به گزارش خبرنگار گروه مسجد و کانونهای مساجد خبرگزاری شبستان، رضا معممی مقدم، مدیرکل فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه در یادداشتی به نقش مسجد برای تمرین بندگی، شنیدن آیات قرآن، همدلی در سفرههای افطار و ایستادن در صفهای منظم نماز اشاره و تاکید کرد که در رمضان و با بهره گیری از ظرفیت مساجد میتوان جامعه را به سمت صداقت، عدالت و مسئولیتپذیری بیشتر سوق داد.
متن این یادداشت به شرح زیر است:
ماه مبارک رمضان، زمانی اثرگذار خواهد بود که عبادت از محدوده مسجد فراتر رود و به رفتار روزمره، روابط اجتماعی و سبک زندگی مردم راه یابد؛ جایی که روزه، تلاوت قرآن و دعا به تصمیمهای عملی و تغییرهای واقعی منتهی شود.
ماه مبارک رمضان را میتوان یک «آزمایشگاه فشرده تربیتی» دانست؛ دورهای سیروزه که در آن انسان فرصت مییابد اراده، اخلاق و مسئولیتپذیری خود را بازسازی کند. مسجد در این میان نقش کلاس درس را دارد؛ جایی برای تمرین بندگی، شنیدن آیات قرآن، همدلی در سفرههای افطار و ایستادن در صفهای منظم نماز. اما اگر این تجربهها پشت در مسجد متوقف شود، رمضان به یک خاطره معنوی کوتاهمدت تقلیل مییابد.
روزه پیش از آنکه گرسنگی باشد، تمرین «خویشتنداری» است. انسانی که میتواند ساعتها از نیاز طبیعی خود چشم بپوشد، توان آن را دارد که خشم خود را مهار کند، از اسراف بپرهیزد و در روابط اجتماعی منصفانهتر رفتار کند. تلاوت قرآن نیز صرفاً خواندن الفاظ نیست؛ تمرین فهم و تأمل است. هر آیه دعوتی است به یک تغییر کوچک اما ملموس در زندگی. اگر شبها از عدالت میشنویم اما روزها در محیط کار بیعدالتی میکنیم، پیوند مسجد و زندگی گسسته است.
رمضان زمانی به بلوغ اجتماعی میرسد که «مناسک» به «منش» تبدیل شود. نماز جماعت باید به روحیه کار جمعی منجر شود. افطاری ساده باید به همدلی با نیازمندان بینجامد. شبهای قدر باید انسان را نسبت به مسئولیتهای فردی و اجتماعی خود هوشیارتر کند. در غیر این صورت، انرژی معنوی تولیدشده در رمضان مصرف نشده، باقی میماند و به احساساتی زودگذر فروکاسته میشود.
حرکت از مسجد تا متن زندگی نیازمند «پیوست رفتاری» است؛ یعنی هر منبر، هر محفل تلاوت و هر نشست دینی به یک تصمیم عملی ختم شود. تصمیم برای اصلاح یک عادت، برای ترمیم یک رابطه، برای کمک هدفمند به یک خانواده یا برای رعایت دقیقتر حقوق دیگران. تغییرهای کوچکِ مستمر، موتور تحول اجتماعیاند و رمضان بهترین زمان برای آغاز آنهاست.
اگر مسجد را نقطه آغاز بدانیم، زندگی میدان آزمون است. رمضان میتواند جامعه را به سمت صداقت، عدالت و مسئولیتپذیری بیشتر سوق دهد، به شرط آنکه آموزههای آن در کوچه و بازار و خانه جاری شود. در چنین حالتی، مؤمن نهتنها در محراب، بلکه در رفتار روزمره خود نیز نشانههای بندگی را آشکار میکند. آنگاه رمضان از یک مناسبت تقویمی فراتر میرود و به یک سبک زندگی تبدیل میشود؛ سبکی که میتواند روح جامعه را در تمام سال زنده نگه دارد.
نظر شما