خبرگزاری شبستان_خراسان جنوبی؛ فاطمه رحیمزاده - صنایعدستی یکی از ظرفیتهای ارزشمند برای توسعه کارآفرینی، ایجاد اشتغال و تقویت اقتصاد خانواده به شمار میرود، ظرفیتی که با کمترین سرمایه اولیه و تکیه بر ذوق، مهارت و خلاقیت میتواند به کسبوکاری پایدار تبدیل شود. بسیاری از کارآفرینان این حوزه فعالیت خود را از کارگاههای کوچک خانگی آغاز میکنند و به مرور با ارتقای دانش، تنوعبخشی به محصولات، بازاریابی و جلب اعتماد مشتریان، زمینه توسعه تولید و حتی ایجاد فرصتهای شغلی برای دیگران را نیز فراهم میکنند.
در کنار نقش اقتصادی، صنایعدستی سهم مهمی در حفظ هویت فرهنگی، احیای هنرهای بومی، افزایش مشارکت اقتصادی زنان و جوانان و رونق تولید داخلی دارد، با این حال، تداوم فعالیت در این عرصه نیازمند حمایت مؤثر در زمینه آموزش، تأمین مواد اولیه، اعطای تسهیلات، ایجاد بازارهای فروش، توسعه فروش اینترنتی و معرفی تولیدکنندگان است تا هنرمندان و فعالان این بخش بتوانند با اطمینان بیشتری مسیر کارآفرینی و تولید را ادامه دهند.
بسیاری از کسبوکارهای موفق، نه با سرمایههای کلان بلکه از دل یک نیاز ساده و با تکیه بر علاقه و پشتکار شکل میگیرند. گاهی یک تجربه کوچک خانگی، جرقهای برای آغاز مسیری میشود که در ادامه به اشتغال، تولید و کارآفرینی میانجامد، مسیری که در آن یادگیری مستمر، صبر و تلاش، مهمترین سرمایه یک تولیدکننده به شمار میرود.
بانوی کارآفرین بیرجندی، یکی از همین تولیدکنندگان است که با اتکا به آموزش، حمایت خانواده و پشتکار، فعالیت خود را از دوخت چند محصول ساده آغاز کرد و امروز در کارگاه و فروشگاه خود انواع کیف، کولهپشتی، جامدادی و دستسازههای پارچهای را تولید میکند، او در کنار روایت مسیر رشد کسبوکارش، از چالشهایی همچون افزایش هزینه مواد اولیه و کمبود حمایت از تولیدکنندگان نیز سخن میگوید.
سیده فاطمه موسویاول، کارآفرین و تولیدکننده انواع دستسازههای پارچهای از جمله کیف، کولهپشتی، جامدادی و باکس، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از خراسانجنوبی، با اشاره به آغاز فعالیت خود اظهار کرد: هیچگونه تحصیلات یا سابقه خانوادگی در این حرفه نداشتم و همه چیز از علاقه شخصی و یک اتفاق ساده شروع شد.
وی افزود: سال ۱۳۹۹، زمانی که قصد داشتم برای پسرم کولهپشتی تهیه کنم، در فضای مجازی با یک گروه آموزشی آشنا شدم، نخستین آموزشها رایگان بود اما پس از آن، اولین دوره آموزشی را با مبلغ ۱۵۰ هزار تومان خریداری کردم و مسیر فعالیت حرفهای من از همانجا آغاز شد.
این تولیدکننده بیرجندی ادامه داد: پس از پایان دوره، کولهپشتی و جامدادی پسرم را خودم دوختم و با استقبال اطرافیان و اقوام مواجه شدم و همین مهم باعث گرفتن تصمیم برای رفتن به این سمت و تهیه آموزشهای حرفهایتری شد و به این ترتیب به صورت جدی وارد این حوزه شدم.
طی این سالها آموزشهای متعددی در زمینه تولید کیف، باکس و سایر محصولات خریداری کردهامموسویاول با بیان اینکه بخش قابل توجهی از سرمایه خود را صرف آموزش کرده است، گفت: طی این سالها آموزشهای متعددی در زمینه تولید کیف، باکس و سایر محصولات خریداری کردهام، و در مجموع حدود هفت تا هشت میلیون تومان برای آموزش هزینه کردهام.
وی خاطرنشان کرد: تمامی آموزشهای این رشته را به صورت مجازی فرا گرفتم، چرا که در بیرجند امکان آموزش حضوری آن وجود نداشت، البته پیش از ورود به این حوزه، دورههای خیاطی لباس را گذرانده و کار با چرخ خیاطی را به خوبی بلد بودم و همین موضوع باعث شد به دوخت محصولاتی مانند کولهپشتی، جامدادی و کیف علاقهمند شده و فعالیتم را در این زمینه آغاز کنم.
این کارآفرین با اشاره به تجربه آموزش در رشتههای دیگر افزود: دورههای چرمدوزی و برخی آموزشهای مرتبط را نیز گذراندم اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که علاقه اصلیام تولید کیف و محصولات پارچهای است.
موسوی درباره سرمایه اولیه کار خود گفت: فعالیت را با همان چرخ خیاطی خانگی آغاز کرده و در ابتدا پارچه و وسایل مورد نیاز را تهیه کردم اما به مرور متوجه شدم چرخ خانگی پاسخگوی حجم کار نیست و به آن فشار زیادی وارد میشود.
حدود سه سال پیش با کمک همسرم و درآمد حاصل از فروش محصولات، نخستین چرخ صنعتی را با قیمت حدود ۱۱ میلیون تومان خریداری کردموی ادامه داد: حدود سه سال پیش با کمک همسرم و درآمد حاصل از فروش محصولات، نخستین چرخ صنعتی را با قیمت حدود ۱۱ میلیون تومان خریداری کردم، در آن زمان درآمدم به اندازهای نبود که بتوانم به تنهایی این هزینه را پرداخت کنم و همسرم نقش مهمی در حمایت از من داشت.
وی در خصوص دریافت تسهیلات حمایتی گفت: سال گذشته از طریق بسیج سازندگی برای دریافت وام ثبتنام کردم و در بهمنماه موفق به دریافت۲۰۰ میلیون تومان تسهیلات شدم و با دریافت این تسهیلات یک چرخ صنعتی دیگر، اتوی بخار مخصوص کار و بخشی از مواد اولیه شامل پارچه و... را تهیه کرده و ۵۰ میلیون تومان نیز برای رهن مغازه کنار گذاشتم.
این تولیدکننده بیرجندی با اشاره به توسعه فعالیت خود اظهار کرد: اکنون حدود دو ماه است که یک مغازه اجاره کردهام که هم به عنوان کارگاه تولیدی و هم فروشگاه در آن فعالیت دارم و ماهانه نیز چهار میلیون تومان اجاره میپردازم.
با وجود داشتن مشتری ثابت، احساس میکنم هنوز کارم آنطور که باید دیده نشده استموسوی اول با بیان اینکه هنوز بسیاری از مردم با فعالیت او آشنا نیستند، افزود: با وجود داشتن مشتری ثابت، احساس میکنم هنوز کارم آنطور که باید دیده نشده است و به همین دلیل تمام تبلیغات را خودم انجام میدهم و تاکنون هیچ نهاد یا دستگاهی برای معرفی محصولات یا حمایت از تولیدات اقدامی نکرده است.
وی ادامه داد: چندین بار به برخی ادارات مراجعه کردم و پیشنهاد همکاری و تولید محصولات مورد نیاز آنها را ارائه دادم اما تنها پاسخ این بود که «به شما خبر میدهیم» و تاکنون هیچ تماس یا پیگیری انجام نشده است.
وی یادآورشد: علاوه بر کیف و کوله، محصولاتی مانند ست چادر، کیف، سجاده، جانماز و جای مهر نیز تولید میکنم، حتی برخی از این محصولات از سال پیش آماده فروش هستند و هنوز با قیمت سال گذشته عرضه میشوند.
قیمت پارچه، لوازم مصرفی و حتی سادهترین اقلام مانند سوزن چرخ خیاطی نیز به شدت افزایش یافته و ادامه فعالیت را برای تولیدکنندگان خرد دشوار کرده استاین بانوی کارآفرین افزود: قیمت پارچه، لوازم مصرفی و حتی سادهترین اقلام مانند سوزن چرخ خیاطی نیز به شدت افزایش یافته و ادامه فعالیت را برای تولیدکنندگان خرد دشوار کرده است.
موسویاول، ارتقای کیفیت تولیدات، راهاندازی یک کارگاه تولیدی بزرگتر و آموزش و بهکارگیری چند نیروی کار را از آرزوهای دیرینه خود عنوان کرد و گفت: امیدوارم با معرفی گستردهتر تولیدات داخلی، حمایت بیشتر دستگاههای اجرایی از تولیدکنندگان بومی و استفاده ادارات از محصولات ساخت داخل، زمینه توسعه کسبوکارهای خانگی، رونق تولید و ایجاد اشتغال پایدار بیش از گذشته در استان فراهم شود.
نظر شما