به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از میناب، محمد جاننثار در ویژهبرنامه رویداد ملی راهیان نور که به مناسبت آغاز هفته بسیج در گلزار شهدای میناب برگزار شد، اظهار کرد: اگر همه وصیتنامههای شهدای دفاع مقدس را مرور کنیم، پیام مشترک آنها را میتوان در این مضمون خلاصه کرد که یادتان باشد ما خون دادهایم و یک بیابان مرد مجنون دادهایم.
وی با بیان اینکه فریاد مشترک شهدا در وصیتنامهها و پیامهایشان، ولایتمداری است، افزود: دشمن زمانی موفق میشود که ما را از ولایت جدا کند و امروز نیز همه تلاش خود را برای تحقق همین هدف به کار گرفته است.
معاون اردویی سازمان بسیج فرهنگیان کشور با اشاره به آغاز جام حذفی خواص و عوام تصریح کرد: بسیاری از شهدا در ظاهر از میان عوام بودند، اما چه خوش درخشیدند؛ هرچه درباره شهدا سخن بگوییم، باز هم کم گفتهایم و من واقعاً از شهدا خجالت میکشم.
جاننثار در ادامه با بیان خاطرهای از پدر یکی از شهدای میناب گفت: پدر این شهید توانسته بود فرزندش را تنها با یک انگشتر شناسایی کند؛ خوشا به حال او که دستکم انگشتری از فرزندش باقی مانده بود؛ اما حضرت زینب(س) هنگامی که وارد مجلس شد، حتی همان انگشتر را نیز نداشت تا برادرش، حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را با آن شناسایی کند.
وی شهدا را هویت و شناسنامه شهرها دانست و ادامه داد: همه شما درد کشیدهاید و داغ دیدهاید؛ روزهایی را که در انتظار بازگشت و تفحص پیکرهای مطهر فرزندانتان بودید و بیقرار میشدید که حتی تکهای از پیکر فرزندتان بازگردد، هرگز فراموش نمیکنید.
معاون اردویی سازمان بسیج فرهنگیان کشور با اشاره به روایت مادران شهدا بیان کرد: مادری را میشناسم که پس از مفقودالاثر شدن فرزندش،۲۰ سال فرش و موکت خانه را کنار میزد و میگفت: چگونه طاقت بیاورم فرزندم روی خاک خوابیده باشد و من در جای گرم و نرم بخوابم؟
جاننثار افزود: مادر شهید دیگری نیز با گذشت نزدیک به۳۰ سال، همچنان هنگام صرف غذا یک بشقاب، قاشق و چنگال اضافه سر سفره میگذارد و میگوید: شاید فرزند مسافرم بیاید و گرسنه باشد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به آیین تشییع شهدای گمنام تفحصشده در خوزستان اشاره کرد و گفت: در یکی از شهرها، دختری که پیش از تولد، پدرش به شهادت رسیده بود، هنگام مشاهده عکس پدرش در میان تابوتهای شهدا، مقابل تریلی حامل پیکرها خوابید و اجازه حرکت نداد. او میگفت: میخواهم برای یکبار هم که شده پدرم را ببینم.
معاون اردویی سازمان بسیج فرهنگیان کشور ادامه داد: این دختر با وجود اصرارهای فراوان حاضر به کنار رفتن نشد تا اینکه یکی از تابوتها را پایین آوردند و پرچم روی آن را کنار زدند. دخترک دستهایش را زیر کفن پدر برد، او را در آغوش گرفت و فریاد زد: «بابا، بابا». این صحنه، زمین و زمان را به لرزه درآورد و همه حاضران را به گریه انداخت.
جاننثار در پایان خطاب به خانوادههای شهدا گفت: همه عالم میدانند که دخترها بابایی هستند؛ ای مادران و پدران شهدا، ما شرمنده شما هستیم.
در این ویژهبرنامه که به همت بسیج فرهنگیان، سپاه ناحیه میناب و مدیریت آموزش و پرورش میناب برگزار شد، از ۹ معلم بازنشسته و خانوادههای ۲۶ معلم شهید تجلیل و قدردانی شد.
نظر شما