حضرت زینب(س)؛ پایه‌گذار ِروایت مقاومت

به گزارش خبرنگار گروه دین و اندیشه خبرگزاری شبستان، رضا معممی مقدم، کارشناس دینی و مدیر فرهنگی سازمان اوقاف و امور خیریه در یادداشتی به مناسبت سالروز وفات حضرت زینب(س) به تبیین گری و روشنگری های آن حضرت پس از واقعه عاشورا پرداخت.

 مشروح این یادداشت به شرح زیر است:

 عاشورا با خون امام حسین(ع) رقم خورد، اما با روایت حضرت زینب(س) زنده ماند. در روزگاری که قدرت می‌کوشید حقیقت را دفن کند، زینب با کلامی آگاهانه و حماسی، بیداری را آغاز کرد و اجازه نداد روایت رسمیِ ظلم، جای حقیقت را بگیرد.

حضرت زینب(س) را باید نقطه آغاز بیداری پس از عاشورا دانست؛ بانویی که فهمید اگر حقیقت گفته نشود، تاریخ به دست پیروزان ظاهری نوشته خواهد شد. کربلا، تنها یک میدان نبرد نبود؛ آغاز یک جنگ روایی بود و زینب نخستین فرمانده این میدان. او دریافت که حفظ خون شهید، جز با روایت درست ممکن نیست.

در شرایطی که بازماندگان عاشورا در اسارت بودند و دستگاه قدرت با تریبون‌های پرهیاهو، خود را پیروز معرفی می‌کرد، زینب(س) ایستاد و نظم دروغین را برهم زد. خطبه‌های او در کوفه و شام، نه سخنانی احساسی، بلکه کنشی آگاهانه و اجتماعی بود؛ کنشی که وجدان‌های خفته را خطاب قرار داد و پرده تقدس از چهره ظلم کنار زد.

روایت زینب(س)، روایت مظلومیت صرف نبود؛ روایت مسئولیت بود. او مردم را از بی‌تفاوتی بیرون کشید و به آن‌ها فهماند که سکوت، ادامه ظلم است. زینب نشان داد که هر جامعه‌ای اگر حقیقت را نشنود یا نگوید، دیر یا زود قربانی تحریف خواهد شد. از همین‌رو، سخن او هنوز تازه است و به زمان خاصی محدود نمی‌ماند.

در ساحت دینی، حضرت زینب(س) معنای صبر را بازتعریف کرد. صبر زینبی، ایستادن بر ایمان در دل بحران است؛ صبری که به انفعال و تسلیم تن نمی‌دهد، بلکه به آگاهی و اقدام ختم می‌شود. ایمان او، نیرویی برای افشاگری بود، نه پوششی برای توجیه وضع موجود.

از منظر فرهنگی، زینب(س) پایه‌گذار سنتی شد که امروز آن را «روایت مقاومت» می‌نامیم. او ثابت کرد که قدرت، تنها در شمشیر و سپاه خلاصه نمی‌شود؛ گاهی یک روایت درست می‌تواند پایه‌های یک حکومت دروغ را بلرزاند. اگر عاشورا امروز الهام‌بخش ملت‌هاست، به دلیل همین روایت بیدارگر است.

حضرت زینب(س) با کلام خود، عاشورا را از حادثه‌ای تاریخی به معیاری همیشگی تبدیل کرد؛ معیاری برای سنجش حق و باطل در هر عصر. او اولین روایتگر بیداری بود؛ زنی که در اسارت ایستاد، حقیقت را گفت و تاریخ را از خواب غفلت بیدار کرد