خبرگزاری شبستان، گروه بین الملل: مسجد التقوی در محله شانتلو در اولنه سو بوآ، در شمال شرقی پاریس، دیگر مثل قبل نیست. این مکان که پیش از آنکه به درگیری تبدیل شود، پذیرای صدها نمازگزار بود، جوانان را برای یادگیری زبان عربی و اسلام گرد هم میآورد و اختلافات محلهای را حل میکرد، اکنون پس از دستور مقامات فرانسوی مبنی بر تعطیلی آن به مدت شش ماه، خالی مانده است.
این تصمیم در پشت درهای بسته، خلائی ایجاد کرده است که بسیار فراتر از دیوارهای مسجد امتداد یافته و باعث رویارویی بین مدیریت مسجد و شرکتکنندگان آن از یک سو و مقامات فرانسوی از سوی دیگر شده است.
فرمانداری سن-سن-دنی با استناد به قانون امنیت داخلی، تعطیلی را با اتهاماتی مربوط به پخش سخنرانیها و ایدههایی که خشونت و نفرت را تحریک میکند و خواستار خشونت علیه کودکان است، توجیه کرد.
اما مدیریت مسجد و امامان جماعت این اتهامات را رد کرده و میگویند که مقامات، آیات، احادیث و کلمات قرآن را از خطبههای آنها خارج از متن اصلیشان تفسیر کردهاند و سپس آنها را به گونهای متفاوت از معنای اصلیشان، که ناشی از ترس عمومی اروپاییها از اسلام یا چیزی است که به عنوان «اسلامهراسی» شناخته میشود، دوباره تفسیر کردهاند.
برای شیخ سفیان ابو ایوب حمیدی، واعظ مسجد که نامش در دستور تعطیلی آمده بود، دردناکترین منظره، خود تصمیم نیست، بلکه دیدن مسجدی است که زمانی مملو از نمازگزاران بود، اما اکنون خالی است.
حمیدی بر رد اتهامات مطرح شده علیه خود اصرار دارد و توضیح داد که کلماتی مانند «جهاد» و «کافر» در خطبههای او در چارچوبهای مذهبی و آموزشی ظاهر میشدند، اما مقامات از آن چیز دیگری استنباط کرده و جور دیگری تعبیر کردهاند.
وی گفت: خطبههایش مردم را به آرامش، اخلاق نیکو و آموزش دینی دعوت میکرد و جهل به دین را یکی از علل افراط گرایی و تعصب میدانست.
نجیب قعلول، رئیس انجمن مدیریت مسجد التقوی، گفت: مقامات، مسجد را بدون ارائه هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات وارده به امامان آن، بستند.
قعلول تاکید کرد که این انجمن شواهدی در دست دارد که نادرستی این اتهامات را اثبات میکند.این موضوع فراتر از سرنوشت یک مسجد خاص است و پرسش گستردهتری را در مورد نحوه برخورد مقامات فرانسوی با گفتمان دینی اسلامی مطرح میکند.
وی از اینکه تلاوت آیات قرآن یا آموزش کتب مذهبی به شاخصی از افراط گرایی تبدیل شده است، ابراز شگفتی کرد. وی گفت: اینکه دیگر نتوانیم آیات قرآن را در مسجد بخوانیم، غیرقابل تصور است.
فراتر از یک مکان نماز
اما برای نمازگزاران آن، مسجد التقوی چیزی بیش از یک مکان برای اقامه نماز بود. این مسجد پذیرای صدها نمازگزار از محلههای مختلف در اولنی-سو-بوآ و مناطق اطراف آن بود. این انجمن دو خطبه برای نماز جمعه، در ساعتهای ۱۳:۰۰ . ۱۴:۰۰ ترتیب داد تا از ازدحام جمعیت کاسته و جمعیت محلی را در خود جای دهد.
در طول سالها، این مسجد به فضایی برای جوانان جهت یادگیری زبان عربی و اسلام تبدیل شد و به گفته امام جماعت آن، شاهد افزایش تعداد شرکتکنندگان بود. حمیدی میگوید صدها نفر در داخل مسجد به اسلام گرویدند که این امر نقش مذهبی و اجتماعی آن را در شهر برجسته میکند.
برای زبیر، مرد جوانی بیست و چند ساله و از نمازگزاران همیشگی مسجد، تعطیلی آن چیزی بیش از یافتن مسجدی دیگر برای نماز خواندن است. وی به الجزیره گفت: مسجد بخش جداییناپذیری از بافت اجتماعی شهر بود، به ویژه از آنجایی که بین محلههایی قرار داشت که اغلب اختلافاتی بین ساکنان در آنها رخ میداد.
وی اشاره کرد که برخی از این اختلافات در مقابل یا داخل مسجد حل و فصل میشد و امامان جماعات و مقامات مذهبی به آرام کردن مشکلات بین جوانان و جلوگیری از تشدید درگیریها کمک میکردند. بنابراین، زبیر معتقد است که نبود مسجد، به ویژه برای جوانانی که آن را مکانی برای یادگیری و معاشرت میدانستند، نه فقط برای انجام مناسک مذهبی، یک خلأ اجتماعی ایجاد خواهد کرد.
ابراهیم، یکی دیگر از نمازگزاران همیشگی مسجد، میگوید که تصمیم تعطیلی، نمازگزاران را از آموزشهای دینی و معنوی که به آن عادت داشتند، محروم کرد و معتقد است که تأثیر آن به زندگی روزمره و اعمال مذهبی آنها گسترش مییابد. ابراهیم چیزی بیش از بررسی قضایی این تصمیم نمیخواهد، به طوری که تنها واقعیتها اساس حکم را تشکیل دهند.
وی گفت: آنچه امروز منتظر آن هستیم، حکمی منصفانه و بیطرفانه، مبتنی بر واقعیتها و تنها واقعیتها است و خواستار بررسی همه جوانب پرونده «بدون تفسیر» است. نبردی که فراتر از درهای مسجد امتداد مییابد.
نجیب قعلول معتقد است که پرونده مسجد التقوی را نمیتوان از اقدامات قبلی انجام شده علیه سایر مساجد فرانسه در سالهای اخیر جدا کرد.
وی گفت: تعطیلی مسجد، سوالاتی را در مورد سرنوشت صدها نفری که مرتباً به آن رفت و آمد میکردند و نقشی که نهادهای مذهبی و اجتماعی میتوانند برای مسلمانان در محلههای فرانسه ایفا کنند، مطرح میکند.
قعلول از تناقض بین تعطیلی مسجد و گفتمان رسمی در مورد سکولاریسم انتقاد کرد و گفت: مسلمانان در فرانسه «شهروندان درجه دو نیستند» و میخواهند دین خود را به جا آورند و از همان احترامی که قانون برای سایر شهروندان تضمین کرده است، برخوردار شوند.
نظر شما