به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری شبستان، گاهی تاریخ، نه با صدای توپ و تانک، که با زمزمهای از جنس اخلاص ورق میخورد. جایی که مردی از تبار ایمان، همه داراییاش را روی کف دست گرفتند و بیهیچ ادعایی فرمودند: «جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم، اندک آبرویی هم دارم که این را هم خود شما به ما دادید؛ همه اینها را من کف دست گرفتهام و در راه این انقلاب و اسلام فدا خواهم کرد.»
این، فقط یک جمله نیست؛ منشور مردی است که رهبری را نه در آسایش، که در میدان مسئولیت معنا کرده است. واژههایی که از دل برآمدند و بر دل میلیونها انسان نشستند؛ واژههایی که نشان دادند عظمت یک رهبر، پیش از هر چیز در بندگی خدا و فداکاری برای آرمانهای الهی جلوهگر میشود.
در روزگاری که بسیاری برای حفظ جایگاه و آبرو میکوشند، اینجا سخن از انسانی است که جان، جسم و آبروی خویش را امانتی میداند و آماده است همه را در مسیر اسلام، انقلاب و عزت ملت ایران تقدیم کند. این همان روحیهای است که انقلاب اسلامی را از طوفانهای سهمگین عبور داده و پرچم مقاومت را برافراشته نگه داشته است.
این کلمات، دعوتی است به ایثار؛ دعوتی به مسئولیتپذیری؛ دعوتی به آنکه هرکس از خود بپرسد سهم من در پاسداری از حقیقت چیست؟ اگر رهبر یک ملت، همه هستی خود را برای آرمانهایش به میدان آورده است، پیروان این راه نیز باید با ایمان، همت و استقامت، ادامهدهنده همان مسیر باشند.
تاریخ گواه است که ملتهایی ماندگار میشوند که رهبرانشان پیشاپیش مردم، آماده فداکاری باشند. و این جمله، تصویری روشن از همین حقیقت است؛ تصویری از رهبری که سرمایه اصلی خود را نه قدرت، که ایمان، اخلاص و آمادگی برای جانفشانی در راه خدا میداند.
این صدا، همچنان در گوش تاریخ طنینانداز است؛ صدای «انا علی العهدِ» که با خدا بسته شد، با مردم استمرار یافت و در حافظه انقلاب اسلامی به یادگار ماند؛ عهدی که میگوید تا وقتی ایمان، ایثار و اخلاص زنده است، پرچم این انقلاب نیز برافراشته خواهد ماند.
ایمان و ایثار و اخلاص مردم ایران از آن رو تداوم دارد که رهبر شهیدشان به سخنان خود در فدا کردن جان و مال و فرزندانشان جامه تحقق پوشاند، چرا که سخنانی که از سراخلاص باشد، میتواند تحول آفرین گردد و همین تحول، جهان را شگفت زده کرده است.
«انا علی العهد» رهبر شهید، امروز به «انا علی العهد» ملت ایران و آزادگان جهان تبدیل شده است، چرا که رهبر شهید ایران در نهم اسفند ۱۴۰۴، «انا العهد» خود و روز وفا به عهد را تفسیر کرد و روزی که رهبر شهید انقلاب به تاسی از سالار شهیدان با لب تشنه و در کنار خانواده به شهادت رسیدند. ایشان جان خویش را برای پاسداری از ایران، استقلال کشور و آرمانهایی که به آنها باور داشتند، تقدیم کردند و نامشان، نه تنها به عنوان یک رهبر، بلکه به عنوان مردی ثبت شد که میان گفتار و کردار فاصلهای نگذاشت.
حال با گذشت ۱۲۳ روز، ایران یکپارچه جامه سوگ به تن کرده است و خیابانها آکنده از اشک و حماسه و حضور ملتی جانفدا است، می خواهند عشق به ولایت و وفای به عهد را نشان دهند و فریاد «انا علی العهد» سر دهند تا نسلهای بعد، این روزها را نه پایان یک زندگی، بلکه آغاز فصلی تازه از ایستادگی و همبستگی بدانند. پس با برخاست و فریاد «انا علی العهد لبیک یا مهدی» سر داد.
نظر شما