به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری شبستان امروز چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۴۰۵ سالروز گرامیداشت روز استکبار ستیزی و روز مقاومت با عنوان روز دانش‌آموز است، هر ساله در این روز به یاد شهدای دانش آموز و دانشجوی سال ۵۷ مراسمی در مقابل لانه جاسوسی واقع در خیابانی طالقانی برگزار می شود.
امسال این مراسم با رنگ و بوی فرماندهان شهید نظامی سرافراز ایران اسلامی، ۱۶۸ شهید دانش آموز مدرسه شجره طیبه میناب و داغ بر دل مانده رهبر شهید انقلاب برگزار شد. ملت ایران در حالی مراسم این روز را برگزار می کنند که جنگ تحمیلی ۱۲روزه و جنگ تحمیلی رمضان را پشت سر گذاشتند.
تاریخ ایران هرگز از یاد نمی برد که ملت مبعوث‌شده ایران اسلامی از روز شهادت رهبرشهید انقلاب هر شب در خیابانها فریاد الله اکبر سر می دهند و بیش از ۲۵۰ شب است که فریاد خونخواهی آنها در میادین و کوی برزن ها خاموش نشده است و همچنان استوار و مقاوم فریاد آمریکا نگت باد، اسرائیل مرگت باد را سر می دهند.
امروز مترو تهران نیز میزبان قدم مردان و زنانی بود که باور حضور آنها کمی سخت بود؛ اما با دستهای لرزان بدون عصا آمده بودند تا باردیگر برای سربلندی و پیروزی ملت ایران به آمریکا و تمامی دست نشاندگان استکبار نشان دهند که همچنان پیرو راه امام شهیدشان هستند و کوچکترین خللی در اراده آنها بوجود نیامده است.
دست هایش می لرزید اما نگاه هر مسافر مترو را به خود جلب می کرد، موهای سفیدش تجربه یک تاریخ را نشان می داد با او همقدم شدم، بابا جان سلام از کجا می آیی، محکم و با صلابت پاسخ داد از خلیج فارس، گفتم: پدر جان سخت نبود این همه مشقت راه را به جان خریدی، گفت کاری که برای خدا باشد اگر باسختی هم همراه باشد نتیجه اش آرامش و امنیت است.
با کودکی در کالسکه به همراه همسر و فرزندش آمده بود با اقوام و همسایه ها، شاغل نبود، اما برای تربیت کودکانش آمده بود تا به آنها از کودکی بیاموزد که هیچ گاه زیربار ظلم و استکبار نباید رفت.
از دبیرستان هاجر آمده بود پر از شور و نشاط جوانی به همراه دوستان و همکلاسی هایش از انگیزه حضورش پرسیدم و با یک جمله پاسخ داد حرف ما یک کلام انتقام انتقام…
تکیه بر عصا زده بود و پرچم طولانی ایران عزیز را گرفته بود و به همراه جوانان و نوجوانان شعار الله اکبر سر می داد جویای حالش شدم گفتم پدر جان خداقوت از کجا امدی، گفت از محله خانی آباد به همراه نوه هایم برای شرکت در مراسم ۱۳ آبان گفتم پدرجان نوه هایت هستند شما مشقت آمدن را به خود نمی دادید گفت: فریاد الله اکبر ما از انقلاب اسلامی ایران آغاز شده و تا لحظه مرگمان ادامه دارد باید می آمدم تا راه رهبرشهید ادامه یابد.
یادگار دفاع مقدس و بر لب شعار نصرمن‌الله و فتح القریب داشت، از ۲۵۰ شب تجمعات حتی یک شب هم غایب نبود، گفتم هرشب سخت نیست با شرایط شما، گفت من جانباز ۶۵ درصد هستم و پاهایم در یکی از عملیات های دفاع مقدس آسیب دیده و هر دو پایم مصنوعی است و به کمک عصا راه می روم اما خط مقدم امروز خیابان است ما وظیفه داریم خیابان را حفظ کنیم و دولتمردان میدان را، برای دولتمردان دیپلماسی و فرماندهان نظامی دعا می کنیم تا در مقابل دشمن پیروز و سربلند باشند و در برابر دشمن کوتاه نیایند.
نظر شما