن به تفاوت نگاهها و سبکهای زیست را فراهم آورده است.
از منظر فرهنگی و رسانهای، صفا با خانواده را باید در امتداد نیاز امروز تلویزیون به تولید آثاری دانست که هم سرگرمکننده باشند و هم پیامی روشن در زمینه تقویت بنیان خانواده داشته باشند. این مجموعه از آن دست آثاری است که میکوشد مفهوم خانواده را نه در قالب شعار، بلکه در متن زندگی و در میان چالشها، سوءتفاهمها و لحظات شیرین و تلخ روزمره بازنمایی کند. در دورهای که فشارهای اقتصادی و اجتماعی، فرصت گفتوگو و همدلی را در بسیاری از خانوادهها محدود کرده است، چنین آثاری میتوانند به شکل غیرمستقیم، یادآور اهمیت با هم بودن، شنیدن یکدیگر و حفظ پیوندهای عاطفی باشند. طنز در اینجا صرفاً ابزار خنده نیست، بلکه وسیلهای برای نرم کردن فضای گفتوگو درباره مسائل جدیتر زندگی است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره این مجموعه، صفا با خانواده از ابتدا با هدف جذب مخاطب عام و ایجاد یک تجربه خانوادگی سالم و دلنشین طراحی شده است و آنچه تاکنون از پخش آن دیده شده، نشان میدهد این هدف تا حد زیادی به درستی دنبال شده است. انتخاب زمان پخش، ترکیب بازیگران، فضای تبلیغاتی اولیه و رونمایی از تیزر نیز همگی حاکی از آن بودهاند که سازندگان و مدیران رسانه، بر ظرفیت این اثر برای تبدیل شدن به یکی از مجموعههای پرمخاطب فصل حساب ویژهای باز کردهاند. اکنون که سریال وارد چرخه پخش شده، آرامآرام میتوان نشانههای این اقبال را در توجه رسانهای و کنجکاوی مخاطبان مشاهده کرد.
در حوزه فنی نیز صفا با خانواده از استانداردی قابل دفاع برخوردار است. تهیهکنندگی مصطفی تنابنده به مجموعه انسجام بخشیده و در مجموع، اثر از نظر طراحی صحنه، فضاسازی، هدایت بازیگران و حفظ یکدستی لحن، وضعیت مناسبی دارد. این مجموعه تلاش کرده است به جای نمایش اغراقآمیز، به زیست روزمره خانواده ایرانی نزدیک بماند و همین نزدیکی، یکی از عوامل باورپذیری آن شده است. وقتی مخاطب احساس کند شخصیتها از دل زندگی واقعی آمدهاند، ارتباط با قصه نیز عمیقتر و ماندگارتر خواهد شد.
در جمعبندی باید گفت صفا با خانواده تا اینجای کار، مجموعهای خوشساخت، محترم و درخور توجه در جدول پخش شبکه یک سیماست؛ سریالی که نشان داده هنوز هم میتوان در تلویزیون، کمدیهایی ساخت که هم مفرح باشند، هم آبرومند و هم حامل پیامهای اجتماعی و فرهنگی. این اثر اگر در ادامه نیز بتواند همین تعادل میان سرگرمی و معنا را حفظ کند، بهسادگی خواهد توانست جای خود را در ذهن و خاطر مخاطبان باز کند و به یکی از نمونههای موفق کمدی خانوادگی در سال ۱۴۰۵ بدل شود. صفا با خانواده بیش از آنکه صرفاً یک سریال باشد، یادآور این حقیقت است که رسانه ملی همچنان میتواند با تکیه بر قصه، خانواده و طنز سالم، لحظاتی مشترک و خاطرهانگیز برای مردم رقم بزند.
نظر شما