به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه، در میان هیاهوی شهر و تجمعات مردمی که گاه با شور و هیجانی خاص همراه است، پدیدهای در ارومیه به چشم میآید که متفاوت از جنسِ همیشگیِ خبر است. این بار، صدای تجمعات، نه از پشت تریبونها، که از حلقومِ نوجوانان و جوانانی شنیده میشود که در حاشیه خیابانهای اصلی شهر، بساط محفل قرآنی کفِ خیابان را پهن کردهاند.
این صحنهها که در ماههای اخیر در حاشیه تجمعات مردمی ارومیه پررنگتر شده، روایتی است از تلاش برای پیوند زدنِ حضورِ مدنی با اصول اعتقادی. وقتی مردم برای بیان مطالبات یا نشان دادن همبستگی خود در میادین حاضر میشوند، گروهی از فعالان قرآنی و کانونهای مساجد تصمیم گرفتهاند که این فرصت را به زنگِ بیداری معنوی تبدیل کنند.
قرآن، پناهگاهی در ازدحام
در گوشهای از میدان، جایی که شاید کمتر کسی انتظار شنیدنِ رتل القرآن ترتیلا را داشته باشد، چند صندلی چیده شده و رحلهای قرآن خودنمایی میکند. اینجا نه مسجد است و نه حسینیه؛ اینجا پیادهرویی است که با عطر قرآن متبرک شده است.
کریمی زاد، مربی قرآن کانون فرهنگی و هنری خادم الزهرا(س) ارومیه در حاشیه این تجمعات به خبرنگار شبستان در ارومیه گفت: هدف ما این است که بگوییم قرآن فقط متعلق به طاقچه منازل و فضای آرام مساجد نیست.
وی افزود: قرآن کتاب زندگی است و باید در متن جامعه و در لحظاتی که مردم حضور دارند، جاری باشد.
کریمی زاد بیان کرد: حضور قرآن در فضای عمومیِ تجمعات، نوعی تلطیف فضا ایجاد میکند. در جایی که ممکن است هیجانات سیاسی یا اجتماعی بالا بگیرد، زمزمه آیات قرآن، پیامی از آرامش، گفتگو و دعوت به تعقل را مخابره میکند.
مربی قرآن کانون فرهنگی و هنری خادم الزهرا (س) ارومیه افزود: این کارکردِ معنوی-اجتماعی دقیقاً همان چیزی است که کانونهای فرهنگی هنری مساجد ارومیه در سالهای اخیر بر آن تأکید داشتهاند؛ خروج از فضای بسته و آمدن به میان مردم.
وی با بیان اینکه متاسفانه در حوزه قرآن کم کاری شده، گفت: هدف اصلی از اجرای برنامه در قرآن بصیرت افزایی است.
این اقدام تنها به قرائت ختم نمیشود. طرح آموزش در لحظه یکی از بخشهای جذاب این تجمعات است. رهگذرانی که شاید در مسیر خود به سمت محل تجمع هستند، برای لحظاتی مکث میکنند. نوجوانی با صدای بلند آیهای را میخواند و کودکی دیگر با لحنی معصومانه تکرار میکند. این کلاسهای خیابانی که یادآور سنتهای قدیمی آموزش قرآن در مکتبخانههای باز است، حالا شکلی مدرن و اجتماعی به خود گرفته است.
نگاهی به آینده؛ از خیابان تا مساجد
این حرکت خودجوش، اگرچه در نگاه اول ساده به نظر میرسد، اما پتانسیل بالایی برای جذب نسل جدید دارد. آن کودک یا نوجوانی که امروز در خیابان، قرآن را در آغوش گرفته و با افتخار میخواند، فردا جذبِ کانونهای تخصصی قرآن در مساجد میشود. ارومیه با دارا بودن ظرفیتهای بالای قرآنی و مساجد فعال در محلات، حالا به الگویی تبدیل شده که نشان میدهد چگونه میتوان با خلاقیت، فرهنگِ دینی را در پرترددترین نقاط شهر احیا کرد.
در نهایت، طنینِ آیات وحی در کفِ خیابانهای ارومیه، بیش از هر چیز صدای زنده بودن ایمان در بطن جامعه است. صدایی که میگوید: حتی در هیاهوی تجمعات هم، راهِ آرامش، همان راهِ قدیمیِ “وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ” است.
نظر شما