به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، در روزهایی که شیراز زیر سایه التهاب و همدلی، روایتهای تازهای از بخشش و ازخودگذشتگی را رقم میزند، داستان «صدیقهالسادات میرصادقی» مدیر کانون فرهنگی هنری مدینه النبی(ص) شیراز بیش از هر چیز خودنمایی میکند؛ مادری که چند سال پیش فرزندش، محمد اسلامیجهرمی، را در مسیر خدمت از دست داد و امروز، بار دیگر با تصمیمی آرام اما عمیق، شمع راه پویش «نذر–طلا» را روشن کرده است.
پویش «نذر–طلا» که با همراهی کانون فرهنگی هنری «مدینهالنبی(ص)» شیراز راه افتاده، حالا به صحنه حضور زنانی تبدیل شده که ارزش طلا را نه در قیمت آن، که در تبدیلشدنش به یک حرکت جمعی میبینند. این مادر میگوید: «آدم یکبار که دلش را میگذارد و فرزندش را هدیه میکند، یاد میگیرد از چیزهای دیگر هم بگذرد.» نقل قولی که شاید ساده به نظر برسد، اما ریشه در سالها تجربه زیسته و مواجهه با فقدان دارد؛ فقدانی که او آن را به فرصتی برای بخشش دوباره تبدیل کرده است.
زنان شیرازی و تصمیمی که از درخشش طلا مهمتر است
پویش «نذر–طلا» که با همراهی کانون فرهنگی هنری «مدینهالنبی(ص)» شیراز راه افتاده، حالا به صحنه حضور زنانی تبدیل شده که ارزش طلا را نه در قیمت آن، که در تبدیلشدنش به یک حرکت جمعی میبینند.
مشارکت زنان در چنین پویشهایی، علاوه بر وجه اقتصادی، نقش هویتی و اجتماعی مهمی دارد؛ نوعی حضور نمادین که نشان میدهد آنان میخواهند سهم مشخصی در حمایت از نیروهای میداندار داشته باشند.
او میگوید: «خیلی از خانمها میگویند این طلاها سالها توی کشو بوده؛ انگار باید یک روزی برای یک کار مهم صرف میشد.»
قاب دیگری از این کنشگری؛ دخترانی که از سوگواری تا اهدا خون کنار مردم ماندند
این نخستینبار نیست که کانون فرهنگی هنری «مدینهالنبی(ص)» در چنین موقعیتهایی فعال شده است. پیشتر، دختران این کانون در حالی که خود در سوگ رهبری انقلاب بودند، برای نجات مجروحان و بیماران، به پایگاههای انتقال خون رفتند و خون اهدا کردند.
پیشتر، دختران این کانون در حالی که خود در سوگ رهبری انقلاب بودند، برای نجات مجروحان و بیماران، به پایگاههای انتقال خون رفتند و خون اهدا کردند. این اقدام، در میان اعضای کانون بهعنوان «ادامه حضور» تعریف میشود؛ حضوری که در تفکر آنان نباید در هنگام سختیها متوقف شود.
از منظر جامعهشناختی، اینگونه کنشها بیش از آنکه صرفاً یک کار خیر باشند، نشانهای از پیوندهای عاطفی و جمعی در میان اعضای گروههای مسجدی است؛ پیوندهایی که معمولاً در بزنگاههای تاریخی خود را نشان میدهند.
پویشی که از یک کانون مسجدی شروع شد و حالا روایت شهر شده است
راهاندازی پویش «نذر–طلا» اکنون در سطح گستردهتری دنبال میشود. شهروندان شیرازی برای مشارکت، میتوانند با شماره ۰۹۰۱۴۵۲۷۴۲۰ تماس بگیرند یا از طریق کانال رسمی کانون در پیامرسان ایتا اقدام کنند.
طراحان پویش تلاش کردهاند آن را تا حد ممکن ساده و در دسترس نگه دارند؛ رویکردی که معمولاً به افزایش مشارکتهای مردمی کمک میکند.
بخششهایی که در سکوت اتفاق میافتند
محمد اسلامیجهرمی، پاسدار جوانی که در شهریور ۱۴۰۱ در حین مأموریت به شهادت رسید، همچنان در حافظه بچه های مسجد حضور دارد. اما مادر او و بسیاری از زنان دیگر داستان فراتر از آن را مینویسند. داستان بخششهایی که شاید کوچک به نظر برسند، اما ریشه در باورهای شخصی، تجربه زیسته و امید به آینده دارند.
این پویش روایت زنانی است که انتخاب میکنند نقش فعالی در دل روزهای سخت داشته باشند؛ زنانی که تصمیمشان، چراغی دیگر در مسیر همدلی این روزهای شیراز روشن میکند.
نظر شما