خبرگزاری شبستان ـ جنوب کرمان، مهدیه شعبانی؛ میگویند جاده، آدمها را به مقصد میرساند اما گاهی خود جاده مقصد میشود، مقصدی برای دیدن صحنههایی که بوی مهربانی میدهد.
خورشید آرامآرام پشت نخلهای جیرفت پنهان میشود گرمای روز هنوز بر شانههای جاده سنگینی میکند، اما نسیم غروب، خبر از شبی متفاوت میدهد خودروها یکی پس از دیگری از محور جیرفت–کرمان عبور میکنند بعضی بیوقفه از کنار مسجد صراط میگذرند و بعضی دیگر، با دیدن پرچمهای عزا و روشنایی موکب، پایشان را از روی پدال برمیدارند.

از دور، جلیقههای نارنجی راهداران بیشتر از هر چیز جلب توجه میکند رنگی که سالهاست مردم آن را با امنیت جادهها میشناسند اما این بار خبری از ماشینآلات سنگین، قیر، شن و تابلوهای هشدار نیست بلکه همان دستهایی که روزهای دیگر چالههای جاده را ترمیم میکنند، امروز سینیهای شربت را در دست گرفتهاند همان چهرههایی که زیر آفتاب سوزان جنوب کرمان برای ایمنی راه تلاش میکنند، این بار در خنکای غروب، خستگی را از تن رهگذران در می آورند.
اینجا زائران لختی میایستند و با جرعهای شربت خنک، گلویی تازه میکنند و خستگی راه را از تن به در میکنند سپس با دعای خیر خادمان موکب حضرت علی اکبر (ع) اداره کل راهداری، بار دیگر راهی سفر میشوند سفری که مقصدش تنها یک نقطه روی نقشه نیست، بلکه تجدید عهد با آرمانهای امام شهیدمان است.

اینجا، خدمت شکلهای مختلفی دارد گاهی در قالب یک لیوان شربت خنک، گاهی با اهدای پرچمهای عزا که بر شیشه خودروها به اهتزاز درمیآید و گاهی هم با خم شدن چند راهدار بر روی خودرویی که در میانه راه دچار نقص فنی شده است انگار رسم این موکب آن است که هیچ مسافری، نه با تشنگی، نه با خودرویی از کار افتاده و نه با دغدغهای در مسیر، تنها نماند.
خادمان، بیآنکه بپرسند مسافر از کدام شهر آمده یا مقصدش کجاست، تنها با یک جمله از او استقبال میکنند؛ «بفرمایید... خسته نباشید.» شاید همین چند کلمه، شیرینتر از هر پذیرایی دیگری باشد.

در گوشهای دیگر، فضای فرهنگی موکب با تابوت نمادین امام شهید امت و خانواده حضرت ایشان، پرچمهای برافراشته و حال و هوای معنوی خود، رهگذران را برای لحظاتی از شتاب جاده جدا میکند رهگذران در سکوت به تابوت های نمادین خیره میشوند و پس از ادای احترام، دوباره راهی مسیر میشوند اما پشت این قابهای آرام، تپش دیگری نیز جریان دارد، تپشی که نامش آمادگی است.
خدمت به زائران، ادای دین ما به قائد شهید امت است
منوچهری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از جنوب کرمان با اشاره به آمادگی کامل نیروهای راهداری، گفت: همزمان با افزایش تردد زائران، تمامی راهدارخانههای جنوب کرمان در حالت آمادهباش قرار دارند و نیروهای راهداری به صورت شبانهروزی در محورهای مواصلاتی حضور دارند تا در صورت بروز هرگونه حادثه، نقص فنی یا مشکل در مسیر، در کوتاهترین زمان ممکن به مسافران و زائران خدمات ارائه کنند.
سرپرست ادارهکل راهداری و حملونقل جادهای جنوب کرمان افزود: علاوه بر استقرار راهداران در مسیرها، نظارت بر عملکرد شرکتهای حملونقل مسافر، ناوگان عمومی و رانندگان نیز بهصورت مستمر انجام میشود.
وی اظهار کرد: همچنین مجتمعهای خدمات رفاهی بینراهی و راهدارخانهها برای ارائه خدمات به کاربران جادهای و زائران در آمادگی کامل قرار دارند تا سفرها با ایمنی، آرامش و کمترین مشکل دنبال شود.
منوچهری اظهار کرد: ما نیز در سوگ قائد شهید امت هستیم و این موکب را در مسیر خدمت به زائران آن شهید برپا کردهایم تلاش ما این است که در کنار تأمین ایمنی راهها، با ارائه خدمات رفاهی، فرهنگی و امدادی، سهمی هرچند کوچک در خدمت به زائران داشته باشیم.

سرپرست ادارهکل راهداری و حملونقل جادهای جنوب کرمان با قدردانی از همکاری پلیس راه جنوب کرمان، عنوان کرد: این موکب با همراهی قرارگاه پلیس راه جنوب کرمان راهاندازی شده است و از فرماندهی و کارکنان پلیس راه که در برپایی این موکب و خدمترسانی به زائران همراه راهداری بودند، صمیمانه قدردانی میکنیم.
موکب حضرت علی اکبر (ع) راهداران جنوب کرمان در نزدیکی مسجد صراط، تنها یک ایستگاه پذیرایی نیست بلکه حلقهای از زنجیره خدمت است، زنجیرهای که از دل جاده آغاز میشود و تا امنیت، آرامش و آسایش مسافران امتداد پیدا میکند.
وقتی به قاب این صحنهها نگاه میکنی، میبینی جاده هم زبان دارد زبانی که نه با کلمات بلکه با رفتار سخن میگوید زبان جاده در این شبها، زبان خدمت است.

اینجا کسی از ساعت کاری نمیپرسد، کسی کیلومترهای طی شده را نمیشمارد و کسی منتظر تشکر نمیماند تنها چیزی که اهمیت دارد، این است که مسافری با آرامش و لبخند، مسیرش را ادامه دهد.
شاید سهم هر زائر از این موکب، تنها یک لیوان شربت باشد اما گاهی همین جرعه خنک، در گرمای راه، ارزشی به اندازه تمام مسیر پیدا میکند.

جادهها را با آسفالت میسازند، اما ماندگارترین مسیرها را با خدمت، در نزدیکی مسجد صراط، راهداران جنوب کرمان این حقیقت را نه با شعار، که با یک لیوان شربت، یک پرچم عزا، دستانی که آستین همت برای تعمیر خودروی مسافری بالا زدهاند و لبخندی صمیمانه روایت میکنند روایتی که شاید کیلومترها بعد پایان یابد، اما خاطرهاش تا سالها در ذهن زائران و مسافران باقی خواهد ماند.
نظر شما