نگاه انکاری و همراه با نوعی مذمت از سوی اندیشمندان و عالمان اهل سنت نسبت به آموزه «رجعت» در آخرالزمان و باورمندان به آن، یکی از چالشهای بنیادین در مسیر همگرایی میان دو مذهب بزرگ اسلامی، یعنی تشیع و تسنن، بوده است.
اهل بیت(ع) تلاش کردند تا عقل جامعه بشری شکوفا شود اما در مقابل، مستکبران عالم با استفاده از زر و زور و امروز علاوه بر زر و زور از طریق تبلیغات و رسانه، عقل را به تعطیلی کشانده و یا کور کردهاند و سالیان متمادی این تعطیلی ادامه داشته است. امروز هم در آستانه ظهور، کسانی که دل در گرو مهر ائمه(ع) دارند، تلاش میکنند تا عقل بشری را شکوفا کنند و اگر این شکوفایی از این طریق محقق نشود جامعه بشری به ناچار از طریق تجربه به این نتیجه میرسد.
بررسیهای تاریخی نشان میدهد که دو عامل اصلی، یعنی ناآگاهی از حقیقت مهدویت و سوءاستفادههای مغرضانه از این باور، همیشه چالشهای اساسی در مسیر این آموزه بودهاند. این تهدیدها، که قدمتی به درازای تاریخ این اعتقاد دارند، در برخی مقاطع به دلیل عوامل مختلف سر برآورده و سپس فروکش کردهاند. امروز، با گسترش دامنه این باور، تهدیدها نیز پیچیدهتر و جدیتر شده است.
