به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از ینی شفق، «فاتح شکرجی»، مؤذن مسجد که حدود ۱۲ سال است در مسجد تاریخی «مراد پاشا» خدمت میکند، میگوید که مناره موجود در ابتدا متعلق به مسجد مراد پاشا نبوده، بلکه بخشی از مسجد و مدرسه «احمدیه» بوده که پیش از ساخت مسجد کنونی در این منطقه قرار داشته است.
در دوره سلطان سلیم دوم، مسجد قدیمی تخریب شد تا مسجد مراد پاشا جایگزین آن شود، اما مناره تاریخی آن همچنان حفظ شد و به همین دلیل، نیازی به ساخت مناره دیگری برای مسجد جدید وجود نداشت.
ویژگیهای مناره و بازسازی آن
منارهای که در حیاط مسجد قرار دارد، از سنگهای تراشخورده ساخته شده و بدنهای استوانهای دارد. این مناره بر پایهای هشتضلعی قرار گرفته، حدود ۲۵ متر ارتفاع دارد و دارای یک ایوان است.
درِ ورودی مناره در بیرون از ساختمان قرار دارد و بازدیدکنندگان میتوانند از طریق پلکان داخلی خود را به ایوان آن برسانند.
البته مناره کنونی، مناره اصلی نیست. مناره قدیمی در پی وقوع زلزلهای در دهه ۱۹۳۰ فرو ریخت و در سالهای ۱۹۵۶ و ۱۹۵۷، بر پایه همان شالودههای قدیمی و مطابق با طرح تاریخی آن، دوباره ساخته شد.
مسجد مراد پاشا حدود ۵۲۰ مترمربع زیربنا دارد و ظرفیت پذیرش حدود ۳۰۰ نمازگزار را داراست. در حیاط مسجد همچنین مقبره «آنی خاتون» قرار دارد که به دلیل قرار گرفتن میان درختان و ارتفاع آن، برای بسیاری از ساکنان منطقه ناشناخته است.
روایت حضرت خضر(ع) درباره حفظ مناره
اهالی منطقه داستانی را که نسل به نسل نقل شده، درباره علت حفظ این مناره روایت میکنند. بر اساس این روایت، مراد پاشا در خواب وعدهای مبنی بر اینکه مناره مسجد قدیمی احمدیه تخریب نشود دریافت کرده بود، اما هنگام آغاز ساخت مسجد جدید، این وعده را فراموش کرد.
گفته میشود حضرت خضر(ع) بر او ظاهر شد و وعدهاش را یادآوری کرد. پس از آن، مراد پاشا تصمیم گرفت مناره موجود را حفظ کند و مناره جدیدی برای مسجد نسازد.
در ادامه این روایت آمده است که حضرت خضر(ع) عادت داشت هر روز یکی از پنج نماز واجب را در این مسجد اقامه کند؛ روایتی که همچنان میان مردم ارضروم نقل میشود.
نظر شما