بررسی سه شبهه‌ رایج در میدان

در روزهایی که کشور درگیر جنگی تمام‌عمر با دشمنی است که از هیچ اقدام خصمانه‌ای فروگذار نیست، طبیعتاً برخی شبهات در فضای عمومی به منصه ظهور خواهد رسید. سه شبهه‌ «تعطیلی مجلس»، «فشار بر رهبری برای مذاکره» و «آتش‌بس در شرایط سخت» از جمله پرسش‌ های نیازمند به پاسخ  هایی روشن و مستدل می‌باشد که در گفتگو با یک استاد دانشگاه به بررسی آن پرداختیم.

محمدمهدی لطیفی سیدآبادی، استاد حوزه و دانشگاه، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در مشهد به سه شبهه‌ رایج این روزها که‌در فضای مجازی و خیابان مطرح می‌شود شامل «تعطیلی مجلس»، «فشار بر رهبری برای مذاکره» و «آتش‌بس در شرایط سخت»  پاسخ داد.

شبهه اول: تعطیلی مجلس، تصمیم فردی یا امنیتی

لطیفی سیدآبادی ابتدا به موضوع تعطیلی مجلس پرداخت و با اشاره به اینکه عنوان «تعطیلی» خودش محل مناقشه می‌باشد، تأکید کرد که آنچه رخ داده است، تعطیلی مجلس به‌ عنوان یک نهاد حاکمیتی نیست و  باید آن تغییر شیوه‌ فعالیت در شرایط جنگی تلقی کرد.

وی توضیح داد که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و با آغاز حملات گسترده به کشور برگزاری جلسات حضوری صحن علنی مجلس (که تجمع ۲۹۰ نماینده در یک مکان را می‌طلبد) بر اساس ملاحظات امنیتی و با ابلاغ رسمی دبیرخانه‌ی شورای عالی امنیت ملی متوقف شد. مع الوصف این تصمیم یک انتخاب صرفاً تفننی نبوده و باید آن را مصوبه‌ای قاطع و استراتژیک از بالاترین مرجع تصمیم‌گیری در حوزه‌ی امنیت ملی دانست.  

این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به اینکه در همین مدت فعالیت مجلس به‌کلی متوقف نشد، افزود: کمیسیون‌های تخصصی به‌ صورت حضوری به کار خود ادامه داده اند و جلسات صحن نیز به‌صورت وبینار با حضور بیش از دویست نماینده برگزار شد.

او با یادآوری برگزاری نخستین جلسه‌ حضوری صحن علنی در ۲۲ تیر ۱۴۰۵ با حضور ۲۵۹ نماینده نتیجه گرفت که آنچه رخ داده یک تعطیلیِ بی‌ضابطه نیست و میتوان آن را یک اقدامِ موقتی مبتنی بر ضرورت امنیتی و با پشتوانه‌ قانونی تعبیر کرد.

لطیفی سیدآبادی در این بخش خاطرنشان کرد که برخی نخبگان سیاسی و رسانه‌ای تعطیلی صحن علنی را معادل تعطیلی مجلس معرفی کرده‌اند، درحالی‌ که چنین برداشتی با واقعیت فاصله دارد.

شبهه دوم: فشار بر رهبری برای مذاکره 

این استاد حوزه و دانشگاه سپس به شبهه‌ دوم یعنی ادعای فشار بر رهبری برای مذاکره پرداخت و با صراحت تمام این ادعا را مردود اعلام کرد. او تأکید کرد که این شبهه با منطق کشورداری همخوانی ندارد.

وی با استناد به بیانات صریح رهبر شهید انقلاب یادآور شد که خود ایشان در دیدار با فرماندهان و مسئولان نیروی هوایی ارتش در ۱۹ بهمن ۱۳۹۱ فرمودند: «اما بدانید فشار و مذاکره با هم سازگار نیست و ملت مرعوب این چیزها نخواهد شد» او همچنین به فرمایش ایشان در دیدار با مسئولان و کارگزاران نظام در ۲۳ خرداد ۱۳۹۸ اشاره کرد که «مذاکره، مکمل راهبرد فشار آمریکاست» و اساساً «مذاکره‌ی در سایه‌ی تهدید و فشار، مذاکره نیست.»

لطیفی سیدآبادی با اشاره به دیدار رهبر معظم انقلاب با فرماندهان نیروی هوایی و پدافند هوایی ارتش در ۱۹ بهمن ۱۴۰۳ تأکید کرد که ایشان مذاکره با دولت فعلی آمریکا را «غیرعاقلانه، غیرهوشمندانه و غیرشرافتمندانه» خواندند و تأکید کردند که این مذاکره «هیچ مشکلی را حل نمیکند»، همان‌طور که تجربه‌ بی‌حاصلِ حدود دو سال مذاکره در دهه‌ نود نیز چیزی جز عبرت برای ملت ایران به جا نگذاشت.

او همچنین به فرمایش ایشان در دیدار با دانشجویان در ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ اشاره کرد که «مذاکره با دولت فعلی آمریکا موجب رفع تحریم‌ها نخواهد شد بلکه گره تحریم‌ها را کورتر خواهد کرد.»

استاد حوزه و دانشگاه با جمع‌بندی این بخش تصریح کرد که با این سوابق روشن چگونه می‌توان پذیرفت که کسی با این مواضع صریح و قاطع تحت فشارِ دیگران تن به کاری بدهد که خود آن را بی‌نتیجه و افزایش‌دهنده‌ فشار می‌داند؟

او افزود که ادعای فشار بر رهبری چنان‌که از نزدیک‌ترین افراد به دفتر ایشان نیز نقل شده، «حرف بی‌حسابی» است و طرح آن نه تنها بی‌اساس، که نوعی تهمت آشکار به ساحت رهبری و نظام تصمیم‌گیریِ کشور محسوب می‌شود.

شبهه سوم: ماجرای آتش بس

لطیفی سیدآبادی در ادامه به سومین شبهه یعنی منطق آتش‌بس در شرایط کنونی پرداخت و با تأکید بر اینکه تصمیم‌گیری در این حوزه مبتنی بر مصوبات شورای عالی امنیت ملی و با تأیید رهبری انجام می‌شود، به بیانیه‌ رسمی این شورا در اعلام جزئیات طرح ده‌ ماده‌ای پیشنهادی آتش‌بس اشاره کرد که بند نخست آن بر تعهدات متقابل تأکید دارد.

او با استناد به فرمایش رهبر معظم انقلاب که «در زمینه‌های اجرائی، رهبری نباید وارد میدان بشود و یک کاری را اجرا کند یا جلوی اجرای یک کاری را بگیرد، مگر آنجایی که به حرکت کلی انقلاب ارتباط پیدا میکند»، توضیح داد که این تفکیکِ وظایف به معنای «فشار» نیست؛ بلکه به معنایِ تفویضِ اختیارِ عقلانی به مسئولانِ اجرایی در چارچوبِ نظامِ تصمیم‌گیریِ کشور است.

این استاد حوزه و دانشگاه با یادآوری تجربه‌ دفاع مقدس که مذاکره و میدان هیچ‌گاه دو مسیر کاملاً جدا از هم نبوده‌اند، آتش‌بس را ابزاری برای مدیریتِ هزینه‌ها، کاهش فشارِ فوری و کسب امتیاز در مذاکرات دانست (نه نشانه‌ی ضعف یا عقب‌نشینی).

وی با اشاره به بیات رهبر شهید انقلاب درباره مذاکره با آمریکا که «مذاکره با آمریکا یعنی تحمیل خواسته‌ های آنان بر جمهوری اسلامی» و «مذاکره یعنی نمایش موفقیت سیاست فشار حداکثری آمریکا» است، تأکید کرد که هرگونه آتش‌بس و مذاکره‌ای که در سایه فشار باشد، از نظر ایشان مردود است و تصمیمات اتخاذشده در چارچوب حفظ عزت و منافع ملی صورت می‌گیرد.

 محمدمهدی لطیفی سیدآبادی در جمع‌بندی نهایی خود با اشاره به اینکه این سه شبهه در نهایت به یک نقطه بازمی‌گردند، تصریح کرد: تلاش برای ایجاد تردید در عقلانیت نظام تصمیم‌گیریِ کشور و تخریبِ اعتماد عمومی محور اصلی این شبهه‌افکنی‌هاست. تعطیلیِ موقتِ صحن مجلس اقدامی مبتنی بر ضرورتِ امنیتی با پشتوانه‌ مصوبه‌ی شورای عالی امنیت ملی بود. تصمیم‌گیری درباره‌ی مذاکره و آتش‌بس نیز در چارچوب همین نظامِ عقلانی و با تأیید بالاترین مرجعِ تصمیم‌گیری اتخاذ می‌شود. ادعای فشار بر رهبری با صریح‌ترین بیانات خود رهبر شهید و منطق حکمرانی در تناقض است.

استاد حوزه و دانشگاه در پایان تأکید کرد که آنچه از کنار هم قرار گرفتن این سه موضوع به دست می‌آید، تصویری از یک نظام تصمیم‌گیری منسجم و عقلانی است که در سخت‌ترین شرایط میان ضرورت‌ های امنیتی، الزاماتِ دیپلماتیک و حفظ منافع ملی تعادل برقرار می‌کند و همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب فرمودند: «دشمن نباید هیچ علامت ضعفی و از جمله این ضعف را از ما دریافت کند.»

کد خبر 1897785

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha