به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از القدس العربی، برای دههها، ایالات متحده امنیت، رژیم صهیونیستی را از طریق اختصاص میلیاردها دلار کمک نظامی سالانه، همکاریهای گسترده اطلاعاتی، توسعه سامانههای دفاع موشکی و مشارکت در ساخت تسلیحات حمایت کرده است. اما با افزایش مخالفتهای سیاسی در داخل آمریکا نسبت به ادامه این روند، کنگره اکنون در حال بررسی جایگزینی مدل سنتی «کمک مالی» با نوعی شراکت عمیقتر دفاعی، صنعتی و فناورانه میان دو طرف است.
بر اساس گزارش نیویورکتایمز، این رویکرد در طرح سیاست دفاعی سالانه هر دو مجلس نمایندگان و سنا گنجانده شده و زمینه را برای ایجاد همکاریهای قانونی و بلندمدت در حوزههایی مانند تولید تسلیحات، اطلاعات و فناوریهای نظامی فراهم میکند.
این تغییر رویکرد از سوی دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، حمایت شده است؛ در حالی که در هر دو حزب جمهوریخواه و دموکرات، مخالفتها با اختصاص میلیاردها دلار از مالیات شهروندان آمریکایی به ارتش صهیونیستی افزایش یافته است.
حامیان این طرح معتقدند که این اقدام، رابطه واشنگتن و تلآویو را از مدل «کمککننده و دریافتکننده» به یک «شراکت راهبردی متقابل» تبدیل خواهد کرد؛ شراکتی که آمریکا نیز میتواند از تجربه رژیم صهیونیستی در زمینههای دفاعی، اطلاعاتی و فناوریهای نظامی بهره ببرد.
در مقابل، منتقدان هشدار میدهند که چنین اقدامی ممکن است مرز میان حمایت از یک متحد و ادغام فزاینده ساختار نظامی اسرائیل در سامانه دفاعی آمریکا را کمرنگ کند.
طرح جدید کنگره چه مواردی را شامل میشود؟
آمریکا و رژیم صهیونیستی هماکنون نیز در توسعه سامانههای دفاعی مشترکی مانند «گنبد آهنین» و «مقلاع داوود» با همکاری شرکتهایی مانند RTX Corporation و Rafael Advanced Defense Systems همکاری دارند.
این همکاری پس از حملات مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران در ۲۸ فوریه بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. با این حال، طرح جدید تلاش دارد این همکاریها را از توافقهای موردی به یک تعهد قانونی دائمی تبدیل کند.
بر اساس طرح مجلس نمایندگان آمریکا، قرار است دفتری ویژه در وزارت دفاع این کشور ایجاد شود که وظیفه قانونی آن تسهیل همکاری دفاعی با رژیم صهیونیستی، نظارت بر توسعه تسلیحات جدید، فناوریهای نظامی، آزمایش و ورود آنها به مرحله عملیاتی باشد.
همچنین پیشبینی شده است که یک طرح جداگانه اطلاعاتی با قانون دفاعی ادغام شود؛ به گونهای که رئیسجمهور و مدیر اطلاعات ملی آمریکا موظف شوند تبادل اطلاعات با رژیم صهیونیستی را گسترش دهند، مگر آنکه این اقدام تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا ایجاد کند یا منابع و روشهای حساس اطلاعاتی را افشا کند.
حامیان این طرح خواهان همکاری گستردهتر در حوزههایی مانند هوش مصنوعی، سامانههای خودکار، دفاع موشکی و امنیت سایبری هستند.
این ابتکار نخستین بار از سوی تد باد، سناتور جمهوریخواه، و کرستن گیلیبراند، سناتور دموکرات، مطرح شد. در مجلس نمایندگان نیز طرح مشابهی از سوی رونی جکسون، نماینده جمهوریخواه، و دان دیویس، نماینده دموکرات، ارائه شده است.
در اقدامی جداگانه، مارلین استاتزمن، نماینده جمهوریخواه نزدیک به جریان «اول آمریکا»، قطعنامهای غیرالزامآور ارائه کرده که خواستار پایان یافتن یادداشت تفاهم فعلی کمک نظامی سالانه ۳.۸ میلیارد دلاری به رژیم صهیونیستی و جایگزینی آن با شراکتی مبتنی بر همکاری دفاعی و سرمایهگذاری اقتصادی مشترک شده است.
چرا این طرح اکنون مطرح شده است؟
یادداشت تفاهم نظامی کنونی آمریکا و رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۲۸ پایان مییابد و شماری از قانونگذاران دو حزب اعلام کردهاند با امضای توافق جدیدی که بر ادامه کمکهای مستقیم سالانه استوار باشد، موافق نیستند.
استاتزمن میگوید هدف این طرح، تغییر رابطه دو کشور از «ارائه کمک» به «همکاری نظامی و اقتصادی متقابل» است؛ مدلی که به آمریکا اجازه میدهد حمایت دفاعی و اطلاعاتی از رژیم صهیونیستی را ادامه دهد، بدون آنکه هر سال نیازمند تصویب بودجه چند میلیارد دلاری در کنگره باشد.
این تحول همچنین تحت تأثیر افزایش انتقادها در داخل آمریکا از جنگ رژیم صهیونیستی در غزه قرار گرفته است.
ماه گذشته، نزدیک به نیمی از اعضای دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا به اصلاحیهای رأی دادند که خواستار توقف کمکهای آمریکا به رژیم صهیونیستی بود. اگرچه این پیشنهاد تصویب نشد، اما نشانهای از تغییر نگرش در بخشی از حزب دموکرات تلقی شد.
نظرسنجیها نیز شکافهایی را در حزب جمهوریخواه نشان میدهد. بر اساس نظرسنجی مشترک نیویورکتایمز و مؤسسه سیِنا در ماه می، ۶۳ درصد از جمهوریخواهان ۱۸ تا ۴۴ ساله با ارائه کمکهای بیشتر به رژیم صهیونیستی مخالف بودند؛ در حالی که ۷۲ درصد از افراد بالای ۴۵ سال ادامه حمایت را تأیید کردند.
نیویورکتایمز معتقد است این طرح همچنین با تمایل نتانیاهو برای نشان دادن استقلال بیشتر اسرائیل از کمکهای آمریکا و درخواستهای مکرر ترامپ از متحدان واشنگتن برای پذیرش سهم بیشتری از هزینههای دفاعی خود هماهنگ است.
چرا این طرح جنجالی شده است؟
مخالفان معتقدند این طرح میتواند نفوذ اسرائیل بر موضوعات حساس دفاعی آمریکا را افزایش دهد.
کریس ون هولن، سناتور دموکرات، میگوید آمریکا همواره میتواند در صورت نیاز با هر کشوری پروژههای تولید مشترک نظامی داشته باشد، اما مشکل طرح جدید این است که این همکاری را به یک الزام قانونی تبدیل میکند.
او هشدار داده است که چنین وضعیتی میتواند به رژیم صهیونیستی در تولید برخی سامانههای تسلیحاتی آمریکا و حتی تصمیمگیری درباره استفاده یا انتقال آنها در آینده، نفوذ بیشتری بدهد.
از سوی دیگر، توماس ماسی، نماینده جمهوریخواه، این طرح را «خیانت به حاکمیت آمریکا» توصیف کرده و گفته است که این اقدام، فناوری نظامی و زنجیره تأمین دفاعی آمریکا را به شکلی بیسابقه با اسرائیل پیوند میدهد.
ماسی به همراه رو خانا، نماینده دموکرات، تلاش کردند این بند را از قانون دفاعی حذف کنند، اما رهبری جمهوریخواه مجلس مانع از رأیگیری درباره آن شد.
الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات، نیز هشدار داده است که این طرح میتواند به ادغام بخشهایی از ارتش آمریکا و ارتش رژیم صهیونیستی منجر شود و تهدیدی برای استقلال سیاسی و نظامی آمریکا باشد.
با این حال، نیویورکتایمز اشاره میکند که این برداشت فراتر از مفاد واقعی طرح است؛ زیرا قانون پیشنهادی شامل ادغام دو ارتش یا قرار گرفتن نیروهای آمریکایی و رژیم صهیونیستی تحت فرماندهی مشترک نیست.
حامیان طرح نیز میگویند منتقدان، متن قانونی را نادرست تفسیر میکنند و هدف اصلی، افزایش سرمایهگذاری مشترک در تحقیق و توسعه فناوریهای دفاعی است؛موضوعی که میتواند امنیت آمریکا را تقویت کند.
تد باد نیز تأکید کرده است که این طرح هیچ محدودیتی برای ارتش آمریکا ایجاد نمیکند، بلکه با استفاده از نوآوریهای اسرائیلی، توانمندیهای نظامی واشنگتن را افزایش میدهد.
شراکتی متفاوت از دیگر متحدان
نیویورکتایمز یادآور میشود که آمریکا هماکنون نیز با متحدانی مانند انگلیس، استرالیا، کانادا و کشورهای عضو ناتو شراکتهای دفاعی و صنعتی دارد؛ اما طرح جدید میتواند یکی از گستردهترین همکاریهای دفاعی آمریکا با رژیم صهیونیستی را ایجاد کند، هرچند دو کشور پیمان دفاعی رسمی مشترک ندارند.
کریس ون هولن برای توضیح نگرانیهای خود به تجربه تولید سامانه «گنبد آهنین» اشاره میکند؛ جایی که رژیم صهیونیستی از حق خود برای مخالفت با انتقال برخی از این سامانهها به اوکراین استفاده کرد، زیرا نگران بود فناوری آن به دست روسیه بیفتد و سپس به ایران منتقل شود.
او معتقد است این تجربه نشان میدهد همکاریهای تولیدی مشترک ممکن است در آینده آزادی عمل آمریکا در استفاده یا انتقال برخی تسلیحات را محدود کند.
در نهایت، گزارش نیویورکتایمز نتیجه میگیرد که بحث کنونی در کنگره آمریکا دیگر فقط درباره میزان کمک نظامی به اسرائیل نیست، بلکه درباره ماهیت رابطه دو کشور است.
در صورت تصویب این طرح، روابط واشنگتن و تلآویو از مدل کمکهای مالی مستقیم سالانه به سمت یک شراکت بلندمدت دفاعی و فناورانه حرکت خواهد کرد؛ تغییری که میتواند مرزهای همکاری نظامی دو طرف را بازتعریف کند، اما همزمان پرسشهای جدی درباره استقلال تصمیمگیری نظامی و حاکمیتی آمریکا ایجاد کرده است.
نظر شما