به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، غروب که از راه میرسد، محوطه مجموعه تئاتر شهر رنگ و بوی دیگری به خود میگیرد. خیمههایی که در میان رفتوآمد مردم برپا شدهاند، تنها محل اجرای برنامههای هنری نیستند؛ هر کدام روایتگر بخشی از تاریخ، فرهنگ و حماسه عاشورای حسینیاند. اینجا، هنر نه برای سرگرمی، بلکه برای روایت، یادآوری و پیوند دلها با واقعه کربلا به میدان آمده است.
دومین دوره محفل آیینها و هنرهای عاشورایی «خیمه هنر» از هفتم تیرماه به همت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آغاز شده و تا شانزدهم تیرماه ادامه دارد. رویدادی که تلاش کرده است هنرهای نمایشی، موسیقی، هنرهای تجسمی و ادبیات آیینی را زیر یک سقف گرد هم آورد و تصویری زنده از فرهنگ عاشورا را به مخاطبان ارائه دهد.
سومین شب «خیمه هنر» نیز با استقبال چشمگیر مردم همراه بود. اجرای گروه سرود «اسوه»، پردهخوانی «عابس و حقالناس» با هنرنمایی ابوالفضل ورمزیار، مجلس تعزیه «شهادت امام حسین(ع)» به سرپرستی جواد خداوندی از دامغان، موسیقی آیینی آذربایجان شرقی با اجرای گروه «اوخشانما»، اجرای ارکستر سازهای بادی و سوگخوانی علی ایلمان، هر کدام بخشی از روایت هنری این شب را شکل دادند؛ روایتهایی که هر یک با زبانی متفاوت، اما با یک مقصد مشترک، پیام عاشورا را بازگو میکردند.
اما «خیمه هنر» تنها به اجراهای صحنهای محدود نیست. در گوشهای دیگر از محوطه، هنرمندان تجسمی مقابل دیدگان مردم مشغول خلق آثار عاشوراییاند؛ قلم خوشنویس بر کاغذ مینشیند، رنگها بر بوم جان میگیرند و پردههای عاشورایی، صحنههایی از کربلا را پیش چشم مخاطبان زنده میکنند.
در کنار این آثار، خیمه یادبود شهدای دانشآموز میناب و شهدای ناو دنا نیز برپاست؛ فضایی که پیوند فرهنگ ایثار امروز با حماسه عاشورا را به تصویر میکشد.
«هانی شرار»، هنرمند خوشنویس و مسئول بخش هنرهای تجسمی عاشورایی «خیمه هنر» ، معتقد است مهمترین ویژگی این رویداد، خلق اثر در برابر نگاه مخاطبان است؛ این خوشنویس در گفتوگو با خبرنگار شبستان میگوید: در این کارگاه، ۱۰ نقاش و هنرمند تجسمی در کنار اجرای یک اثر محیطی (اینستالیشن)، آثار مرتبط با فرهنگ عاشورا را به صورت زنده خلق میکنند. مخاطب تنها بیننده اثر نهایی نیست، بلکه روند شکلگیری آن را نیز از نزدیک مشاهده میکند و حتی میتواند با هنرمند گفتوگو کند و درباره اثر پرسش بپرسد.
به گفته شرار، خوشنویسی با محوریت ادعیه و سلامهای امام حسین(ع)، نقاشی قهوهخانهای و دیگر هنرهای سنتی که پیوندی عمیق با فرهنگ عاشورا دارند، در این کارگاه ارائه میشوند و هر هنرمند در طول برگزاری رویداد، اثری مستقل خلق میکند.
این هنرمند در عین حال معتقد است برگزاری چنین رویدادهایی نباید تنها به یک نهاد محدود شود. به باور او، هرچه حضور هنر آیینی در سطح شهر و میان مردم گستردهتر شود، تأثیر آن نیز بیشتر خواهد بود.
او میگوید: هنر زمانی زنده است که مردم آن را لمس کنند. اگر نهادهای بیشتری در طول سال به برگزاری چنین برنامههایی بپردازند، هنر آیینی نیز بیش از گذشته در متن زندگی مردم جریان پیدا خواهد کرد.
«خیمه هنر» تنها یک برنامه مناسبتی نیست؛ تلاشی است برای آنکه هنرهای اصیل ایرانی بار دیگر به متن زندگی بازگردند. اینجا تعزیه، موسیقی اقوام، خوشنویسی، نقاشی، پردهخوانی و شعر، هر کدام بخشی از یک روایت بزرگتر هستند؛ روایتی که از کربلا آغاز میشود و در دل مخاطب امروز ادامه پیدا میکند.
شاید راز استقبال مردم نیز همین باشد؛ اینکه در روزگاری که تصویر و صدا فراوان است، هنوز هنر زنده و بیواسطه میتواند مخاطب را میخکوب کند؛ هنری که نه از پشت قاب، بلکه از میان خیمهها، صدای مرثیه، ضرباهنگ طبلها و حرکت قلم هنرمندان، روایت عاشورا را دوباره جان میبخشد.
نظر شما