تعزیه به عنوان میراث ناملموس ایران، همواره آینهای تمامنما از فرهنگ و باورهای آیینی مردم بوده است. در همین راستا و در اقدامی پژوهشمحور، نخستین نسخه تعزیه با محوریت پیادهروی اربعین توسط اسماعیل مجللی، شبیهخوان، محقق و پژوهشگر برجسته تعزیه کشور تدوین و آمادهسازی شد.
سفر با پای پیاده به سوی بقاع متبرک، سنتی دیرینه در میان شاهان، بزرگان و عامه مردم بوده که همواره با سختی، ایمان و البته آفرینش خردهفرهنگهایی چون چاووشیخوانی همراه بوده است. اسماعیل مجللی، پژوهشگر شناختهشده اراکی، در یادداشتی خواندنی سیر تطور این ریاضت معنوی را بررسی کرده و تبیین میکند که چگونه نام سیدالشهدا (ع) و عدد مقدس چهل (اربعین)، سختترین راههای تاریخ را به میعادگاه بیبدیل دلدادگی تبدیل کرده است.
یک محقق نمایشهای آیینی با اشاره به برخی آیینهایی که در منطقه خراسان و بخصوص مشهد پس از شهادت امام رضا(ع) خلق شدهاند، گفت: پردهخوانی، نقارهزنی، شبیهخوانی و تعزیه و عکاسی از هنرهایی هستند که زیر سایه امام رضا(ع) رشد و درخششی بیمثال یافتهاند.
