به گزارش خبرگزاری شبستان، روزنامه نیویورک تایمز در تازهترین یادداشت تحلیلی خود نوشت که در اوکراین، غزه و اکنون ایران، ادعاهای اولیه «دونالد ترامپ»، رئیس جمهوری آمریکا مبنی بر پیروزیهای آسان، جای خود را به واقعیتهای تلخ داده است.
در این یادداشت آمده است: پرزیدنت ترامپ پیروزیهای نظامی و دیپلماتیک خود را سریع، تمیز و قاطع دوست دارد و در هفتههای آغازین درگیری با ایران در سال جاری، او اغلب در مورد تکرار موفقیت خود در ونزوئلا که به گفته خودش یک سناریوی عالی بود، صحبت میکرد؛ اما اکنون، آقای ترامپ به مرحله بنبست ریاست جمهوری خود رسیده است.
جنگ با ایران به وضوح در آن مرحله است. وقتی او در روز هفتم آوریل آتشبس اعلام کرد در رسانههای اجتماعی گفت که پایان عملیات جنگی مشروط به باز شدن کامل، فوری و ایمن تنگه هرمز خواهد بود.
واقعیت اینجاست که حتی اگر تجارت اکنون تحت یادداشت تفاهمی که هنوز در حال مذاکره است از طریق تنگه از سر گرفته شود، آینده برنامههای هستهای و موشکی ایران دقیقادر همان جایی که در ماه فوریه بود، باقی خواهد ماند و این به معنای گیر افتادن در مذاکرات بیشتری است که دولت ترامپ اصرار دارد محدود به زمان، احتمالا تا ۶۰ روز خواهد بود.
نیویورک تایمز مینویسد: اما ایرانیها اکراه عمیق آقای ترامپ را برای از سرگیری عملیات جنگی که در آمریکا به شدت نامحبوب است، حس میکنند و اکثر کارشناسان ایران میگویند که انتظار دارند تهران سعی کند مذاکرات را ماهها یا سالها ادامه دهد.
اما در مورد جنگ اوکراین؛ درگیریای که در پنجمین سال خود قرار دارد و آقای ترامپ به طرز مشهوری به آن افتخار میکرد که ظرف ۲۴ ساعت پس از تصدی مقام ریاست جمهوری به آن پایان خواهد داد.
شانزده ماه پس از سوگند یاد کردن، ترامپ دیگر به ندرت از آن جنگ نام میبرد و «مارکو روبیو»، وزیر امور خارجه آمریکا، اخیرا شکایت کرده است که از اتلاف وقت در مذاکرات بیپایان خسته شده و اظهار داشته است که اگر کشور دیگری بخواهد وارد عمل شود و این نقش را ایفا کند، کاملاخوشحال خواهد شد.
به گفته افراد آشنا با مذاکرات، روسها به نوبه خود بیسروصدا اعلام کردهاند که از دیدارهای دورهای «استیو ویتکوف»، فرستاده ویژه رئیس جمهور و «جرد کوشنر»، داماد آقای ترامپ، خسته شدهاند.
و اما غزه . وقتی آقای ترامپ برای جشن گرفتن آزادی آخرین گروگانهای زنده از حمله تروریستی ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به سرزمینهای اشغالی پرواز کرد از یک طرح ۲۰ مادهای که با خلع سلاح حماس، ایجاد یک نیروی تثبیت بینالمللی و در نهایت، بازسازی غزه به سرزمینی درخشان از برجهای اداری شیشهای و استراحتگاههای ساحلی آغاز میشد، ابراز شور و شوق کرد.
هشت ماه پس از آن سفر، حماس هنوز خلع سلاح نشده است، مگر در ویدیوهای جعلی ساخته شده توسط هوش مصنوعی.
در حالی که کمکهای بیشتری به منطقه غزه وارد میشود، فلسطینیها هنوز در چادرها میخوابند، آوارهای پر از موش هنوز پاکسازی نشده است و آقای نتانیاهو هفته گذشته اعلام کرد که ارتش اسرائیل کنترل خود را به حدود ۷۰ درصد از منطقه فلسطینی گسترش خواهد داد.
شاید همه اینها نتیجه اجتنابناپذیر دیدگاههای یک رئیس جمهور با جاهطلبیهای عظیم باشد که به دیوارهای آجری واقعیتهای جهانی برخورد میکند. شاید هم نتیجه زیادهخواهی باشد، طوری که ترامپ فرض میکند که هیچ وظیفهای برای ارتش ایالات متحده خیلی بزرگ نیست.
برخی از کارشناسان معتقدند که این امر ناشی از سوءتفاهم اساسی در مورد قدرت آمریکا است. همانطور که یکی از دستیاران نزدیک آقای ترامپ اخیرا گفت، نابودی سایتهای هستهای از هوا کاری است که آمریکا در آن بهترین است، اما کنترل رویدادهای سیاسی در کشورهایی مانند ایران، روسیه و اوکراین کاری است که ایالات متحده در بدترین حالت خود آن را انجام میدهد.
نظر شما