به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از میناب، پس از حادثه تلخ نهم اسفندماه ۱۴۰۴ در مدرسه شجره طیبه میناب و جانباختن شماری از دانشآموزان و معلمان این مدرسه، گروههایی از مردم نقاط مختلف کشور برای ادای احترام به جانباختگان و ابراز همدردی با خانوادههای آنان راهی میناب شدند.
افزایش حضور زائران در گلزار شهدای دانشآموز، ضرورت فراهمکردن مکانی مناسب برای استراحت، اسکان و پذیرایی از آنان را بیش از گذشته آشکار کرد.
در پاسخ به این نیاز، خانواده شهید محمد آبادیزاده، با وجود داغ سنگین از دست دادن فرزندشان، خدمت به زائران را ادامه راه شهدا دانستند و برای ایجاد فضایی مردمی و در دسترس پیشقدم شدند.
حسینیه روستا، مأمن زائران شد
علی آبادیزاده، پدر شهید محمد آبادیزاده، بخشی از حسینیه روستای میرآباد، زادگاه این شهید دانشآموز، را با نیت خدمترسانی به زائران گلزار شهدا به زائرسرا اختصاص داده است.
این طرح با همت خانواده شهید آغاز شده و در شرایط فعلی امکان اسکان و پذیرایی از حدود ۱۰۰ نفر را فراهم میکند.
راهاندازی این زائرسرا، اقدامی برای ساماندهی حضور زائرانی است که از مناطق مختلف برای زیارت مزار شهدای دانشآموز و دیدار با خانوادههای آنان به میناب سفر میکنند.
خانواده آبادیزاده، میزبانی از زائران فرزند شهیدشان را افتخاری معنوی میدانند و میکوشند با توسعه این مجموعه، شرایط مناسبتری برای حضور مهمانان، بهویژه زائرانی که از شهرها و استانهای دور به منطقه میآیند، فراهم کنند.
زائرسرا چشمانتظار مشارکت خیران
با وجود آمادهسازی اولیه و ایجاد ظرفیت پذیرش، تکمیل و تجهیز این زائرسرا با محدودیت منابع مالی و هزینههای جاری روبهروست. ادامه خدمترسانی و ارتقای امکانات رفاهی مجموعه، نیازمند همراهی نقدی و غیرنقدی خیران، نیکوکاران و علاقهمندان به فرهنگ ایثار و شهادت است.
تجهیزات سرمایشی و گرمایشی، وسایل آشپزخانه و پختوپز، ظروف و ملزومات پذیرایی و امکانات مورد نیاز برای اسکان، بهداشت و نظافت، از مهمترین نیازهای کنونی این زائرسرا اعلام شده است.
پدر شهید محمد آبادیزاده با تأکید بر اینکه راهاندازی این مجموعه با نیتی خالصانه و برای تأمین آسایش زائران انجام شده است، از خیران و عموم مردم خواست با مشارکت در تکمیل و تجهیز زائرسرا، خانواده شهدا را در ادامه این حرکت مردمی همراهی کنند.
خانهای که «بیتالنور» شد
روحیه خدمت و فعالیت اجتماعی خانواده آبادیزاده تنها به راهاندازی زائرسرا محدود نشده است و این خانواده بخشی از منزل شخصی خود را نیز با عنوان «بیتالنور» به آموزش و فعالیتهای قرآنی کودکان و پشتیبانی از رزمندگان جبهه جنوب اختصاص دادهاند.
اقدام خانواده شهید آبادیزاده، روایتی از تبدیل سوگ به خدمت است؛ خانوادهای که در اوج اندوه، درهای خانه و حسینیه روستای خود را به روی زائران گشوده و میکوشد نام و یاد فرزند شهیدش را در مسیر آموزش قرآن، میزبانی از مردم و گسترش فرهنگ ایثار زنده نگه دارد.
نظر شما