به گزارش خبرگزاری شبستان، وارد نجف که میشوی چشمت میگیرد به بنرهای بلند تشییع که هرکدام به عکسی از رهبر شهید مزین است و زیرش به خط سرخ نوشته «قوموا لله». یعنی برای خدا قیام کنید! و این جملهٔ امری ساده که همهٔ معنای انقلاب اسلامی و زندگی امام خمینی و رهبر شهید را در خودش جا میدهد شده شعار مراسم تشییع آیتالله خامنهای در عراق! همان عراقی که رییس حزب بعثش یک روز به پشتوانهٔ همهٔ مستکبران عالم میخواست سهروزه جمهوری اسلامی را ساقط و تهران را فتح کند، امروز به برکت خون رهبر شهید و در نتیجهٔ یک عمر مبارزهٔ سلحشورانه و مقاومت صبورانه و تدبیر حکیمانهاش تبدیل شده به محوری از محورهای مقاومت و شعار اصیل انقلاب اسلامی را پژواک میدهد.
خیابانها پر است از پرچمهای ایران و عراق که همدوش هم در آسمان میچرخند و رویای امتشدن را برای ما ترجمه میکنند. خط وسط اتوبانها پر از بنرهایی است که رویشان نوشته: «هلا بجتیک، یا مذل الامریکا و تطبیع!» یعنی خوش آمدی ای ذلیلکنندهٔ آمریکا و بیاثرکنندهٔ پروژهٔ عادیسازی با اسراییل! و این یعنی آنچه اینجا میگذر یک مراسم ترحیم ساده نیست! این خون متهم دارد؛ این جنگ قهرمان دارد؛ و یک نفر اینجا از همیشه پیروزتر است.
عراقیها همینقدر هنرمندانه با جملات ساده توانستهاند نشان بدهند چقدر احساسشان به رهبر شهید، بالغ و دقیق و مکتبیست. مثلا نوشتهاند: «شرفا امروز تشییعت میکنند، با حزن زیاد و فخر عظیم»! و من کیف میکنم از این همه مراقبتشان برای این که حماسه از عزایشان نیفتد؛ که فقط سوگوار و عزادار نباشند و بگویند چقدر مفتخرند به کسی که امروز شیعه را در عالم عزیز کرده. غمش مبارک است هرچند که عمیق و جانفرسا؛ چنانچه غم حسین علیهالسلام…
اما ماجرا فقط غم نیست. دستههای عزاداری گروهگروه آمدهاند برای تشییع رهبر شهید اما پابهپای عکسهای او عکس آقا سید مجتبی را هم بالا گرفتهاند و لبیک یا خامنهایهایشان میرسد به لبیک یا سید مجتبی. در اطراف حرم امیرالمومنین حالا، مراسم تشییع رهبر شهید، مراسم بیعت با خلف صالحش هم شده است و امت عراقی خامنهای آمدهاند بگویند این مسیر را ادامه خواهند داد.
گروهی از عشایر عراق یک گوشه ردیف ایستادهاند و ریش سفیدشان با صدای رسا خطابه میخواند: سید علی خامنهای از ما خواست متفرق نشویم وکنار هم پابرجا بمانیم. شما ایرانیها، توان ما، مایهٔ شادی و فخر ما و برادران واقعی ما هستید. ما هرگز تسلیم نمیشویم! به خدا سوگند، به خدا سوگند که ما تن به ذلت نمیدهیم. چون در مسیری قدم برمیداریم که به آن معتقدیم و از تروریسم دشمن ترسی نداریم. آنها به کیفر عادلانه خود خواهند رسید، همانگونه که یزید ملعون به سزای عملش رسید. نه تروریسم آنها ما را میترساند و نه ناوگانهای زمینی و دریاییشان؛ ما سربازان آل محمد هستیم…
راستش به خواب میماند، به رویای صادقهٔ پیغمبران هنگام ظفر… این آرزوهای دیرینهٔ امام شهید ماست که حالا دارد پای تابوتش در خیابانهای نجف ذرهذره تعبیر میشود و طلیعههای تحققش را نوید میدهد. یه نفر عکسی از رهبر شهید تکان میدهد که زیرش نوشته: «النصر آت لامحاله». یعنی پیروزی حتما خواهد آمد. و من زیر لب زمزمه میکنم: انهم یرونه بعیدا و نراه قریبا… انشاءالله.
نظر شما