به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از راین؛ در ایام خجستهی میلاد سراسر نور پیامبر مهربانیها، حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) دلمان را به کوچهای در خیابان شهید مدرس میبریم؛ جایی که در آن، آجر به آجر بنایی به عشق نام مبارک ایشان بالا رفته است.
اینجا روایت میکنیم مردی را که آرزوهای بزرگش را نه در ساختمانهای بلند و رفیع تجاری و مسکونی و... بلکه در رواقهای ساده اما نورانی یک مسجد جستجو میکند.
علی حسینزاده، مرد ۶۰ سالهای که چهار فرزند دارد و سالها رؤیاهای خود را با سقفهای مساجد گره زده است؛ رؤیایی که از دوران خدمت سربازی در ذهن او جوانه زد؛ روزهایی که آرزو میکرد در روستای محل سکونت خانوادهاش در دِهمیرزا مسجدی بسازد اما با مهاجرت مردم به شهر از مسجدسازی در روستا ناامید شد.
او بعدها که ازدواج کرد باز هم نتوانست رؤیای خود را نادیده بگیرد؛ رؤیایی که آن را از روستا به شهر آورد و حالا به حقیقتی ملموس تبدیل شده است.
ماجرا از سال ۱۳۹۲ آغاز شد؛ زمانی که علی حسینزاده تصمیم گرفت برای تحقق آرزوی دیرینهاش، دست به کار شود.
او در یکی از کوچههای خیابان شهید مدرس راین زمینی را خریداری کرد تا بذر مسجدی را بکارد که امروز «مسجد النبی راین» نام گرفته است.
حسینزاده که خود از دوران نوجوانی با مساجد انس داشته و خاطرات فراوانی از مسجد شیرخدا راین در ذهن دارد، مسجدسازی را افتخاری میداند که نصیب او و خانوادهاش شده است.
این خیّر مسجدساز راینی از هرگونه مصاحبه و گفتگو گریزان است؛ حتی راغب نیست تصویری از خود یا اعضای خانوادهاش منتشر شود؛ خانوادهای که امروز همگی، بدون استثنا، خادمان همین مسجد هستند.
وقتی با اصرار از او میپرسیم که چگونه این همه کار را پیش میبرد، تنها به یک جمله بسنده میکند: هر آنچه شده و میشود فقط خواست خود خدا است.
مسجد النبی راین، بنایی است که با نیت خالصانه و تلاش تدریجی قد میکشد، این مجموعه در مساحتی به وسعت سه هزار و ۵۷۵ مترمربع در حال ساخت و تکمیل است.
فضای اصلی خود مسجد ۶۰۰ مترمربع است که بخشی از آن نیز به عنوان حسینیه جدا شده است.
در کنار فضای عبادی، امکانات جانبی کاملی نیز برای آن در نظر گرفته شده که شامل آشپزخانه، خانه عالم، سرویسهای بهداشتی و انباری مسجد است.
نکتهی امیدبخش این است که این بنا، حتی در مراحل تکمیل، چراغی روشن در شهر است؛ به طوری که هم اکنون نمازهای جماعت به طور مرتب در آن اقامه میشود و چند هفتهای است که این مسجد، میزبان نمازجمعه نیز شده است.
شاید جالبترین بخش داستان ساخت این مسجد، نحوه تأمین مالی آن باشد. حسینزاده به صراحت میگوید: بنده اهل چک دادن و... نیستم.
او مکانیککار ماشینآلات سنگین است و هر آنچه از این راه درآمد کسب میکند، مستقیماً برای ساخت مسجد هزینه میشود.
شیوه کاری او صبورانه است، هرگاه تنگنای مالی پیش میآید، کار متوقف میشود اما به محض گشایش، دوباره ادامه مییابد.
وقتی در این ایام مبارک، از حس درونیاش نسبت به حضرت رسول (صلی الله علیه وآله) میپرسیم؛ مکثی میکند و با صدای لرزان برخاسته از بغضی که در گلو دارد، میگوید: این نام مبارک نوری در دل انسان روشن میکند و مسجدسازی حس خیلی خوبی دارد.
همینقدر ساده و بیتکلف؛ گویی این نور، همان چیزی است که به او در مسیر سخت ساخت این بنا، توان ایستادن میدهد. او که آرزو دارد مسجد هر چه زودتر تکمیل شود، میافزاید: هیچوقت در مشکلات و سختیهای زندگی از مسجد برای درخواست رفع گرهها هزینه نکردم و الان تنها آرزوی من ظهور امام زمان عجلالله تعالی فرجه است.
این گزارش را به مناسبت میلاد باسعادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) تقدیم میکنیم به تمامی کسانی که بینام و نشان، خادم خانههای خدا هستند؛ مسجدی که به نام حضرتش مزین شده و امروز با عطر نمازهای جمعه و جماعت، گویی جانی دوباره یافته است تا میعادگاه منتظران ظهور هم باشد.
نظر شما