مرثیه عاشورا

خاکی که مرثیه می‌خواند؛ گِل‌مالی زبان سوگ لُرستان در روز عاشورا

سپیده هنوز از پشت کوه‌های زاگرس سر نزده است که خرم‌آباد در اندوهی کهن بیدار می‌شود؛ اندوهی که قرن‌هاست در جان مردم این سرزمین ریشه دوانده است. مردانی که تن و صورت خود را با گل می‌پوشانند، در کنار شعله‌های آتش می‌ایستند و بی‌آنکه سخنی بگویند، عمیق‌ترین مرثیه عاشورا را روایت می‌کنند.