به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از مسلمون حول العالم، افطاریهای رمضان در تانزانیا در سالهای اخیر به سکویی منظم و اثرگذار برای تجلی نقش اجتماعی زنان مسلمان تبدیل شده است؛ نقشی که با تقویت فرهنگ همبستگی و حمایت از نیازمندان، بهویژه در شهر دارالسلام پایتخت اقتصادی این کشور در ساحل شرقی آفریقا نمود بیشتری یافته است.
در همین چارچوب، مؤسسه اسلامی ملی بانوان «جواکیتا» با برگزاری یک ضیافت افطاری برای بیش از ۱۵۰ کودک یتیم در مرکز نگهداری «تویاتا» در منطقه ماجومینی–کوندوا در دارالسلام، جلوهای عینی از این رویکرد را به نمایش گذاشت. این برنامه بخشی از سنت سالانه این مؤسسه در ماه مبارک رمضان است که با هدف حمایت از یتیمان و تقویت ارزشهای تکافل اجتماعی برگزار میشود.
رهبری زنانه؛ از برنامهریزی تا اثرگذاری
ریاست این برنامه را حاجیه شمیم خان، رئیس ملی «جواکیتا»، برعهده داشت؛ حضوری که نشاندهنده نقش فعال و تعیینکننده زنان در عرصه برنامهریزی، مدیریت و تصمیمسازی اجتماعی است.
پیش از مراسم افطار، برنامهای تعاملی برای کودکان برگزار شد که شامل بازیهای تربیتی، مسابقات آموزشی و فعالیتهای دانشی بود. یتیمان در فضایی سرشار از نشاط و انگیزه در این برنامهها مشارکت کردند و در پایان، به برگزیدگان جوایزی تشویقی اهدا شد.
این ترکیب هوشمندانه میان بُعد انسانی و تربیتی نشان میدهد که نگاه برگزارکنندگان صرفاً به یک اقدام خیریه مقطعی محدود نمیشود، بلکه افطار را فرصتی برای تقویت اعتمادبهنفس، پرورش مهارتها و تقویت روحیه مشارکت در کودکان میدانند.
حضور رسمی؛ نشانهای از همافزایی نهادی
در این مراسم، شماری از مسئولان «جواکیتا» در منطقه دارالسلام و کینوندونی، همچنین برخی مقامات دولتی و یک عضو شورای محلی حضور داشتند؛ حضوری که بیانگر جایگاه و اعتبار فعالیتهای سازمانیافته بانوان مسلمان در ساختار اجتماعی تانزانیاست.
این همراهی رسمی نشان میدهد که فعالیتهای منظم زنان در چارچوب نهادهای اسلامی، به شریکی واقعی در تقویت ثبات اجتماعی و حمایت از اقشار آسیبپذیر تبدیل شده و توانسته پلهای همکاری پایداری میان جامعه مدنی و نهادهای محلی ایجاد کند.
اولویت دادن به اقشار محروم با رویکردی توسعهمحور
مؤسسات اسلامی بانوان در تانزانیا، رسیدگی به یتیمان و خانوادههای کمدرآمد را در صدر برنامههای خود قرار دادهاند و تکافل اجتماعی را مسئولیتی دینی، اجتماعی و توسعهای میدانند. بر همین اساس، برنامهها تنها به تأمین غذا محدود نمیشود، بلکه ابعاد تربیتی و روانی را نیز در بر میگیرد تا تأثیری ماندگار و تدریجی در زندگی مخاطبان ایجاد کند.
در دارالسلام، این حرکت اجتماعی بانوان بهخوبی نمایان است؛ جایی که مدیریت منسجم، سازماندهی دقیق و حمایت محلی در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند تا رمضان به فرصتی برای تعمیق عدالت اجتماعی و نهادینهسازی فرهنگ بخشش هدفمند تبدیل شود.
تجربه تانزانیا نشان میدهد توانمندسازی زنان در چارچوب نهادهای اسلامی، نهتنها به ارتقای کیفیت فعالیتهای خیریه میانجامد، بلکه الگویی متوازنتر از مشارکت اجتماعی ارائه میدهد؛ الگویی که اقشار محروم را در اولویت قرار میدهد و ارزشهای رمضان را به پروژهای انسانی و پایدار فراتر از یک مناسبت زمانی تبدیل میکند.
نظر شما