به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از الجزیره، روستای فلسطینی «نبی ساموئل» در شمال غربی قدس اشغالی، سالهاست در خط مقدم سیاستهای اشغالگرانه رژیم صهیونیستی قرار دارد؛ سیاستهایی که تنها به مصادره زمین محدود نمیشود، بلکه هویت تاریخی، مذهبی و فرهنگی این منطقه را نیز هدف گرفته است. روستایی که روزگاری حلقه اتصال قدس و رامالله بود، امروز به منطقهای محصور و منزوی تبدیل شده که حدود ۴۰۰ فلسطینی در آن زیر سایه محدودیتها و محاصره زندگی میکنند.
تازهترین اقدام رژیم صهیونیستی، صدور حکم مصادره حدود ۱۱۰ دونم از اراضی روستای نبی ساموئیل و شهرک مجاور آن، بیتإکسا، است؛ اراضیای که محدوده مسجد تاریخی النبی ساموئیل، مقام مذهبی داخل آن و زمینهای وقفی پیرامون مسجد را نیز در بر میگیرد.
ساکنان منطقه بیم آن دارند که این تصمیم تنها بخشی از طرحی بزرگتر برای تغییر بافت جغرافیایی و جمعیتی قدس باشد؛ طرحی که تحت عناوینی همچون «توسعه» و «حفاظت از میراث تاریخی» دنبال میشود. این نگرانیها در حالی افزایش یافته که رژیم صهیونیستی پیشتر طبقه زیرین مسجد را به کنیسه یهودیان تبدیل کرده و شهرکنشینان نیز در اطراف آن پایگاه استیطانی ایجاد کردهاند.
میراث فرهنگی؛ ابزاری برای مصادره
استانداری قدس در بیانیهای اعلام کرده است که این تصمیم در چارچوب سیاستی سازمانیافته برای تصاحب آثار و اماکن تاریخی فلسطینی با پوشش «مرمت و توسعه» قرار دارد؛ سیاستی که هدف آن حذف روایت فلسطینی و اسلامی از فضای عمومی قدس و جایگزینی آن با روایت صهیونیستی است.
وزارت اوقاف و امور دینی فلسطین نیز هشدار داده که این پروژه با هدف محدود کردن مسجد و قطع کامل ارتباط آن با محیط فلسطینی پیرامونش اجرا میشود تا این مکان تاریخی به یک موقعیت یهودی تبدیل شود؛ اقدامی که مغایر با قوانین و کنوانسیونهای بینالمللی مرتبط با حفاظت از اماکن مذهبی و میراث فرهنگی است.
در همین حال، تصویب اولیه طرح ایجاد «سازمان میراث یهودا و سامره» در کنست اسرائیل نیز از نگاه کارشناسان بخشی از روند «الحاق خزنده» کرانه باختری به شمار میرود.
از روستای فلسطینی تا پارک ملی اسرائیل
رمزی برکات، عضو شورای روستای نبی ساموئیل، میگوید پس از صدور حکم مصادره اخیر، تنها ۶۰ روز به ساکنان فرصت داده شده تا در دیوان عالی اسرائیل اعتراض خود را ثبت کنند.
برکات تاکید میکند که این اقدام بخشی از برنامهای راهبردی برای تسلط بر اماکن تاریخی کرانه باختری است. طرحی که از چند سال پیش با هدف تبدیل منطقه به یک مجموعه گردشگری شامل هتلها، رستورانها و مراکز تجاری مطرح شده و در نهایت به تثبیت حضور صهیونیستی در اطراف مسجد و روستا منجر خواهد شد.
برکات اظهار میکند که رژیم صهیونیستی از سال ۱۹۹۵ این روستا را «پارک ملی اسرائیل» نامگذاری کرده است. این در حالی است که مساحت اراضی روستا که پیش از اشغال و احداث دیوار حائل بیش از ۴۵۰۰ دونم بود، اکنون به حدود ۲۲۶۱ دونم کاهش یافته است.
وی همچنین تأکید میکند که نبی ساموئیل روستایی فلسطینی است که پیش از سال ۱۹۴۸ وجود داشته و ساکنان آن تا سال ۱۹۷۱ در اطراف مسجد زندگی میکردند، اما در آن سال بهصورت اجباری از این منطقه کوچانده شدند.
زندگی در یک زندان بزرگ
پیامدهای این سیاستها تنها به نقشهها و اسناد اداری محدود نشده و زندگی روزمره فلسطینیان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. روستای نبی ساموئل که از سوی اسرائیل «منطقه تماس» نامیده میشود، عملاً به جزیرهای محصور تبدیل شده که ورود و خروج به آن تنها از طریق یک ایست بازرسی نظامی امکانپذیر است.
ساکنان روستا مجبور به دریافت کارتهای مغناطیسی ویژهای شدهاند که هر سال از سوی اداره نظامی اسرائیل تمدید میشود و بدون آن امکان عبور از ایستهای بازرسی وجود ندارد.
عید برکات، یکی از اهالی روستا، میگوید: حتی نزدیکترین بستگان ما نیز اجازه ورود آزادانه به روستا را ندارند. زندگی اجتماعی و خانوادگی ما به شدت آسیب دیده و بسیاری از نیازهای روزمره نیز به مجوزهای امنیتی اسرائیل وابسته شده است.
وی میگوید که ورود وسایل برقی، لوازم منزل، دام و حتی قربانیهای عید نیز نیازمند هماهنگی و دریافت مجوزهایی است که گاه بدون هیچ توضیحی رد میشوند.
حلقهای از پروژه «قدس بزرگ»
سهیل خلیلیه، کارشناس مسائل شهرکسازی، معتقد است آنچه در نبی ساموئل رخ میدهد، فراتر از یک پرونده مصادره زمین یا یک مکان تاریخی است.
او میگوید رژیم صهیونیستی از قوانین مربوط به میراث فرهنگی و باستانشناسی بهعنوان ابزاری برای بازتعریف هویت فلسطینی مناطق اشغالی استفاده میکند و روستای النبی صموئیل یکی از مهمترین حلقههای این راهبرد به شمار میرود.
این کارشناس اظهار داشت که موقعیت جغرافیایی این روستا که میان قدس و رامالله قرار گرفته، آن را به نقطهای کلیدی در پروژه «قدس بزرگ» تبدیل کرده است؛ پروژهای که هدف آن اتصال مجموعههای بزرگ شهرکسازی صهیونیستی در شرق، جنوب و شمال غرب قدس به یکدیگر است.
خلیلیه همچنین تأکید میکند که انتقال اختیارات مربوط به آثار باستانی از نهادهای نظامی به نهادهای مدنی رژیم صهیونیستی، نشانه گذار از مرحله اشغال نظامی به مرحله اعمال تدریجی حاکمیت مدنی اسرائیل بر اراضی فلسطینی است.
وی معتقد است که آنچه امروز در نبی ساموئل، سبسطیه، الحرم الابراهیمی در الخلیل و دیگر اماکن تاریخی فلسطین رخ میدهد، بخشی از یک سیاست واحد برای تغییر چهره جغرافیایی و جمعیتی قدس و کرانه باختری و تحمیل واقعیتهای جدید بر زمین است.
برهمین اساس، نبی ساموئل تنها یک روستا یا یک مسجد تاریخی نیست؛ بلکه نمادی از نبرد بر سر هویت، تاریخ و آینده سرزمین فلسطین است؛ نبردی که همچنان در سایه توسعه شهرکسازی و سیاستهای اشغالگرانه ادامه دارد.
نظر شما