ازخود رها شوید تا او را ببینید!

به گزارش خبرگزاری شبستان، اگر این چنین هجرت‌وصیروتی برای حج‌گزار تحصیل و توفیق شد، خود نبیند و همه جهان و تمام هستی جمال و جلال او بیند!

حضرت‌سیدالشهداعلیه‌السلام در ضیافت نورانی‌حج، در بزم‌ خاص عرفه در وادی مقدس عرفات او را به زیباترین بیان و ادب به رحمت و عظمتش خواند و طلب‌ کرد، چراغی افروخت و راه نشان داد که این ضیافت کریم، به رحمت‌و عنایت‌خاصش، رهایی از نفس، انانبت و خود، تسهیل کند و نوید داد که بر همگان این هجرت و صیروت در این روز و ایام میسَّر شود. شرط و نیاز آن باشد که از خود رها شویم و خویش بمیرانیم تا شایسته‌ دریافت و درک رحمت و مأدبه‌اش که بقا و لقائش باشد، شویم.

چنان که آورده‌اند درویشی همه عمر در حسرت‌و شوق آن بودکه از شاه صله‌ و خلعتی‌ بستاند و بسیار بدین مِهر و انعام دل‌ خوش داشته و بدان خیالش را در آسمان آرزوها پرواز می‌داد و در تحصیل آن بسی‌ جهد و سعی ‌می‌کرد و در جلب مرحمت شاه سماجت همی می‌نمود و به‌ الحان‌ و حیل مختلف طلب عرضه می‌داشت‌ و به وسائط مختلف تقاضایش به محضر ارایه می‌کرد. اما چون شاه او را خوش نداشت و صادقش‌ نمی‌پنداشت، از صله و صدقه به او دریغ می‌کرد و از رحمت و بخشش رقیق و قلیل هم بر او مضایقه می‌داشت.

ولی درویش بر سماجت ‌می‌افزود و هر روز چاره‌ای نو می‌اندیشید تا این‌که حیلت در این دید که خود بمیراند و تابوتش در مسیر شاه بنهند!

 شاه که تابوت او را بدید، چند سکه‌ای بر آن انداخت و برایش از حضرت ایزد رحمت طلب کرد.

درویش سمج وقتی صدای سکه شاه بشنید، به سرعت برخاست و گفت: دیدی بالاخره، توفیق یافتم که سکه‌ای از تو بستانم!

شاه تبسمی کرد و گفت: تا نمردی نتوانستی!

حکیمی چو ماجرا بشنید، گفت: درست همین باشد، فنا لازم است و آدمیان در برابر حق تعالی نیز باید به صدق چنین کنند. چنان‌که فرمودند: "موتوا قَبل اَن تَموتوا" خود بمیرانید قبل آن‌که بمیرید"

آدمی باید قبل آن‌که اجل مقدر؛ از او جان بستاند، به اراده، نفس و خود بمیراند تا فنای در او شود و شایسته رحمت و بقا گردد. باید از خود رها شد، چنان‌ که سیدالعارفین حضرت حسین بن علی علیه‌السلام در مناجات نورانی‌اش در وادی قدسی عرفات‌ فرمودند:"وَفُکّ رِهانی" "و ذمّه‌ام را برَهان"

لذا آن عبد صالح و رها شده از همه پایبندهای تعلق به غیر محبوب، در مناجات قدسی‌عرفه فرمودند: "اللهُمَّ اجعَلنی أخشاک کأنّی أراک"

"خداوندا، خشوع و خشیّت از کبریا و عظمت خود را روزی‌ام کن، چنان‌که گویا تو را می‌بینم و در محضر توام"

اگر از خود رها شویم، همه عالَم‌ جلال، جمال، جبروت و عظمت او بینیم و نه آن‌که همه از او بینیم بلکه همه او بینیم!

          حمید احمدی

رئیس کمیته فرهنگی آموزشی اربعین