خبرگزاری شبستان - مرتضی شفیعی: «گمنام اما اثرگذار» عبارتی است که در توصیف ماهیت وزارت اطلاعات، بیش از آنکه یک شعار باشد، بیانگر یک دکترین عملیاتی و مفهومی است. در این چارچوب، گمنامبودن نه یک ویژگی حاشیهای، بلکه بخشی از مأموریت ذاتی نهادی است که امنیت را نه در صحنهٔ نمایش، بلکه در عمق میدان تأمین میکند.
در ادبیات علمیِ مطالعات امنیتی، اصل «حداقل ظهور و حداکثر اثرگذاری» بهعنوان یکی از شاخصهای بلوغ نهادهای اطلاعاتی شناخته میشود. تجربهٔ نظامهای پایدار نشان میدهد که هر اندازه فعالیت اطلاعاتی از هیاهوی رسانهای فاصله بگیرد، امکان تمرکز حرفهای، پیشگیری هوشمند و کاهش هزینههای اجتماعی افزایش مییابد.
اندیشه و دیدگاه امامین انقلاب درباره وزارت اطلاعات، بر پیوند ناگسستنی امنیت با قانون، اخلاق و کرامت انسانی استوار است. در این نگاه، وزارت اطلاعات نهادی پاسخگو، قانونمدار و ملتمحور تلقی میشود که مشروعیت خود را از پایبندی به ضوابط شرعی و قانونی و صیانت از حقوق شهروندان کسب میکند، نه از قدرت عریان یا رویکردهای سلیقهای.
از منظر حقوق عمومی، گمنامبودن خادمان ملت در وزارت اطلاعات دقیقاً در خدمت شفافیت نهادی و مسئولیتپذیری ساختاری است. تمرکز بر مسئولیت سازمانی بهجای برجستهسازی فردی، همسو با اصول قانون اساسی و مانع از شخصیشدن قدرت در یکی از حساسترین حوزههای حاکمیتی است.
تبیین اندیشه امامین انقلاب درباره وزارت اطلاعات، تبیین الگویی از امنیت ملی است که در آن، «گمنامی» نه پوششی برای فقدان پاسخگویی، بلکه نشانهٔ تعهد حرفهای و التزام به مأموریتی است که ثمرهٔ آن، آرامش عمومی و صیانت از منافع ملی است.
نظر شما