خبرگزارش شبستان-مازندران؛ مسابقات قرآنی «مدهامتان» به‌عنوان بزرگ‌ترین رویداد قرآنی اعضای کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور، طی سال‌های اخیر با تحولی بنیادین و حرکت به سمت ساختار تیمی، نقشی بی‌بدیل در تقویت هم‌افزایی، همدلی و کار گروهی میان نسل نو ایفا کرده است. در این میان، درخشش و افتخارآفرینی اعضای کانون فرهنگی هنری «مصباح‌الهدی» شهرستان نکا و راهیابی مقتدرانه آنان با تکیه بر استعدادهای ناب بومی به مرحله کشوری هجدهمین دوره این مسابقات، نشان‌دهنده ظرفیت‌های جوشان تربیتی در بستر مساجد مازندران است. خبرگزاری شبستان در گفت‌وگویی با محمدجواد قاسمیان، مربی متعهد این تیم، به واکاوی مسیر آماده‌سازی نخبگان قرآنی نکا، مزایا و آسیب‌شناسی رقابت‌های گروهی، پیوندهای عمیق انسانی شکل‌گرفته در کانون و ضرورت‌های مادی و معنوی حمایت از فعالان حوزه قرآن پرداخته است که مشروح آن در ادامه می‌آید:
در ابتدا درخشش چشمگیر تیم کانون فرهنگی هنری مصباح‌الهدی شهرستان نکا و راهیابی به مرحله نهایی هجدهمین دوره مسابقات مدهامتان را تبریک می‌گوییم. ساختار و ترکیب تیم‌های شما در مراحل شهرستانی و استانی به چه صورت بود و در حال حاضر با چه ترکیبی عازم مرحله کشوری هستید؟
با عرض سلام و درود به مخاطبان محترم خبرگزاری شبستان و تشکر از توجه همیشگی شما به جریان زنده قرآن در مساجد؛ در رابطه با ترکیب تیم، طبق آیین‌نامه‌ای که برای ما ارسال شد و شرایط حاکم بر مسابقات در مراحل شهرستانی و استانی، ما دو تیم مجزا شامل یک تیم بالای ۱۸ سال و یک تیم زیر ۱۸ سال تدارک دیدیم که هر کدام متشکل از ۹ نفر بودند. در واقع اعضای تیم‌های ما در ۹ رشته شامل قرائت تحقیق، قرائت ترتیل، حفظ عمومی، حفظ تخصصی، دعاخوانی، نقاشی (یا خوش‌نویسی)، ترجمه‌خوانی و قرائت نماز به مصاف رقبای خود رفتند. با عنایت خداوند، با تکیه بر استعدادهای بومی موفق به کسب مقام اول استانی و راهیابی به مرحله کشوری شدیم.
البته طبق ضوابط آیین‌نامه، رقابت در رشته‌های ترجمه‌خوانی و قرائت نماز صرفاً تا مرحله استانی تعریف شده بود؛ از این رو برای مرحله کشوری، کاروانی ۷ نفره از نخبگان زیر ۱۸ سال را راهی مسابقات می‌کنیم. متأسفانه تیم بالای ۱۸ سال ما نیز با وجود ظرفیت و عملکرد درخشانی که از خود نشان داد، صرفاً به واسطه برخی چالش‌ها و مشکلات آیین‌نامه‌ای از گردونه مسابقات کنار رفت.
کارنامه تیم مصباح‌الهدی در دوره‌های پیشین چگونه بوده است؟ آیا این حضور نخستین تجربه شما در عرصه ملی است یا سابقه شرکت در ادوار گذشته را نیز دارید؟
این نخستین تجربه ما نیست و ما عقبه ارزشمندی از تجارب ادوار قبل به همراه داریم. در دوره گذشته، تیم ما توانست با اقتدار در ۱۰ رشته از مجموع ۱۴ رشته به عناوین و رتبه‌های برتر دست پیدا کند؛ با این حال، به دلیل ضعف در هماهنگی‌های کار تیمی و نبود آگاهی و اشراف کافی نسبت به الزامات کار گروهی در آن مقطع، در نهایت رتبه چهارم کشوری را از دست دادیم. اما امسال داستان متفاوت است؛ آن کاستی‌ها امروز به تجربه‌ای گران‌بها بدل شده و با روحیه، انگیزه و نشاط بسیار بالایی که در میان بچه‌ها حاکم است، با آمادگی دوچندان وارد میدان شده‌ایم تا نتایجی به مراتب درخشان‌تر برای استان رقم بزنیم.
یکی از تحولات بنیادین مدهامتان، «تیم‌محور» شدن مسابقات است. به عنوان مربی، این الگو را چطور ارزیابی می‌کنید؟ چه نقاط قوت و احیاناً چه آسیب‌هایی در آن مشاهده کرده‌اید؟
تیم‌محور شدن مسابقات بدون شک اقدامی بسیار مثبت، هوشمندانه و گامی رو به جلو در حوزه فعالیت‌های قرآنی بود؛ این رویکرد در واقع پر کردن یک «حلقه مفقوده» در ساختار رویدادهای قرآنی کشور به شمار می‌رود که سال‌ها جای خالی آن حس می‌شد.
البته در سال گذشته با یک چالش مهم ساختاری روبه‌رو بودیم؛ سیستم امتیازدهی به‌گونه‌ای طراحی شده بود که نمرات بر پایه عملکرد میانگین کل تیم محاسبه می‌شد. این شیوه باعث می‌شد ضعف مقطعی یک عضو، زحمات و امتیازات سایر اعضای توانمند گروه را تحت‌الشعاع قرار دهد و از سوی دیگر، تقدیر و امتیازدهی انفرادی برای اعضا لحاظ نمی‌شد. خوشبختانه با درایت متولیان، این نقیصه در آیین‌نامه امسال اصلاح شده و عدالت محوری در داوری حاکم گشته است.
از بعد معنوی و پرورشی نیز این تیمی شدن برکات عظیمی داشته است؛ ایجاد شور، نشاط و انرژی مضاعف در بچه‌ها، ارتقای انگیزه، و فراتر از همه شکل‌گیری همدلی، اخوت و ارتباط عمیق میان خانواده‌ها از مهم‌ترین ثمرات آن است. حضور بچه‌ها در تمرینات همواره با اشتیاق، منظم و بی‌وقفه بوده و بستر گروهی سبب کشف استعدادهای ناشناخته شده است. جالب است بدانید این فضا فراتر از یک کلاس قرآن، پیوندهای عمیق انسانی و رفاقت‌های تحصیلی را به ارمغان آورد؛ به طوری که بچه‌ها در دروسی مانند ریاضی و علوم اشکالات یکدیگر را برطرف می‌کردند و حتی جریان یادگیری متقابل میان مربی و شاگرد، مانند آموزش مهارت‌های کامپیوتر توسط دانش‌آموز به مربی، در این محفل شکل گرفت.
با توجه به نزدیکی زمان برگزاری مرحله نهایی در همدان، سطح آمادگی تیم و تمهیدات تمرینی شما در این روزهای حساس چگونه است؟
با توجه به فاصله زمانی بسیار کوتاهی که میان مرحله نیمه‌نهایی و رقابت‌های نهایی وجود دارد، فشار و حجم تمرینات گروهی را به بالاترین سطح ممکن رسانده‌ایم. تمام تلاش کادر فنی و بچه‌ها متمرکز بر شناسایی و جبران کاستی‌های سال گذشته بوده است. سطح آمادگی تکنیکی و روحیه معنوی اعضای تیم فوق‌العاده بالاست و ان‌شاءالله با توکل بر خدا، امید بسیار زیادی به ثبت یک نتیجه تاریخی و درخشان در فینال مسابقات داریم.
به عنوان بخش پایانی، چه مطالبه‌ای از ستاد کانون‌های مساجد (فهما) و مدیران و نهادهای فرهنگی استان مازندران و شهرستان نکا دارید؟
حرف و مطالبه اصلی ما یک کلمه است: حمایت به‌موقع و قدرشناسی مادی و معنوی، کودکان و نوجوانانی که در مسیر نورانی قرآن پای در رکاب گذاشته‌اند، هیچ‌گونه چشم‌داشت مالی ندارند؛ کار آن‌ها حرکتی سراسر عاشقانه، خالصانه و دلی است. اما در نقطه مقابل، این وظیفه خطیر ما و مدیران فرهنگی است که پیش از خاموش شدن آتش اشتیاق آن‌ها، پاسخی شایسته به این اخلاص بدهیم.
فرآیند استعدادیابی و پشتیبانی نباید صرفاً به افراد صاحب‌رتبه محدود شود؛ نوجوان مستعدی که روزها تلاش کرده اما دستش از رتبه کوتاه مانده، نباید رها شود. حفظ این سرمایه‌ها در پناه مساجد، نیازمند حمایت همه‌جانبه، بموقع و واقعی است.
نظر شما