بحرانهای معاصر، جهان را به دنبال الگوهای جدید برای مدیریت و بقا سوق داده است؛ الگویی که ریشه در آموزههای اصیل قرآنی داشته باشد. واقعه غدیر، فراتر از یک روایت مذهبی، حاوی نقشهراهی برای حکمرانی و عبور از چالشهای بزرگ است. از این رو برای دستیابی به مدلهای حکمرانی پایدار، بازنگری در شاخصههای غدیر به مثابه یک راهبرد قرآنی برای مدیریت بحران، ضرورتی انکارناپذیر است.
در دنیای امروز، زنان مسلمان در تلاشاند تا با اتکاء به آموزههای اسلامی، جایگاه خود را در عرصههای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی تثبیت کنند. اما این مسیر همواره با چالشهایی مواجه است که از جمله آنها میتوان به موانع فرهنگی، اجتماعی و ساختاری اشاره کرد. قرآن کریم، بهعنوان راهنمای جامع برای تمام جوانب زندگی انسان، نه تنها بر اهمیت مشارکت فعال زنان در جامعه تأکید دارد، بلکه مدلهایی از زنان قوی و تأثیرگذار همچون مریم، آسیه و مادر موسی را بهعنوان الگو معرفی میکند.
مراد از «قوّامیت مردان بر زنان» در آیه ۳۴ سوره نساء، مسئول بودن و سرپرستی ایشان نسبت به زنان در چارچوب مسائل خانواده است و این گواهی بر برتری مرد برزن نخواهد بود بلکه تقوا و ایمان بهترین معیارهای سنجش برتری زن و مرد هستند.
