خبرگزاری شبستان، گروه بین‌الملل: اعتصابات دانشجویی در سراسر اروپا در مخالفت با خدمت اجباری، تجدید تسلیحاتی و ریاضت اقتصادی گسترش یافته است، در حالی که معترضان خواستار آموزش بهتر، مقاومت در برابر سرکوب و تقویت همبستگی ضد نظامی‌گری اروپایی هستند.
«موریتز»، دانشجوی تاریخ دانشگاه هامبورگ و سازمان‌دهنده مخالف ارسال سلاح به مقصد سرزمین‌های اشغالی و برای رژیم صهیونیستی می گوید اعتراضات دانشجویی که اوایل این ماه در فرانسه آغاز شد، در سراسر اروپا از جمله آلمان، گسترش یافته است، جایی که اعتصابات مدارس علیه خدمت اجباری و تجدید تسلیحات از اواخر سال ۲۰۲۵ شتاب بیشتری گرفته است.
وی خاطرنشان کرد که در چندین شهر بزرگ، دانش‌آموزان کمیته‌های اعتصاب را در مدارس تشکیل داده‌اند و به تداوم جنبش در طول زمان کمک می‌کنند.
موریتز گفت: دانشجویان همچنین به طور فزاینده‌ای با مسائل سیاسی و اجتماعی گسترده‌تری از جمله عدالت اجتماعی، همبستگی بین‌المللی، ضد نظامی‌گری و همبستگی با فلسطین درگیر می‌شوند.
سیاست‌های ریاضتی و تسلیح مجدد
اعتراضات در فرانسه که اکنون به کشورهای اروپایی نیز گسترش پیدا کرده است در ابتدا به عنوان کارزاری علیه خدمت اجباری سربازی آغاز شد، اما دامنه آن گسترش یافته و اکنون به مسائل اجتماعی و سیاسی مرتبط در کشورهای اروپایی نیز می‌پردازد.
در آلمان، سیاست‌های ریاضتی پیوند تنگاتنگی با تسلیح مجدد و نظامی‌سازی جامعه دارد که از این زاویه اعتراضات اروپا به مسئله فلسطین هم گره می‌خورد.
معترضان همچنین با تلاش‌هایی برای مجرم‌انگاری جنبش خود مخالف‌اند؛ از جمله اقداماتی که می‌تواند مانع از اشتغال شرکت‌کنندگان در برخی حرفه‌های خاص شود.
سرکوب و ارعاب
اگرچه اعتراضات در آلمان به‌طور کلی کوچک‌تر از اعتراضات فرانسه است، اما مقامات بارها تلاش کرده‌اند تا جنبش مردمیِ تحت رهبری دانشجویان را فاقد مشروعیت جلوه داده و آن را مجرمانه قلمداد کنند.
تظاهرات‌ها با حضور گسترده نیروهای پلیس همراه است که فضایی از ارعاب ایجاد می‌کند.
دانشجویان و دانش‌آموزان همچنین از سوی مدارس و دانشگاه‌های خود تحت فشار قرار دارند و با تهدیدهایی مواجه‌اند که می‌تواند بر آینده آن‌ها تاثیر بگذارد. حتی در مواردی، سرویس اطلاعات داخلی آلمان به سراغ دانشجویان رفته و درباره فعالیت‌های سیاسی‌شان از آن‌ها بازجویی کرده است؛ اقدامی که تلاشی برای ارعاب و انضباط‌بخشی به آن‌ها محسوب می‌شود.
در همین حال، دولت آلمان برنامه‌های جذب نیروی نظامی خود را بیش از پیش تشدید کرده و می‌کوشد تصمیماتی را به دانشجویان تحمیل کند که عملا از پیش اتخاذ شده‌اند.
یک جنبش اروپایی با ویژگی‌های ملی
اعتراضات در کشورهای مختلف اروپایی به طور طبیعی فرهنگ‌های اعتراضی، چارچوب‌های قانونی و نحوه واکنش مقامات به تظاهرات را منعکس می‌کنند.
به گفته موریتز، این جنبش‌ها به طور فزاینده‌ای به هم مرتبط هستند، همانطور که با اقدامات همبستگی گسترده در حمایت از اعتراضات در فرانسه نشان داده شده است.
بنابراین پتانسیل قابل توجهی برای دانشجویان وجود دارد تا همکاری‌های فرامرزی را تقویت کرده و یک جنبش اروپایی منسجم‌تر ایجاد کنند.
رسانه‌ها و مشروعیت‌زدایی
پوشش اعتراضات در رسانه‌های اروپایی به طور قابل توجهی متفاوت است، اما تمایل گسترده‌تری برای مشروعیت‌زدایی از جنبش و ارعاب دانشجویان وجود دارد.
گزارش‌های رسانه‌ها اغلب اعتراضات را به گونه‌ای به تصویر می‌کشند که گویی توسط افراط‌گرایان چپ‌گرای خشونت‌طلب ایجاد شده است.
سازمان‌دهی و هماهنگی بین‌المللی
دانشجوی تاریخ دانشگاه هامبورگ در خصوص نحوه سازمان‌دهی و هماهنگی دانشجویان با همتایانشان در سراسر اروپا گفت که شبکه‌های اجتماعی، برقراری ارتباط و تعامل میان دانشجویان کشورهای مختلف را آسان کرده‌اند.
او افزود که هیئت‌های دانشجویی بزرگ‌تری از کشورهای گوناگون بارها به فرانسه سفر کرده‌اند تا به تظاهرات بپیوندند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، ارتباط برقرار کنند و همکاری با دانشجویان فرانسوی را تقویت نمایند.
دانشجویان همچنین رویدادهای گفتگوی بین‌المللی ترتیب داده‌اند که فرصت‌های بیشتری را برای تبادل ایده‌ها، هماهنگ‌سازی تلاش‌ها و ایجاد همبستگی فرامرزی فراهم می‌کند.
موریتس گفت که از نظر سازمانی، این جنبش در حال ایجاد پیوندهای هرچه مستحکم‌تر با اتحادیه‌های کارگری و سایر گروه‌های سیاسی متشکل است، اگرچه این ارتباطات نیازمند توسعه بیشتر هستند، اما او معتقد است که این جنبش در مسیر درستی حرکت می‌کند.
ارتباط با سایر جنبش‌های اجتماعی
اعتراضات دانشجویی در کشورهای اروپایی با دیگر جنبش‌های اجتماعی در اروپا از جمله کنشگری‌های اقلیمی و کارزارهای ضد سیاست‌های ریاضت اقتصادی نیز پیوند دارد و این اعتراضات می‌توانند به ارتقای آگاهی سیاسی و شکل‌دهی به درک مردم از مسائل اجتماعیِ کلان‌تر کمک کنند.
به گفته تحلیلگران سیاسی، بحران‌های به وجود آمده در اروپا در پی تلاش‌های امپریالیسم غرب برای حفظ سلطه جهانی‌اش که از طریق تشدید سرکوب ملی اعمال می‌شود وخیم‌تر شده‌اند.
از جمله این تلاش‌ها می‌توان به نسل‌کشی رژیم صهیونیستی در فلسطین، استثمار آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین و مداخله غرب در جنگ‌ها علیه ایران، یمن و همچنین تدارکات برای رویارویی احتمالی با چین اشاره کرد.
این سیاست‌های بین‌المللی با افزایش سرکوب داخلی، تحمیل انضباط اجتماعی و حمایت از احزاب راست افراطی پیوند دارند.
تاثیر بلندمدت
اعتراضات دانشجویی که اکنون به کشورهای اروپایی گسترش پیدا کرده ، فارغ از نتایج فوری‌شان، سرچشمه‌ای مهم برای امید هستند.
این اعتراضات نشان‌دهنده قدرت‌گیری جنبش‌های اجتماعی و ضدنظامی‌گری است و می‌تواند زمینه‌ساز اعتراضات سیاسی و اقتصادی در مقیاسی به‌مراتب گسترده‌تر باشد.
برای تحقق این امر، دانشجویان باید تلاش‌های خود در زمینه آموزش سیاسی را گسترش دهند، بسیج نیروها را در بلندمدت حفظ کنند، پیوندهای خود را با اتحادیه‌های کارگری تقویت نمایند، حضوری مستحکم‌تر در مدارس، دانشگاه‌ها و محیط‌های کاری داشته باشند و با بخش‌های وسیع‌تری از جامعه ارتباط برقرار کنند.
از انجا که دولت‌ها ممکن است به‌طور کامل تن به خواسته‌های محوری این جنبش‌ها از جمله پایان دادن به سیاست‌های ریاضت اقتصادی، بحران‌های گسترده اجتماعی، تسلیح مجدد، نظامی‌گری و جنگ ندهند بنابراین، هرگونه امتیازی باید نه به عنوان تلاشی برای رفع ریشه‌های اصلی اعتراضات، بلکه به عنوان کوششی برای مهار و کنترل آن‌ها تفسیر شود.
نظر شما