خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- بعضی شب‌ها را نمی‌توان با گذشت ساعت‌ها و روزها به فراموشی سپرد؛ شب‌هایی که رد پای اشک و دلدادگی بر سنگفرش خیابان‌های شهر باقی می‌ماند و عطر حضور مردانی که روزی از جان خود گذشتند، در گوشه‌گوشه آن می‌پیچد.
شب‌هایی که خیابان از هیاهوی زندگی روزمره فاصله می‌گیرد و به قرارگاهی برای عاشقان تبدیل می‌شود؛ جایی که کوچک و بزرگ، پیر و جوان، با قلب‌هایی آکنده از دلتنگی و ارادت، شانه به شانه یکدیگر می‌ایستند تا نشان دهند هنوز صدای شهدا در گوش این سرزمین طنین‌انداز است و راهشان در حافظه مردم زنده مانده است.
شب گذشته، خیابان معلم بیرجند و میدان مادر، حال و هوایی متفاوت داشت؛ گویی تکه‌ای از آسمان در میان جمعیت فرود آمده بود. پرچم‌های سرخ خونخواهی و انتقام با پیام «باید برخاست» در میان جمعیت موج می‌زد و پرچم سه‌رنگ ایران، از دستان کوچک کودکان و نوجوانان تا دستان مردان و زنان سالخورده، به نشانه عشق به وطن و وفاداری به آرمان‌های شهدا برافراشته شده بود.
کودکی پرچم ایران را محکم در دست گرفته بود و نوجوانی دیگر پرچم سرخ خونخواهی را بالاتر از سر خود نگه می‌داشت. در نگاه‌ها، شور و حماسه موج می‌زد و در دل‌ها، بغضی از جنس دلتنگی برای شهیدانی که روزی جوانی و آرزوهایشان را فدای آرامش و امنیت این سرزمین کردند. اینجا فاصله نسل‌ها رنگ باخته بود؛ همه زیر یک آسمان، با یک نام و یک آرمان گرد هم آمده بودند.
در میان این جمعیت، پیکر مطهر شهیدی گمنام، مهمان ویژه مردمی بود که با اشک و ارادت به استقبالش آمده بودند؛ شهیدی که نامش برای مردم ناشناخته بود، اما راهش آشنا و آرمانش در قلب‌ها زنده. استخوان‌های مطهرش، روایتگر سال‌هایی بود که مادران بسیاری چشم‌انتظار بازگشت فرزندانشان ماندند و خانه‌هایی که با رفتن یک جوان، تا همیشه رنگ انتظار به خود گرفتند.
میدان مادر در آن شب، تنها محل برگزاری یک مراسم عزاداری نبود؛ روایت زنده‌ای از پیوند اشک و حماسه، سوگ و مقاومت و دلتنگی و وفاداری بود. حضور شهید گمنام در شب عزاداری حضرت فاطمه زهرا(س)، غربت مادر سادات را با غربت مادران شهدا گره زده بود؛ مادرانی که شاید سال‌هاست چشمشان به در خشک شده، اما هنوز امید بازگشت فرزندشان را در دل زنده نگه داشته‌اند.
مراسم عزاداری شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) همراه با حضور پیکر مطهر یک شهید گمنام، شامگاه (۱۷ آبان) در میدان مادر بیرجند برگزار شد؛ مراسمی که با سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین ماهری و روایتگری سیدجواد موسوی‌خواه، مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی، رنگ و بویی از غربت مادر سادات و مظلومیت مادران شهدا به خود گرفت.
شهید گمنام؛ مهمانی که از سوی مادر سادات آمده است
سیدجواد موسوی‌خواه، مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی، در این مراسم با خطاب قرار دادن پیکر مطهر شهید گمنام، تلاش کرد از زبان این مسافر آسمانی با مردم سخن بگوید و پرده از راز غربت و دلدادگی شهدایی بردارد که سال‌ها در سرزمین‌های دور از خانه و خانواده آرمیده‌اند.
وی با اشاره به سن ۱۸ سالگی این شهید گفت: امشب می‌توان از طرف این شهید سخن گفت؛ جوانی که در منطقه‌ای از جبهه به زمین افتاده و سال‌ها از خانه و خانواده دور مانده است.
موسوی‌خواه با بیان اینکه شهدای گمنام به واسطه ارادت و پیوند قلبی با حضرت فاطمه زهرا(س) جایگاه ویژه‌ای دارند، افزود: این شهیدان در غربت مانده‌اند، اما مادر سادات بر غربتشان نظر دارد؛ چراکه هرکس گمنام شد، فاطمه(س) او را می‌خرد.
وی با دعوت از حاضران برای توجه به مقام مادران شهدا اظهار کرد: امروز این شهید مهمان شماست؛ پس چند دقیقه از مادران دل‌شکسته‌ای بگوییم که جوانانشان را راهی جبهه کردند و سال‌ها با داغ فراق و انتظار زندگی کردند.
مادرانی که هنوز چشم‌انتظار بازگشت فرزندانشان هستند
مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی در ادامه روایتگری خود، به خاطره مادری اشاره کرد که هنگام اعزام فرزندش به جبهه، در آستانه در خانه ایستاده و از او خواسته بود برای آخرین بار قد و بالایش را تماشا کند.
وی در روایت این خاطره گفت: مادری که فرزند جوانش عازم جبهه بود، دست او را گرفته و از رفتنش بی‌تابی می‌کرد. پسر به مادر می‌گفت که امام فرموده‌اند باید در میدان حضور داشته باشیم، اما مادر تنها یک خواسته داشت؛ اینکه برای آخرین بار قامت بلند فرزندش را تماشا کند.
موسوی‌خواه با بیان اینکه این لحظات، بخشی از واقعیت تلخ زندگی مادران شهداست، به روایت مادر دیگری پرداخت که فرزندش سال‌ها مفقودالاثر مانده بود و هنوز لباس دامادی و کفش‌های واکس‌زده او را نگه داشته بود.
وی افزود: وقتی از این مادر پرسیدند چرا پس از گذشت سال‌ها هنوز لباس‌های دامادی فرزندش را نگه داشته است، پاسخ داد این لباس‌ها را حفظ کرده تا اگر روزی از دنیا رفت و پسرش بازگشت، بداند مادرش بی‌وفا نبوده و لباس دامادی او را دور نینداخته است.
این مادر هر روز لباس فرزندش را گردگیری می‌کرد و با دلتنگی می‌گفت: کاش حتی تکه‌ای استخوان از فرزندم به خانه بازمی‌گشت تا می‌توانستم آن را در آغوش بگیرم.
روایت این مادران، تصویری از سال‌های طولانی انتظار و داغی بود که هیچ‌گاه از دل خانواده‌های شهدا بیرون نرفته است؛ مادرانی که حتی پس از گذشت دهه‌ها، همچنان با خاطره فرزندانشان زندگی می‌کنند.
از علی‌اکبر رفتی، علی‌اصغر برگشتی؛ روایت تلخ بازگشت یک شهید
موسوی‌خواه در بخش دیگری از سخنان خود، به خاطره مادر شهید بهاءالدینی اشاره کرد؛ مادری که پس از سال‌ها انتظار، هنگام بازگشت پیکر فرزندش با جسمی نحیف و رنجور روبه‌رو شده بود.
وی با نقل این خاطره گفت: زمانی که پیکر شهید را به خانواده تحویل دادند، وزن بدن او حدود ۱۰ کیلوگرم بود. مادر، فرزندش را در آغوش گرفته و مدام نگاهش می‌کرد و می‌گفت: «علی‌اکبر رفتی، علی‌اصغر برگشتی».
وی ادامه داد: این مادر پیکر فرزندش را در آغوش می‌فشرد، اما آرام نمی‌شد؛ گویی هنوز باور نداشت جوانی که روزی با قامت بلند از خانه بیرون رفته بود، این‌چنین به آغوشش بازگشته است.
مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی همچنین از مادری یاد کرد که برای آرامش دلش، تصمیم گرفته بود پیکر همه شهدایی را که برای شست‌وشو می‌آورند، با گلاب تطهیر کند.
به گفته وی، این مادر هر بار به غسالخانه می‌رفت، کشوهای محل نگهداری پیکر شهدا را یکی‌یکی باز می‌کرد و با گلاب از آنان استقبال می‌کرد تا اینکه روزی با پیکر فرزند مفقودالاثر خودش روبه‌رو شد.
موسوی‌خواه افزود: مادر با دیدن پیکر فرزندش برای لحظاتی دچار لرزش و بی‌قراری شد، اما تصمیم گرفت او را نیز همانند دیگر شهدا با گلاب تطهیر کند. سپس به خانه بازگشت و به همسرش گفت: بلند شو، خانه را آب و جارو کن؛ مهمان داریم.
این روایت، بار دیگر حاضران را به یاد مادرانی انداخت که حتی در اوج داغ و مصیبت، صبر و استقامت را به زیباترین شکل معنا کردند.
وصیت شهید عبدالحمید حسینی؛ پیکری که شبانه به خاک سپرده شد
روایتگر مراسم در ادامه، به ماجرای شهید عبدالحمید حسینی پرداخت؛ شهیدی که پیش از رفتن به جبهه، از مادرش خواسته بود پس از شهادت، پیکر او را شبانه به خاک بسپارد.
موسوی‌خواه با تشریح این خاطره گفت: شهید عبدالحمید حسینی روزی از مادرش خواسته بود قول بدهد در صورت شهادتش، پیکر او شبانه تشییع و دفن شود. مادر ابتدا از شنیدن این درخواست تعجب کرده بود و نمی‌توانست دلیل چنین وصیتی را درک کند.
وی افزود: شهید در پاسخ به مادر گفته بود: حضرت فاطمه زهرا(س) دختر پیامبر خداست و با این حال پیکر مطهر ایشان شبانه به خاک سپرده شد؛ ما که کسی نیستیم.
به گفته موسوی‌خواه، این شهید حتی نام چند نفر از افرادی را که باید هنگام تدفین حضور داشته باشند، مشخص کرده بود و تأکید داشت تعداد حاضران از همان افراد بیشتر نباشد.
وی ادامه داد: پس از شهادت عبدالحمید، مادرش به وصیت او عمل کرد و پیکر شهید شبانه با حضور تعدادی محدود از جمله آیت‌الله دستغیب تشییع شد.
موسوی‌خواه با اشاره به روایتی از لحظه تدفین این شهید اظهار کرد: بنا بر این روایت، آیت‌الله دستغیب پس از قرار گرفتن پیکر در قبر، به‌شدت منقلب شد و از مشاهده صحنه‌ای معنوی سخن گفت که در آن امام زمان(عج) پیکر شهید را در آغوش گرفته بودند.
وی با بیان اینکه این روایت نشان‌دهنده پیوند عمیق شهدا با اهل‌بیت(ع) است، گفت: شهدا با حضرت زهرا(س) عهد بستند و امروز نیز یاد و نامشان دل‌های جوانان را به حرکت درمی‌آورد.
شهدای گمنام؛ مغناطیسی که دل نسل جوان را جذب می‌کند
موسوی‌خواه در ادامه با اشاره به تأثیر حضور شهدای گمنام در میان نسل نوجوان و جوان گفت: گاهی نوجوانانی که شاید پیش از این ارتباط چندانی با فضای شهدا نداشته‌اند، با دیدن پیکر یک شهید گمنام چنان متحول می‌شوند که خودشان نیز از این دگرگونی شگفت‌زده می‌شوند.
وی با نقل خاطره‌ای از حضور یک شهید گمنام در میان دانش‌آموزان افزود: نوجوانی پس از مواجهه با پیکر شهید به‌شدت منقلب شده بود و می‌پرسید این شهید چه دارد که چنین مغناطیسی در وجودش احساس می‌کنم و قلبم را این‌گونه به هم ریخته است؟
مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی با اشاره به اینکه شهدا حتی پس از سال‌ها می‌توانند مسیر زندگی انسان‌ها را تغییر دهند، به خاطره‌ای از حضور یک شهید گمنام در مقابل یکی از ادارات شهرستان‌های استان اشاره کرد.
وی گفت: در این ماجرا، یکی از کارکنان اداره به دلیل حضور در شیفت کاری نتوانسته بود برای استقبال از شهید گمنام به مراسم برود. آمبولانس حامل پیکر شهید مقابل محل کار او متوقف شد و پس از آنکه خودرو دچار مشکل شد و حاضران برای تعمیر آن تلاش کردند، این کارمند فرصت پیدا کرد از پیکر شهید زیارت کند.
موسوی‌خواه با اشاره به ادامه این روایت افزود: پس از زیارت شهید، خودرو روشن شد و آمبولانس به مسیر خود ادامه داد.
وی این ماجراها را نشانه‌ای از تأثیر معنوی شهدا دانست و خطاب به جوانان حاضر در میدان گفت: گاهی شهید به دنبال دل شکسته‌ای می‌آید تا او را پیدا کند و سلام مادر سادات را به او برساند.
عهد با مادر سادات؛ شهدا هنوز مراقب دل‌های شکسته‌اند
روایتگر مراسم در بخش پایانی سخنان خود، با اشاره به جایگاه شهدای گمنام و پیوند آنان با حضرت فاطمه زهرا(س)، از حاضران خواست در این شب عزاداری، حاجت‌ها و گرفتاری‌های خود را با توسل به مادر سادات و شهید مهمان در میان بگذارند.
وی در ادامه به روایت مادری اشاره کرد که پس از شناسایی پیکر فرزند شهیدش، برای تحویل گرفتن آن به بیرجند آمده بود.
موسوی‌خواه گفت: این مادر بدون آنکه کسی محل قرار گرفتن پیکر فرزندش را به او نشان دهد، مستقیماً به سمت تابوت پسرش رفت و او را شناخت؛ گویی مادر هرگز فرزند خود را، حتی پس از سال‌ها دوری و غربت، فراموش نکرده بود.
وی افزود: در ادامه، زمانی که از مادر درباره محل دفن پیکر فرزندش سؤال شد، با وجود آنکه پیش‌تر تمایل داشت پیکر در کنار پدر شهید دفن شود، پس از آگاهی از ارادت مردم منطقه و توسل جوانان به شهید، با دفن او در همان محل موافقت کرد.
به گفته موسوی‌خواه، این مادر در رؤیایی معنوی، جایگاه فرزندش را مشاهده کرده و از او شنیده بود که شهدای گمنام جایگاهی بلندمرتبه دارند، اما نباید توفیق خدمت به جوانانی را که با دلی شکسته به مزار شهدا پناه می‌آورند، از دست داد.
مسئول شبکه مردمی تحول اجتماعی خراسان جنوبی با تأکید بر اینکه شهدا همچنان در زندگی مردم حضور معنوی دارند، از حاضران خواست دل‌های خود را به حضرت زهرا(س) بسپارند و از این فرصت برای تجدید عهد با مادر سادات استفاده کنند.
دیشب در میدان مادر بیرجند، پیکر یک شهید گمنام بهانه‌ای شد تا قصه هزاران مادر داغ‌دیده دوباره روایت شود؛ قصه مادرانی که جوانی فرزندانشان را به پای امنیت و سربلندی این سرزمین گذاشتند و سال‌ها با قاب عکس، لباس یادگاری و خاطراتشان روزگار گذراندند.
در پایان، پرچم‌های سرخ خونخواهی و انتقام همچنان در کنار پرچم سه‌رنگ ایران در دستان مردم برافراشته بود؛ کودکانی که شاید هنوز معنای تمام این دلتنگی‌ها را ندانند، اما پرچم را محکم‌تر از همیشه در دست گرفته بودند و بزرگ‌ترهایی که با چشمانی اشک‌بار، در کنار شهید گمنام ایستادند.
میدان مادر، آن شب تنها شاهد یک مراسم عزاداری نبود؛ شاهد تجدید پیمان نسلی بود که با وجود گذشت سال‌ها از روزهای دفاع مقدس، هنوز خود را مدیون خون شهدا می‌داند؛ نسلی که در سوگ حضرت زهرا(س) اشک می‌ریزد، برای مادران شهدا دل می‌سوزاند و با پرچم ایران و پرچم سرخ خونخواهی، پیام ایستادگی و وفاداری را فریاد می‌زند.
نظر شما