«سامان مرادحسینی»، کارآفرین حوزه روستایی و بنیانگذار «روستا تیوی» به مناسبت فرارسیدن روز روستا و عشایر و برگزاری ششمین نمایشگاه بینالمللی توانمندیهای روستایی و عشایری در گفتگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان درباره راهکارهای استفاده از ظرفیتهای موجود در روستاها برای تحقق تحول اقتصادی اظهار کرد: ما در روستاهای کشور با کمبود ظرفیت مواجه نیستیم، بلکه با کمبود «معرفی و اتصال به بازار» مواجهیم.
وی افزود: امروز در هر روستا انواع محصولات هنری، کشاورزی، دامداری، صنایعدستی و ظرفیتهای گردشگری وجود دارد که اگر این ظرفیتها بهدرستی شناسایی و معرفی شده و مستقیماً به بازار متصل شوند، میتوانند اقتصاد روستا را متحول کنند.
مرادحسینی با اشاره به نقش رسانه و فضای دیجیتال در این زمینه تصریح کرد: یکی از مهمترین ابزارهای تحول اقتصادی روستاها، رسانه و فضای دیجیتال است. وقتی هر روستا یک هویت و ویترین دیجیتال داشته باشد، دیگر محصولات روستا فقط برای مردم همان منطقه نیست، بلکه میتواند در سراسر کشور دیده و خریداری شود.
بنیانگذار «روستا تیوی» ادامه داد: اقتصاد روستا زمانی متحول میشود که روستا از مصرفکننده به تولیدکننده و از تولیدکننده به صاحب بازار تبدیل شود.
فرهنگ روستا؛ سرمایهای برای توسعه
وی در پاسخ به پرسشی درباره نقش ظرفیتهای فرهنگی و آیینی روستاها در توسعه روستایی گفت: فرهنگ روستا فقط یک میراث برای نگهداری نیست؛ بلکه یک سرمایه برای توسعه است.
مرادحسینی اظهار کرد: هر روستا آیین، موسیقی، غذا، پوشش، زبان، گویش، هنر و داستان خودش را دارد. این ظرفیتها اگر ثبت و بهدرستی روایت شوند، میتوانند گردشگر جذب کرده و برای مردم روستا درآمد ایجاد کنند.
وی با بیان اینکه الگوی گردشگری امروز از مشاهده صرف به سمت تجربهمحوری حرکت کرده است، افزود: گردشگر فقط به دنبال دیدن یک مکان نیست، بلکه به دنبال تجربه است؛ میخواهد غذای محلی را بچشد، یک آیین را ببیند، با مردم آشنا شود و سبک زندگی یک منطقه را تجربه کند.
این کارآفرین حوزه روستایی تأکید کرد: اگر فرهنگ روستا را درست روایت کنیم، میتوانیم آن را بدون از بین بردن اصالتش، از یک میراث فرهنگی به یک فرصت اقتصادی تبدیل کنیم.
هر روستا میتواند یک مقصد گردشگری باشد
مرادحسینی در ادامه درباره نقش جاذبههای محلی، محصولات و صنایعدستی و اماکن تاریخی روستاها در تقویت گردشگری روستایی گفت: من معتقدم هر روستا میتواند یک مقصد گردشگری باشد؛ به شرط اینکه داشتههای خودش را بشناسد و درست معرفی کند.
وی افزود: ممکن است یک روستا مسجدی تاریخی داشته باشد، روستای دیگری از یک پل قدیمی، چشمه، طبیعت خاص، غذای بومی یا صنایعدستی منحصربهفرد برخوردار باشد. ارزش گردشگری فقط در بناهای بزرگ و شناختهشده نیست؛ گاهی یک ظرفیت کوچک، اگر بهدرستی روایت شود، میتواند گردشگر جذب کند.
وی بر ضرورت ایجاد یک زنجیره کامل از ظرفیتهای گردشگری و اقتصادی روستاها تأکید کرد و گفت: باید مجموعه این ظرفیتها را کنار هم قرار دهیم؛ گردشگر بیاید، ببیند، تجربه کند، غذای محلی بخورد و محصول روستا را نیز خریداری کند.
مرادحسینی خاطرنشان کرد: هدف این است که گردشگر فقط از روستا عبور نکند، بلکه در روستا بماند، تجربه کند و به بخشی از اقتصاد روستا تبدیل شود.
حمایت از زنان روستایی؛ گامی برای کاهش مهاجرت
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نقش زنان روستایی در اقتصاد و تولید اظهار کرد: اگر بخواهیم درباره اقتصاد روستا صحبت کنیم، نمیتوانیم نقش زنان روستایی را نادیده بگیریم.
مرادحسینی افزود: بخش بزرگی از تولیدات بومی، صنایعدستی، محصولات غذایی و هنرهای روستایی حاصل کار زنان است؛ اما مسئله این است که بسیاری از این تولیدکنندگان به بازار دسترسی ندارند.
وی با بیان اینکه حمایت از زنان روستایی نباید صرفاً به پرداخت تسهیلات محدود شود، تصریح کرد: حمایت واقعی فقط این نیست که به یک زن روستایی تسهیلات بدهیم؛ بلکه باید کاری کنیم که محصول او دیده شود، برند داشته باشد و مشتری پیدا کند.
این کارآفرین حوزه روستایی، فضای دیجیتال را فرصتی برای رفع فاصله میان تولیدکننده و بازار دانست و گفت: یک زن روستایی میتواند در همان روستا تولید کند، اما مشتری او در تهران، مشهد، تبریز یا حتی خارج از کشور باشد.
مرادحسینی در پایان تأکید کرد: وقتی روستا بتواند برای زن روستایی درآمد ایجاد کند، ماندن در روستا دیگر یک اجبار نیست، بلکه به یک انتخاب اقتصادی تبدیل میشود.
نظر شما