زکات، مدرسه‌ دل و بیداری شُکر است

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه، ماموستا سیدایوب حیدری طی ایراد خطبه‌های خود مطرح نمود: واژه‌ی زکات در ۳۲ جای قرآن کریم و در احادیث زیادی هم از پیامبر(ص) نقل شده که به عنوان رکن سوم دین مقدس اسلام نام‌ برده شده است.

وی محدودسازی زکات به عنوان یک تکلیف مالی صرف را ناصحیح دانست و گفت: زکات، شکر عملیِ نعمت مال است، همان‌گونه که نماز، شکر نعمت بدن است و در دایره‌ی مالکیتی انسان، زکات، مدرسه‌ی دل و بیداری شُکر در مقابل پروردگار است.

امام‌جمعه نالوس، زکات را موجبی برای عبور از سطح مالکیت ظاهری به مرتبه‌ی بندگی حقیقی دانست و بیان کرد: مال از آنِ خداست و انسان، تنها امانت‌دار آن بوده و هرگاه بخشی از آن مال در راه خدا بخشیده شود، اقراری به زبان عمل در مقابل پروردگار قلمداد می‌شود که همانا مالک حقیقی همان پروردگار است و نقش ما صرفا در قالب امانت‌دار آن معنا می‌شود.

وی نزدیکی انسان به کمالات ربانی را به عنوان یکی از اثرات شکرگزاری نام برد و تصریح کرد: یکی از صفات خداوند، جود، احسان و افزودن خیر است که هر گاه انسان در مسیر شکرگزاری قرار گیرد، خودبه‌خود به این کمالات ربانی دست می‌یابد و بندگان هم هرگاه به بخشی از این صفات آراسته شوند، در حقیقت، بهره‌ای از نور الهی را در جان خود می‌نشانند و نصیبی از معانی الهی که انسان را اصلاح، دل را تزکیه و جان را به سوی نور حرکت دهد، در وجود خویش پرورش می‌دهند.

ماموستا حیدری، زکات را مقصدی تربیتی و پدیده‌ای برای پرورش شخصیتِ غنی فرد نام نهاد و اشاره کرد: انسان اگر تنها به مال خود بیندیشد، فقیر است، زیرا دلش در قید و بندِ دارایی گرفتار می‌شود. اما اگر مال خود را در راه خدا ببخشد، در باطن خود احساس کاستگی نمی‌کند، بلکه آن را موجبی برای گسترده‌تر و گشاده‌ترشدن مالش دانسته و طعم پیروزی بر هوای نفس و شیطانِ بخل را حس می‌کند و پیش از آن‌که حساب مالی‌اش، بزرگ شود، در جان خویش بزرگ می‌شود که این همان تربیت حقیقی غلبه بر نفس و آزادی دل از قید دنیا تعریف می‌شود.

وی در پایان با تأکید بر زکات به عنوان یک محور تربیتی دو سویه که در آن فقیر، قوت یافته و امید بگیرد و غنی هم دلش گشاده شده و جانش به نورِ سخاوت روشن شود، خاطرنشان ساخت: زکات، تکلیفی به سوی قرب الهی است که انسان از طریق آن می‌آموزد چگونه از خود بگذرد، دل را بزرگ کند و در مدار صفات الهی گام بردارد که این همان مقصد بلند زکات است و معنای شکر هم با آن تثبیت می‌گردد